ตอนที่ 116 ภูมิแพ้

สิ่งนี้ถูกตักขึ้นมาโดยฮัวเทียนหลัน มันคือหัวใจของเขา เธอไม่สามารถละเลยได้

หลังอาหารเย็นเสร็จ ทั้งครอบครัวก็เล่นโป๊กเกอร์ด้วยกัน

อันรันกับฮั่วเทียนหลันเป็นคู่อริ เธอโชคดีมาก ไม่ได้แจกไพ่ที่ฮั่วเทียนหลันเล่นติดต่อกันหลายครั้ง

ใบหน้าของฮั่วเทียนหลันมืดมน ท่าทางดูเหมือนเกิดมาไม่เจอสิ่งดีๆ

อันรันมีความสุขมาก เพราะมันเป็นเรื่องที่สนุกมากที่ได้สยบชายผู้มีอำนาจทุกอย่างคนนี้

เล่นโป๊กเกอร์จนเกือบเที่ยงคืน เมื่อหลี่รูยาเริ่มหาว ฮัวเทียนหลันก็เสนอให้ไปพักผ่อน

ราตรีสวัสดิ์ซึ่งกันและกัน อันรันเดินตามฮัวเทียนหลันขึ้นไปชั้นบน

อันรันยังคงมีความกลัวบางอย่างเกี่ยวกับห้องนอน

แต่เธอลังเลที่ประตูนานกว่าสิบวินาที และไม่ได้เข้าไปในทันที เธอได้ยินเสียงไอข้างใน ดูเหมือนว่าฮัวเทียนหลันจะไม่พอใจเล็กน้อย เธอทำได้เพียงกัดฟัน และคิดหากลอุบายเดินเข้าไป

ฮั่วเทียนหลันหันหลังให้เธอ คลี่ผ้าห่มบนเตียง จากนั้นถอดเสื้อผ้าของเขาออก แสดงให้เห็นร่างกายที่แข็งแรงและได้สัดส่วนต่อหน้าอันรัน ห่อผ้าขนหนูแล้วเข้าไปในห้องน้ำ

อันรันเตือนตัวเองในใจ อย่ามองความชั่ว อย่ามองความชั่วร้าย......

แต่หลังจากทำอนาจารเป็นเวลานาน ดวงตาของเธอก็ยังคงจ้องมองอย่างแน่นหนา หุ่นเขาดีจริงๆ

หลังจากที่ฮัวเทียนหลันเข้าไป เธอก็นั่งลงบนเตียง แต่เธอก็ยังรู้สึกไม่สบายใจ

ฮั่วเทียนหลันคิดว่าเธอสกปรก งั้นคืนนี้นอนที่พื้น? หากเป็นเช่นนั้นตอนนี้เธอสามารถม้วนผ้าห่มและลงไปที่พื้นได้

แต่เมื่อนึกถึงอารมณ์ที่ไม่อาจคาดเดาได้ของฮัวเทียนหลันในวันนี้ อันรันรู้สึกอายเล็กน้อย กลัวว่าฮัวเทียนหลันจะจับผิดอีก

เมื่อฮัวเทียนหลันอาบน้ำ เขารู้สึกเสียวแปลบที่แขน เขาสัมผัสมันและดูใกล้ๆ จากนั้นเขาก็สังเกตเห็นชั้นของสะเก็ดที่แขนของเขา

เพราะอาบน้ำล้างไปก็เหลือ แต่รอยแผลเป็น

แผลเป็นนี้ ทำไมดู ทำไมดูเหมือนคำว่าอัน

ฮั่วเทียนหลันมึนงงเล็กน้อย รู้สึกว่าตัวเองตาลายหรือเปล่า อาการบาดเจ็บที่แขนของเขา ดูเหมือนจะเกิดขึ้นหลังจากอยู่กับมู่เหว่ยในคืนนั้น

การตรวจสอบที่จอดรถสามารถพิสูจน์ได้ว่าผู้หญิงที่เข้ามาในรถของเขาในคืนนั้นคือมู่เหว่ย

หรือว่าที่มู่เหว่ยหยิกคำว่าอันไว้ที่แขนของเขาอย่างตื่นเต้น? เธอไม่ควรจะเป็นคำว่ามู่เหรอ?

เมื่อนึกถึงเส้นขีดของมู่ ฮั่วเทียนหลันก็สั่นสะท้าน หากเป็นมู่ พื้นที่เล็กขนาดนี้จะไม่สามารถเขียนคำนี้ได้

ฮั่วเทียนหลันคิดไม่ออก วันนี้มีปัญหามากมาย และเขาไม่อยากคิดเรื่องนี้ เขาจึงทิ้งเรื่องนี้ไว้เบื้องหลัง

หลังจากอาบน้ำเสร็จ และออกมาจากห้องน้ำ เขาก็เห็นว่าอันรันนั่งอยู่บนเตียงตอนนี้ ถูมือไปมาอย่างตื่นเต้น ดูเหมือนไม่ชินกับการอยู่ใกล้เตียง

ฮั่วเทียนหลันก้าวไปข้างหน้า อันรันหดตัวกลับและเดินออกไป ฮั่วเทียนหลันไม่ต้องสงสัยเลย ถ้าให้ซอกกำแพงกับอันรันได้ เธอจะต้องพยายามเอาตัวเข้าไปอย่างแน่นอน

ในความเป็นจริงตั้งแต่แต่งงาน ฮัวเทียนหลันรู้สึกเสมอว่าอันรันในความเป็นจริง ดูเหมือนว่าจะมีความต่างขนาดใหญ่กับข้อมูลที่เขารวบรวมผ่านช่องทางต่างๆในตระกูลอัน

ถ้าไม่ใช่เพราะความท่วมท้นที่อันรันทำในต่างประเทศ ฮัวเทียนหลันจะรู้สึกว่าเธอเป็นผู้หญิงที่สมบูรณ์แบบที่บริสุทธิ์ มีเหตุผลมีแรงบันดาลใจและขี้อายง่าย

ฮั่วเทียนหลันคิดเสมอว่าอันรันอาจมีสองขั้ว อย่างหนึ่งคือเธอสามารถแสร้ง และอีกอย่างอันรันเป็นคนแบบนี้อยู่แล้ว

แต่ถ้าข้อที่สอง ข้อมูลข่าวกรองที่ฟาเรนไฮต์ทำมาก่อนหน้านี้ น่าจะต้องมีปัญหาแน่นอน

ฝ่ายข่าวกรองของฟาเรนไฮต์ได้รับการควบคุมและจัดการโดยโจวหยวนเอง ฮัวเทียนหลันจึงยังคงเชื่อข้อมูลก่อนหน้าเกี่ยวกับอันรัน

แต่สำหรับอันรัน เขารู้สึกซับซ้อนมาก ถึงอย่างไรอันรันก็ช่วยชีวิตเขาไว้อยู่ดี

"เธอมานั่งโง่ทำอะไรตรงนี้? "

ฮัวเทียนหลันกล่าวอย่างเย็นชา

อันรันตัวสั่นและมองไปที่ฮั่วเทียนหลันด้วยสายตาที่หลบเลี่ยง และพูดว่า : "คุณฮัว คุณไม่ใช่ไม่ชอบ......ฉันอยู่บนเตียงของคุณไม่ใช่เหรอ? "