ตอนที่ 158 จากปีนั้นถึงตอนนี้

พอพูดถึงตรงนี้ หลี่รอซีก็ไม่มีเหตุผลที่จะต้องพูดอะไรอีก ถ้าพูดต่อไปก็มีแต่จะทะเลาะกัน

และหลี่รอซี ก็เป็นผู้หญิงที่ฉลาดคนหนึ่ง อีกไม่นานก็จะได้แต่งงานกันหยางจื่อหยิม เธอไม่อยากทำให้มันมีปัญหา

เธอระงับความขุ่นเคืองในใจและพูดออกมาว่า“ โอเค ฉันเข้าใจแล้ว”

เมื่อวางสายโทรศัพท์ หยางจื่อหยิมก็มองมาที่อันหรัน ก็พบว่าอันหรันกำลังจ้องมองเขาด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน

“ประธานหยางโกหกคู่หมั้นของตัวเองอย่างหน้าไม่อาย นี่มันเหมาะสมแล้วหรือ？” อันหรันพูดด้วยสีหน้าที่ไม่มีความรู้สึก

หยางจื่อหยิมขมวดคิ้วแล้วตอบกลับไปว่า “หรันหรัน ที่ผมทำทุกอย่างก็เพื่อคุณ แค่คุณยอมมากับผม ผมก็สามารถยอมทิ้งทุกอย่างที่มีอยู่ได้！”

อันหรันหัวเราออกมาเสียงดังอย่างได้ใจ

เธอขำจนน้ำตาไหล

ในปีนั้น เขาไม่ควรจากไป แต่เขาก็ไป

ในวันนี้ เขาไม่ควรกลับมา แต่เขากลับกลับมา

มนุษย์ไม่ใช่สิ่งของ มันสามารถเปลี่ยนแปลงได้ ทำไมเขาต้องกลับมาหาของที่ไม่มีความน่าสนใจ และเปิดบาดแผลเก่าที่เคยมีปิดไปแล้วด้วย？

“มันไม่มีอะไรดีขึ้นแล้ว คุณหยาง เชิญคุณไปได้แล้ว ไม่อย่างนั้นฉันจะให้บอดี้การ์ดของฉันจัดการคุณ”

เมื่ออันหรันพูดจบ เธอปฏิเสธโดยการหันหลังกลับ และเดินไปยังที่รถของเธอ

หยางจื่อหยิมมองเห็นเงาของอันหรันที่เดินจากไป เขาเหมือนกับอยากจะพูดอะไร แต่มันก็พูดไม่ออก

สุดท้าย เขาก็ทำได้แค่หันกลับไป เอาหัวชนกับประตูรถที่อยู่ด้านข้าง

เขาคิดว่าเขาจะทิ้งทุกอย่างได้เพื่อเธอ แต่เมื่อถึงเวลาจริงๆ เขาก็ยังไม่สามารถทำแบบนั้นได้

เขากลัว กลัวที่จะพูดออกไป กลัวว่าอันหรันจะปฏิเสธ

ถ้าถึงเวลานั้นเขาคงไม่มีอะไรเหลือแล้ว เขาไม่กล้าที่จะเสี่ยง

หลังจากที่อันหรันขึ้นรถ มือของก็ยังคงสั่นเล็กน้อย

ผ่านไปไม่นาน หยางจื่อหยิมก็ขับรถออกไป

รถของครอบฮั่วต่อแถวรอพร้อมที่จะขับตามออกไป อันหรันก้มศีรษะลง แต่เธอก็กวาดสายตาไปมองด้านนอกเล็กน้อย

เมื่อเห็นหยางจื่อหยิมสูญเสียความเป็นตัวของเขาแล้วยังมีสีหน้าที่รู้สึกผิดหวัง เธอจึงก้มหัวลงให้ต่ำกว่าเดิม

หลังที่กลับมาถึงบ้านของครอบครัวฮั่ว อันหรันก็ทักทายหลี่รูยาด้วยรอยยิ้ม จากนั้นเธอก็ขังตัวเองไว้ในห้องนอนของเธอ

เธอนั่งบนเตียงด้วยความสับสน และนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงนี้

เธอมองภาพของลั่นลานที่อยู่ในโทรศัพท์ เธอสับสน และอยู่ดีก็รู้สึกว่าอยากจะออกไปให้ไกลจากเมืองz นี้

สัญญาของพวกเขายังอยู่อีกนานไหม？

อันหรันอยากจะคิด แต่ก็คิดไม่ออก

ฮั่วเทียนหลันก็ยังเป็นที่เย็นชา ท่าทางแบบนั้นสำหรับอันหรันแล้วจะบอกว่าดีก็ไม่ดีจะบอกว่าแย่ก็ไม่แย่ เธอเริ่มจะชินกับมันแล้ว

เมื่อถึงตอนเย็น ก็มีเสียงเรียกจากข้างล่างให้เธอลงไปทานอาหาร

และในตอนที่อันหรันลุกขึ้น โทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น

เธอหยิบมันขึ้นมาดูแบบไม่รู้ตัว พบว่ามันเป็นเพียงข้อความข่าว

หัวข้อที่สะดุดตาทำให้เธอตกตะลึง “ผู้ทรงอำนาจของFahrenheit Group ประสบอุบัติเหตุรถชนพร้อมกับสาวนิรนาม！”

และด้านล่างยังมีรูปภาพอีกสองสามภาพ ภาพที่คนที่อยู่ในรถถูกพยุงออกมา ดูจากด้านหลัง นั้นเป็นฮั่วเทียนหลันไม่ผิดแน่！

อันหรันตกใจ เธอยังไม่ทันกลับมาหายเป็นปกติ ก๊อก ก๊อก！ ประตูของห้องนอนถูกเคาะ ด้านนอกมีเสียงของป้าdingดังเข้ามา “คุณนาย รีบลงมาด้านล่างได้แล้วค่ะ”