ตอนที่ 178 งานแต่งที่โศกเศร้า

อันหรันตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็มีความสุขล้นออกมาจากในใจและถามว่า : "แต่งงาน? ยินดีด้วย! พี่ฉีหลาน สามารถได้ใจพี่ฉีหลาน จะต้องเป็นพี่เขยที่หล่อแน่ๆ! "

รอยยิ้มบนใบหน้าของฉีหลานดูเยือกเย็นเล็กน้อย และกล่าวว่า : "เมื่อถึงวัน บางครั้งก็ไม่มีทางเลือก โชคดีที่มันก็ไม่เลวเหมือนกัน"

อันหรันรู้สึกเศร้าอย่างอธิบายไม่ถูก เธอรู้จักฉีหลานเป็นอย่างดี ถ้าฉีหลานพูดอย่างนั้น กลัวว่าเธอจะไม่พอใจกับการแต่งงานครั้งนี้

ก่อนที่เธอจะพูด ฉีหลานยังคงพูดต่อไป : "ฉันเรียกเธอมาในครั้งนี้เพราะฉันต้องการให้เธอออกแบบงานแต่งงานให้ฉัน เสื้อผ้า และสถานที่จัดงานทั้งหมด ขอร้องเธอ เรื่องเงินก็พูดง่ายๆ เธอเป็นคนกำหนดราคามาก็ได้"

ฉีหลานเป็นนักธุรกิจ ไม่เอาความรู้สึกมาปะปน เรื่องเงินเธอก็จะไม่ปฏิบัติอย่างไม่ยุติธรรมกับเพื่อน

อันหรันรีบส่ายหัว และกล่าวว่า : "ไม่เป็นไร ฉันเลี้ยงพี่ฉีหลานก็พอ ยังทำตามรูปแบบเหมือนเดิมอยู่หรือเปล่า? "

ฉีหลานครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง และกล่าวว่า : "ฉันไม่อยากเป็นที่นิยมมากเกินไป แบบงดงามและเรียบง่ายดีที่สุด"

ทั้งสองคนมีความสวยงามเหมือนกัน และอันหรันทำตามข้อกำหนดทั่วไปของฉีหลาน จำลงไป

หลังจากพูดคุยเกี่ยวกับงานแล้ว ทั้งสองก็เริ่มพูดคุยเกี่ยวกับความทรงจำและสิ่งที่น่าสนใจจากอดีต

ฉีหลานเป็นผู้หญิงที่ฉลาด และเธอก็เคยได้ยินเกี่ยวกับอันหรัน

แต่เธอไม่ได้พูดอะไรสักคำ อันหรันไม่ริเริ่มที่จะพูด เธอก็ไม่สามารถไปเพิ่มความกลุ้มใจให้กับเธอ

ทั้งสองคุยกันนานหลายชั่วโมง และตอนเย็นโทรศัพท์ของฉีหลานก็ดังขึ้น

หลังจากที่เธอมองดูแล้ว เธอก็กดปิดเสียง

อันหรันกวาดสายตาเล็กน้อย และเห็นว่าหน้าจอโทรศัพท์ของฉีหลานยังเปิดอยู่ เห็นได้ชัดว่ายังมีสายโทรเข้ามา

"พี่ฉีหลาน ถ้าพี่มีธุระ พี่คุณก็ไปทำธุระได้นะ " อันรันพูดเบาๆ

ฉีหลานส่ายหัวเล็กน้อย และกล่าวว่า : "ไม่มีอะไร แค่เบอร์ก่อกวนเท่านั้น"

ทันทีที่เสียงของเธอลดลง เสียงเย็นชาก็ดังขึ้น: "จริงเหรอ? "

ฉีหลานตัวสั่น หันหน้าไปทางนั้นทันที และพูดด้วยความตกใจ "คุณมาที่นี่ได้ยังไง! "

อันหรันหันหน้าไปทางเขา และเห็นชายหนุ่มที่หล่อเหลาอย่างมากพร้อมกับหางตางอนคู่หนึ่ง ที่สามารถชักจูงจิตวิญญาณของหญิงสาวมากมาย

หลังจากที่ชายคนนั้นพูดจบ เขาก็นั่งลงบนโซฟาที่ว่างเปล่า ใกล้กับฉีหลาน

ฉีหลานขยับเล็กน้อย แต่เขาดึงข้อมือของเธอเล็กน้อย และคว้ามันไว้โดยตรง

"คุณจะไม่แนะนำหน่อยหรอ? " ชายคนนั้นพูดกับฉีหลาน

ฉีหลานหายใจเข้าลึกๆ สงบลงและพูดว่า : "อันหรัน นี่คือคู่หมั้นของฉัน * หยูซิงเหวิน

อันหรันยิ้ม กล่าวว่า : "อันหรัน"

หยูซิงเหวินพยักหน้า ชื่ออันหรันนี้ ไม่ว่าเมื่อก่อนหรือตอนนี้ ก็เป็นจุดโฟกัสในเมือง Z

ตำแหน่งของคุณนายฮัวน้อย คือเนื้อทองที่สุด

"ขอบคุณคุณอันที่อยู่เป็นเพื่อนกับเสี่ยวหลานเป็นเวลานาน คืนนี้ที่บ้านมีทานข้าว ฉันต้องพาเธอกลับบ้านแล้ว" หยูซิงเหวินกล่าวอย่างเรียบเฉย

อันหรันอืม เมื่อรู้ว่านั่นหมายถึงการขับไล่ผู้คน

เธอลุกขึ้นและพูดว่า : "พี่ฉีหลาน งั้นฉันจะกลับก่อน เรื่องแผนออกแบบ ถ้าเสร็จแล้ว ฉันจะส่งให้พี่"

พูดจบ อันหรันก็จากไป

หยูซิงเหวินมองไปที่ด้านหลังของอันหรัน และอดไม่ได้ที่จะประหลาดใจเล็กน้อย

อารมณ์ที่อ่อนโยนบนร่างกายของอันหรัน จะทำให้ผู้คนไม่ชอบก็คงไม่ได้

ทันทีที่เขามองไป เขาก็ได้ยินฉีหลานที่อยู่ข้างๆ พูดอย่างเย็นชา : "อันหรัน คือคุณนายฮัวน้อย ระวังชายฮัวที่สองรู้ แล้วจะเจาะดวงตาไป! "

ถ้าอันหรันอยู่ที่นั่น และได้ยินคำพูดที่ร้ายกาจของฉีหลาน คงจะแปลกใจที่ปากกลับคำ