ตอนที่ 194 แก้แค้น

แต่ในวินาทีถัดมา ก่อนที่มือของเขาจะแตะอาวุธพลั่ว อาวุธพลั่วตรงหน้าเขาก็หายไป

ไม่ ไม่ถูกต้อง เขารู้สึกว่าการมองเห็นของเขาบิดเบี้ยวทและเขาเห็นดวงดาวบนท้องฟ้า

ร่างของชาย B ล้มลงกับพื้นอย่างแรง

เลือดที่พ่นออกมาจากช่องคอได้พ่นชาย A อย่างดุเดือดทเขาตกใจและคุกเข่าลง : "พี่ชาย คุณลุง บรรพบุรุษ ผมผิดแล้ว ผมรู้ว่าผมผิด ได้โปรด ปล่อยฉันไป อย่าฆ่าฉันเลย......"

ชาย A เพิ่งเห็นชาย B เกือบจะได้อาวุธพลั่วของฮั่วเทียนหลัน แต่วินาทีถัดมาอาวุธพลั่วก็ปรากฏขึ้นที่คอของชาย B

จากนั้น ศีรษะของชาย B ก็บินขึ้นไปบนท้องฟ้า

เขาอยู่ในสังคมมาหลายปี และคิดว่าตัวเองอยู่ในยุทธจักรเก่าแก่ ตอนนี้มันเป็นสังคมที่อยู่ภายใต้หลักนิติธรรม แม้ว่าทุกคนจะคุกคามชีวิตและความตาย พวกเขาจะไม่ฆ่า เว้นแต่ถูกบังคับให้ทำเช่นนั้น

ท้ายที่สุดแล้ว การฆ่าเป็นข้อวิจารณ์อาชญากรรมที่ยิ่งใหญ่

แต่ชายคนนี้เพื่อเห็นแก่ผู้หญิงเพียงคนเดียว บอกว่าจะทำก็จะทำ และเขาก็ไม่กังวลอะไรเลย

ฮั่วเทียนหลันเหลือบมองไปที่ชาย A แน่นอนว่าเขารู้ว่าเขาทำอะไร

เขาขว้างอาวุธพลั่วไปตรงหน้าชาย A ดังโครมคราม และพูดว่า : "มือไหนที่สัมผัส ตัดมันออกด้วยตัวเองซะ! "

ชาย A คว้าอาวุธพลั่วอย่างสั่นสะท้าน โดยรู้ว่าคำพูดของชายคนนี้ไม่สามารถขัดขืนได้

แต่จะให้เขาสับมือจริงๆ เขาทำไม่ได้

อาวุธพลั่วอยู่ในมือของเขาเอง หรือว่า จะตัดการเขา?

ความคิดนี้พุ่งขึ้นในใจของชาย A และเขาไม่สามารถหักห้ามใจได้

เขาลุกขึ้นยืนทันที หยิบอาวุธพลั่วขึ้น และก่อนที่เขาจะกระโดดขึ้นไปเขาก็เห็นดวงตาที่ยิ้มเยาะของฮั่วเทียนหลัน

สายตาของเขา ทำให้ทั้งร่างของชาย A สั่นสะท้าน

เห็นได้ชัดว่าเขากำลังรอให้เขาริเริ่มที่จะลงมือ แล้วมันก็จบลงด้วยตัวเอง

ระหว่างเป็นและตาย มีเพียงไม่กี่วินาที

เขาหยิบอาวุธพลั่วเปลี่ยนทิศทาง และตัดมันลงอย่างดุเดือด

เสียงกรี๊ดอ้าของเขา โหยหวนดั่งคนบ้าไปทั่วทั้งซอย

คราวนี้เขาทุ่มพลังทั้งหมดลงไป และตัดมือซ้ายทิ้ง

ฮั่วเทียนหลันดึงกระบอกปืนออกจากเอวของเขา เล่นด้วยมือของเขาและมองไปที่ชายคนหนึ่งอย่างเย็นชา

ชาย A รู้สึกว่าเขาได้ทำสิ่งที่ถูกต้องในขณะนี้ อย่างน้อยเขาก็ไม่มีมือและชีวิต อันไหนคุ้มค่ากว่า สมองของเขาก็ค่อนข้างปลอดโปร่ง

"พี่ชาย ผมทำตามที่คุณสั่งแล้ว ได้โปรดปล่อยฉันไปเถอะ? ฉันมีครอบครัวและลูก และยังมี......"

ก่อนที่เขาจะพูดจบ เขาก็ปิดปาก

ปากกระบอกปืนสีดำ ชี้ไปที่หัวของเขา

ฮั่วเทียนหลันทำตามที่เขาพูด เขามองไปที่ชาย A ด้วยความรังเกียจและเตะเขา

ส่วนผู้หญิงที่อ้อนแอ้น เขาไม่อยากแตะต้องมัน เขารู้สึกสกปรกเมื่อสัมผัสผู้หญิงที่น่ารังเกียจเช่นนี้

เขาเดินออกไป ผู้จัดการลังเลอยู่ครู่หนึ่ง และกระซิบข้างหลังฮัวเทียนหลัน : "นายฮัว ผู้หญิงคนนั้น? "

ฮั่วเทียนหลันดูเหมือนเข็มพิษทิ่มแทงเขาอย่างดุเดือด : "เธอไม่รู้จะว่าทำอย่างไร?"

ผู้จัดการตอบ และพยักหน้าทันที พูดว่า : "เข้าใจ เข้าใจ"

หลังจากที่ฮั่วเทียนหลันจากไป เขาก็ก้าวไปข้างหน้าและมองไปที่หญิงสาวร่างเพรียว แล้วพูดว่า : " A Piao เธอบอกซิเธอพายเรือไม่ติดคุณชายง่ายๆ ทำไมเธอถึงต้องการยั่วโมโหเทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่เช่นนี้ เธอรู้ไหม ว่าวันนี้และในอนาคตจบแล้ว? "