ตอนที่ 197 ความจริงใจของตระกูลหยู

ฮัวเส้าซู่ยิ้มเยาะและพูดว่า : "หยูน้อย ฉันมาเพราะเราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันในช่วงปีแรก ๆ และคุณก็ซื่อสัตย์มากพอ ฉันเคารพในบุคลิกของคุณ ฉันจึงมาที่นี่ แต่ครั้งนี้ ต้องการคืนดี กลัวว่ายาก! "

ใบหน้าของหยูซิงเหวินรู้สึกอายเล็กน้อย เขาไม่คาดคิดว่าถ้าเขาริเริ่มที่จะลดท่าทางของเขา และออกรบ เขาจะถูกฮัวเส้าซู่ฆ่าเวลาแบบนี้

ดังนั้นเขาจึงอดไม่ได้ที่เสียงของเขาจะดังขึ้นเล็กน้อยมและกล่าวว่า : "เรื่องเล็กน้อยเช่นนี้ หรือว่าชายฮัวที่สามต้องการที่จะทำให้ทั้งสองขัดแย้งกัน? "

ฮัวเส้าซู่มองไปที่หยูซิงเหวินอย่างมีลึกซึ้ง และพูดว่า : "หยูน้อย หรือว่าคุณไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น? "

หยูซิงเหวินตะลึงเพราะ ซิงเฟยได้บอกตัวเองแล้ว

ดูเหมือนว่าเป็นลูกน้องของเขาเองที่ดูหมิ่นนายฮัว ดังนั้นเขาจึงถูกฮัวเทียนหลันฆ่า

เนื่องจากเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้ ตระกูลฮัวจึงไม่ได้คำนึงถึงใบหน้าของตระกูลหยู โดยบอกว่าจะฆ่า ก็จะฆ่า

เมื่อเห็นท่าทางของหยูซิงเหวินมึนงง ฮัวเส้าซู่ก็เข้าใจบางอย่างในใจ เขากล่าวว่า : "สาเหตุของเหตุการณ์นี้ คือลูกน้องของคุณ ที่ต้องการลงมือกับพี่สะใภ้สองของฉัน! "

"นั่นคือพี่สะใภ้สองของฉัน หยูน้อย คุณคิดว่าประโยคธรรมดาๆ ของการคืนดี สามารถแก้ปัญหาได้หรอ? "

หลังจากที่ฮัวเส้าซู่พูดจบ สายตาของเขาก็จับจ้องไปที่ใบหน้าของหยูซิงเหวินเพื่อสังเกต

ท่าทางของหยูซิงเหวินตกตะลึง และความเจตนาในการฆ่าที่รุนแรงก็แพร่กระจายในทันที

คนโง่กลุ่มนี้ สมควรตายจริงๆ! ที่ตัดสินใจตีผู้หญิงของฮั่วเทียนหลัน ด้วย พวกเขาไม่ตาย นี่สิที่แปลก!

เขาคิดว่ามีหลายครั้งก่อนหน้านี้ ที่วังหูทำอะไรผิดพลาด เขาคอยเช็ดตูดให้ตลอด

วังหูคนนี้ไม่ใช้สมอง และสายตาไม่มีราคา เขาบอกกับซิงเฟยก่อนหน้านี้ ว่าเขาควรซ่อนคนนี้ไว้ เป็นผู้คว้าเหรียญทองก็พอ เขาไม่สามารถเป็นหัวโจกได้

แต่สมองของซิงเฟยพัง เขาไม่ฟังพูดตัวเองด้วยซ้ำ!

สีหน้าของหยูซิงเหวินเย็นชา และใบหน้าของเขาก็อับอายเล็กน้อย กล่าวว่า: "ขอโทษครับ นายน้อยที่สาม ฉันไม่เข้าใจบางเรื่อง ฉันขอโทษเกี่ยวกับภรรยาของฮัวที่สอง ฉันจะมาขอโทษในวันถัดไป!"

พูดจบ หยูซิงเหวินก็ลุกขึ้นเดินออกไป

ทันทีที่เขาออกจากห้องส่วนตัว เขาเรียกลูกน้องของเขา และพูดว่า : "เรียกทุกคนที่ยังมีชีวิตอยู่ในวันนั้น ไปที่ห้องโถงแห่งความเป็นตาย! "

ห้องโถงแห่งความเป็นตาย? ลูกน้องที่ได้รับคำสั่งก็แสดงความรู้สึกหวาดกลัวในสายตาของพวกเขา

เขาอยู่ในบ้านของหยูมานานกว่าสิบปีแล้ว แต่เขาเข้าใจดีว่าในบรรดาผู้คนที่ไปที่ห้องโถงแห่งความเป็นตาย อาจมีเพียงหนึ่งหรือสองคนเท่านั้นที่สามารถกลับออกมาได้อีกครั้ง

ฮั่วเทียนหลันได้รับโทรศัพท์จากฮั่วเส้าซู่ และหลังจากได้ยินเกี่ยวกับหยูซิงเหวิน มุมปากของเขาก็เพิ่มขึ้นเล็กน้อย แต่รอยยิ้มของเขาไม่ได้ไปถึงด้านล่างของดวงตาของเขา

"ฉันรอคำขอโทษอย่างจริงใจของเขา ไม่เช่นนั้นฉันก็ไม่รังเกียจหากทางมืดในเมือง Z เปลี่ยนครอบครัวเบื้องหลัง"

เมื่อฮั่วเส้าซู่ได้ยินสิ่งที่พี่ชายคนรองพูดเขาก็รู้สึกงุนงงเล็กน้อย และรีบพูดว่า : "พี่ชายสอง มันเป็นช่วงเวลาสำคัญ พี่อย่า......"

ก่อนที่เขาจะพูดจบ เขาได้ยินเสียงตี๊ดในไมโครโฟน

ฮั่วเส้าซู่มองไปที่โทรศัพท์ที่ถูกวางสายแล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้ม ทำไมเขาถึงโง่มาก ที่บอกเรื่องนี้กับพี่ชายคนที่สอง

ถ้าตอนนั้นหยูซิงเหวินคำนึงถึงหน้าตาไม่ไป ก็คงฆ่ากันจนตายไปข้าง?

ฮั่วเทียนหลันถือเอกสารไว้ในมือ ที่โจวหยวนส่งให้เมื่อไม่นานมานี้

ข้างต้นเป็นคำอธิบายโดยละเอียดของการพัฒนาของตระกูลหยูในเมือง Z ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา และกิจการในแต่ละสาย เป็นหัวโจกขนาดกลาง

ด้วยข้อมูลนี้ หากฮั่วเทียนหลันต้องการจัดการตระกูลหยู มันจะต้องเกิดฟ้าร้องอย่างแน่นอน ถึงเวลานั้นมันจะทำให้ทุกคนในตระกูลหยูรับผิดชอบ

นึกถึงของพวกเขาที่กล้าที่จะแตะต้องผู้หญิงของตัวเอง ทำให้ฮัวเทียนหลันรู้สึกโกรธอย่างไม่อาจบรรยายได้