ตอนที่ 251 หล่อมาก

อันหรันไม่เปิดโอกาสให้มู่เหว่ยได้ต่อสู้ และเดินออกจากโรงหนังไป

เหลียวซิหรงวิ่งเหยาะๆตามไป และยกนิ้วให้อันหรันพร้อมกับพูดว่า : "ยอดเยี่ยม! "

เธอชื่นชมอันหรันจริงๆ ตอนที่อันหรันพูดเมื่อกี้ ทั้งสีหน้าและน้ำเสียงของเธอหล่อมาก

อันหรันกระตุกมุมปากเล็กน้อย แล้วตอบด้วยรอยยิ้ม

ยอดไม่ยอดเยี่ยมเธอไม่รู้

แต่ความเสียใจนั้น อย่างไรเสียก็เป็นจริง

นั่นคือสามีในนามของเธอ! แต่ตอนนี้อยู่กับผู้หญิงคนอื่น!

มู่เหว่ยแทบจะระเบิด เธอมองอันหรันด้วยความโกรธ จับมือของฮั่วเทียนหลันและพูดด้วยความเสียใจ : "เทียนหลัน ดูสิ เธอพูดกับฉันแบบนี้ได้ยังไง!"

ฮั่วเทียนหลันมองไปที่ทิศทางการจากไปของอันหรันอย่างลึกลับ ดูเหมือนเขาจะเข้าใจความรู้สึกของอันหรัน

เขายื่นมือออก และดึงแขนออกอย่างใจเย็น : "กลับไปดูหนังกันเถอะ! "

เขามีงานเลี้ยงที่จะเข้าร่วมในวันนี้ แต่ถูกมู่เหว่ยตัดขาดกลางคัน

เธอขอให้ฮั่วเทียนหลันไปดูหนังกับเธอ และพาเธอไปช้อปปิ้ง วันหยุดพักผ่อนประจำปีอยู่คนเดียวมันน่าเบื่อจริงๆ

ตอนนี้ฮั่วเทียนหลันรับผิดชอบมู่เหว่ยมากขึ้น

ตอนดูหนังมู่เหว่ยมักจะหาโอกาสคุยกับฮั่วเทียนหลัน และทำสิ่งที่ไม่ชัดเจนกับเขา

ฮั่วเทียนหลันแสร้งทำเป็นหลีกเลี่ยงทุกครั้ง มู่เหว่ยมีรอยยิ้มบนใบหน้าของเธอ และเอะอะโวยวายกับฮั่วเทียนหลันเกี่ยวกับหนัง

แต่หัวใจของเธอเริ่มคันแล้ว การหลีกเลี่ยงของฮั่วเทียนหลันที่มีต่อเธอถูกเขียนไว้บนใบหน้าและบนร่างกายแล้ว

หลังจากดูหนังจบ มู่เหว่ยก็ชวนฮั่วเทียนหลันไปทานอาหารเย็นด้วยกัน

ฮั่วเทียนหลันเหลือบมองเวลานั้น และพูดว่า : "คืนนี้ฉันมีงานเลี้ยง ดังนั้นฉันคงไม่ได้ไปทานอาหารเย็นด้วยแล้ว"

รอยยิ้มของมู่เหว่ยแข็งขึ้น จากนั้นเธอก็ชักสีหน้า และพูดว่า : "คุณไปเถอะ พรุ่งนี้ค่อยมากับฉัน!"

เธอมีช่องว่างอยู่แล้ว แต่ฮั่วเทียนหลันส่ายหัวและพูดว่า : 'ช่วงนี้เธอเรียกหาอิ๋งอิ๋งมาก็ได้ วันมะรืนฉันต้องไปเยี่ยมผู้ใหญ่ ฉันกลัวว่าจะไม่ได้ดูแลเธอ"

มือของมู่เหว่ย อดไม่ได้ที่จะกำกำปั้นของเธอไว้ใต้แขนเสื้อ

แต่บนใบหน้า เธอยังคงต้องยิ้มเหมือนดอกไม้ : "ฉันรู้แล้ว"

หลังจากที่ฮั่วเทียนหลันเฝ้ามองมู่เหว่ยเข้าไปในร้านอาหาร เขาก็หันออกไป

แต่เพียงไม่กี่ก้าว ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าตามหลังเขา แล้วก็มีคนกอดเขาจากด้านหลัง

ลมหายใจที่คุ้นเคยนั้น เขารู้ว่ามันคือมู่เหว่ย

มู่เหว่ยก้าวเขย่งจูบคอของฮั่วเทียนหลัน แล้วกระซิบ : "รักคุณ ที่รัก! "

หลังจากนั้น ก่อนที่ฮั่วเทียนหลันจะตอบสนอง เธอก็วิ่งเข้าไปในร้านอาหารอย่างรวดเร็ว

ฮั่วเทียนหลันรู้สึกถึงความรักของมู่เหว่ยในตอนนี้ มุมปากของเขาก็อดยิ้มไม่ได้

รักนี้ เขาหลงทางแล้ว

ทันทีที่เขามาถึงที่จอดรถชั้นใต้ดิน เขาได้รับโทรศัพท์จากโจวหยวน : "นายฮั่ว เกิดเรื่องในโครงการที่ร่วมมือกับ IS พวกเราสามคนเสียชีวิต"

สำหรับโครงการต่างประเทศ IS ยังคงเป็นองค์กรทางทหาร ที่มีส่วนร่วมในอุตสาหกรรมทหารรับจ้าง และเป็นเรื่องปกติที่สายลับจะแทรกซึมและเสียชีวิต

แต่คำถามคือ IS ควรตาย คนของฟาเรนไฮต์จะตายได้อย่างไร?

"ตรวจสอบเรื่องนี้อย่างรอบคอบ และจัดเตรียมคนไปต่างประเทศหากจำเป็น"

หลังจากได้พบกับฮั่วเทียนหลันและมู่เหว่ย อันหรันรู้สึกหดหู่ใจมาก

เธอวางแผนที่จะกลับบ้านก่อนเวลา แต่เหลียวซิรงจับแขนเธอไว้และไม่ยอมปล่อยเธอไป

เหลียวซิรงหาร้านหม้อไฟหม้อไฟสไตล์หูหนานเผ็ดสุด ๆ

พวกเขาทั้งสามเหงื่อออกอย่างล้นเหลือ ในคำพูดของเหลียวซิรง พวกเขากินอาหารอย่างสบาย เหงื่อออกเยอะมาก ปล่อยความทุกข์ความรู้สึกก็ดีขึ้น

อันหรันไม่สามารถทานอาหารรสเผ็ดได้ แต่เธอก็ยังฝืนตัวเองให้กินเยอะ ๆ

ท้องของเธอร้อนลุ่ม เธอก็ดื่มน้ำผลไม้หมดพอดี

เมื่อเห็นเบียร์ข้างเหลียวซิรง เธอจึงหยิบมันขึ้นมา เปิดขวดและดื่ม

เหลียวซิรงประหลาดใจจนอ้าปากค้าง และพูดว่า : "รันรัน เธอเป็นคนดื่มเหล้า! "

หลังจากดื่มเหล้าขวดนี้ ใบหน้าของอันหรันก็แดงเล็กน้อย อารมณ์เคลิ้มที่จะเมา

เธอไม่สามารถดื่มเหล้าได้ เหล้าขวดนี้ยิ่งช่วยบรรเทาปัญหาของเธอได้

ขณะที่รับประทานอาหาร โทรศัพท์มือถือของเหลียงซิรงก็ดังขึ้น

หลังจากที่เธอหยิบมันขึ้นมาดู ทันใดนั้นเธอก็พูดเหมือนยินดีปรีดากับความทุกข์ของคนอื่นเล็กน้อย : "เฮ้ พวกเธอรีบดู จางเฉินมีเรื่องอื้อฉาว! เด็กคนนี้ ฉันเห็นเขามานานแล้ว ไม่ใช่คนดี เขาต้องดูถูกผู้หญิงมากแน่ๆ"

ดวงตาของอันหรันสับสนเล็กน้อย เธอมองไปที่ภาพของจางเฉินกำลังกอดผู้หญิงคนหนึ่ง

เธอคิดว่าฮั่วเทียนหลันคงกอดมู่เหว่ยแล้วในครั้งนี้ และทันใดนั้นก็มีความเกลียดชังเหมือนศัตรูพูดว่า : "ผู้ชายคนนี้ ไม่มีอะไรดี เขามีจองตัวเองแล้วยังไปยุ่งกับของคนอื่น!"

เหลียวซิรงมองไปที่อันหรันด้วยความประหลาดใจ และพูดอย่างอ่อนแรง : "เฉินคนนี้ เพื่อประโยชน์ของภาพยนตร์เรื่องล่าสุด จึงโปรโมตว่าตัวเองโสดมาตลอด! "

อันหรันจะสับสนเล็กน้อย และพูดอย่างเย็นชาว่า : "กลัวว่าจะโสดก็แค่ตอนกลางวัน ตอนกลางคืนมีความสุขสิ!"

เธอถอนหายใจและพูดว่า : "พวกเธอว่า คนรวยรุ่น2นี้ จะไร้ยางอายแบบนี้ไหม?"

คำนี้มีสองความหมาย ซึ่งพูดถึงฮั่วเทียนหลันด้วย

แต่ในปากของอันหรัน ในฐานะคุณนายฮั่วสามารถพูดได้

เหลียวซิรงขมวดคิ้ว คิดอยู่พักหนึ่ง แล้วกล่าวว่า : "เรื่องนี้ มีถูกมีผิด เธอดูเทียบกับสามีของเธอดีกว่า......"

ก่อนที่เธอจะพูดจบ อันหรันก็ขัดจังหวะ : "เขาชื่อฮั่วเทียนหลัน!"

เหลียวซิรงมองอันหรันอย่างขบขัน เธอดูเหมือนคนติดเหล้าจริงๆ!

ไม่มีเหตุผลที่จะคุยกับคนเมา เธอกล่าวว่า : "โอเค โอเค โอเค ฮั่วเทียนหลัน ในความเป็นจริงเขาในปีนี้ก็มีแค่เรื่องอื้อฉาว และนั่นก็คือมู่เหว่ย ยกเว้นเธอ เธอคือผู้หญิงตัวจริง"

"อ๊า? " อันหรันรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

เหลียวซิรงเป็นบุคคลอาวุโสที่มีชื่อเสียงในแวดวง และสิ่งที่เขาพูดจะไม่มีลมอย่างแน่นอน