ตอนที่ 368 เธอจะเย่อหยิ่งได้นานแค่ไหน

เย่ตงที่ยืนฟังอยู่สักพัก ก็จับกระเป๋าในมือของเขาอย่างแน่น อดทนทุบกระเป๋าใส่หัวของคนเหล่านี้

ทั้งสามคนมองไปที่เย่ตง หลังจากที่พนักงาน A มองไปรอบๆ อย่างตื่นเต้น เขาไม่เห็นหยางหลิงรุ่ยก็รู้สึกโล่งใจในทันที

เธอกระแอมตบโต๊ะด้วยความไม่พอใจ และพูดว่า : "เย่ตง พวกเรากินข้าวกันอยู่ดีๆ อยู่ๆเธอก็มากระแอมบนหัวตรงนี้ หมายความว่าอย่างไร? "

ทันทีที่เธอพูดจบ พนักงาน C ก็จงใจผลักซุปข้างๆมือของเธอ และซุปร้อนๆซึ่งหกลงบนพื้น กระเด็นไปที่กางเกงของเย่ตง

คราบน้ำมันสีเข้ม ทำให้สีหน้าของเย่ตงมืดมนทันที

หยิ่งเกินไปแล้ว นี่มันหยิ่งเกินไปแล้ว!

พวกเขาพูดถึงสิ่งที่ไม่ดีเกี่ยวกับผู้อำนวยการหยาง ถูกตัวเองก็จับได้และตักเตือน ไม่เพียงแต่ไม่สำรวมยังยั่วยุทำตามอำเภอใจ

"พวกเธอ อย่าเกินไปหน่อยเลย! "

เย่ตงต่อต้านความโกรธในใจของเธอ นึกขึ้นได้กับที่หยางหลิงรุ่ยพูดก่อนหน้านี้

กลุ่มคนตรงหน้า แต่กลุ่มตัวตลกเท่านั้น พวกเขาถูกแนะนำโดยคนอื่น และต้องการดึงดูดความสนใจของพวกเขา

ไม่ หรือพูดว่าสิ่งต่างๆเทียบไม่ได้กับของเล่น ไม่จำเป็นต้องคิดถึงเรื่องนี้เลย

การเคลื่อนไหวที่นี่ ทำให้มีผู้มุงดูจำนวนมาก

ในสังคมนี้ ไม่เคยขาดแคลนคนดูเรื่องครึกครื้น ไม่กลัวเป็นเรื่องใหญ่

เพื่อนร่วมงานชายหนุ่มหลายคนในบริษัท ผิวปากขึ้นมา

"รีบมาดูเร็ว รีบมาดูเร็ว กำลังเก่าใหม่ของบริษัทกำลังปะทะกัน สรุปผู้กำกับหยางคนใหม่จะชนะ หรือหลี่ชานซานที่อนุรักษ์นิยมจะชนะ ทำเกมทำเกม......"

เย่ตงฟังคำพูดทีละคำในหูของเขา ไม่ขาดแคลนการเทน้ำมันลงบนกองไฟ

เธออดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว มองอดีตอย่างดุเดือด และพูดว่า : "พวกเธอเพิ่งมาที่นี่ได้แค่สองเดือน ยังก่อความวุ่นวายกัน? "

เพื่อนร่วมงานชายหนุ่มสองสามคนที่ยังคงส่งเสียงโห่ร้องเพื่อเล่นเกมเมื่อกี้ หวาดกลัวทันที และรีบโบกมือ : "ไม่ ไม่ใช่ พี่ตง พวกพี่ค่อยๆเป็นไป......อย่าสนใจพวกเรา......"

เสียงนั้นค่อยๆห่างออกไป และเพื่อนร่วมงานชายหลายคนก็ย้ายเกมออกไป

และในเวลานี้ พนักงาน A ได้กระแอม แล้วเอนหลังพิงเก้าอี้ พูดอย่างพอใจ : "เย่ตง สรุปใครมากเกินไป? เราทุกคนเป็นกลุ่มที่ปฏิบัติตามกฎ เราไม่ได้ละเมิดข้อบังคับของบริษัท ผลสรุปกินข้าวมื้อกี้ แค่พูดไม่กี่คำ ก็ถูกเธอจงใจจับผิด? "

"บริษัทควบคุมแม้แต่การพูดคุยกัน ตั้งแต่เมื่อไหร่? "

"ใช่ ใช่ นี่มันไม่ใช่ห้ามปากประชาคนยิ่งกว่าห้ามสายน้ำแล้วเหรอ......"

พนักงาน A เป็นผู้นำ และอีกสองคนที่เหลือไม่ได้อยู่เฉยๆ

แม้ว่าพนักงาน B จะปัญญาอ่อนอีกครั้ง แต่ก็จะรู้สึกผิดปกติรอบตัว

เธอดึงทั้งสองคนที่อยู่ข้างๆเธอ และพูดเบาๆ : "โอเค ไม่ต้องพูดแล้ว เราไม่สามารถรุกรานใครที่นี่ได้ ไปกันเถอะ! "

หากเป็นเรื่องปกติพนักงาน A และ C อาจฟังคำพูดของพนักงาน B และจากไปโดยไม่สร้างความเดือดร้อน

แต่ในเวลานี้ พนักงาน A เห็นอย่างรวดเร็ว ว่ามีร่างปรากฏหนึ่งในฝูงชน

รูปลักษณ์ที่คุ้นเคยและน่าหลงใหลนี้ คือลูกน้องขาสุนัขอันดับหนึ่งของหลี่ชานซาน จินไห่เว่ย

เนื่องจากจินไห่เว่ยเลียแข้งเลียขาของหลี่ชานซานไว้แน่น สถานะในบริษัทก็เพิ่มขึ้นตามกระแส

เมื่อเบียดเข้ามาจากฝูงชน จะรู้สึกได้ถึงช่องว่างของสถานะ เพราะทุกคนหลีกทางให้เธอทีละคน เพื่อที่เธอจะได้ยืนอยู่ด้านหน้าและชมการแสดง

สิ่งนี้ทำให้อุปนิสัยของจินไห่เว่ยเหมือนกับหลี่ชานซาน ความฟุ้งซ่านในใจของเขา พองโตในทันที

เธอแตะเพื่อนร่วมงานหญิงข้างๆ เธอ แล้วถามว่า : "เกิดอะไรขึ้น? "

นี่เป็นสิ่งที่ไม่เกรงใจจนกระทั่งหมายถึงคำสั่งด้วย ซึ่งทำให้เพื่อนร่วมงานหญิงไม่พอใจเล็กน้อย

อย่างไรก็ตามเมื่อคิดว่าจินไห่เว่ยมักจะพึ่งพาการสนับสนุนของหลี่ซานซาน และมีอำนาจเหนือกว่าในบริษัท เธอจึงกระซิบบอกเรื่องเมื่อกี้นี้

จินไห่เว่ยหัวเราะเยาะหลังจากที่ได้ยิน เพราะเย่ตงปะทะกับหลี่ชานซานมาก่อน เธออยู่ในใจของเธอแล้ว และดึงเย่ตงไปยังรายชื่อที่ต้องจัดการ

เธอคือสุนัขรับใช้อันดับหนึ่งของหลี่ชานซาน และใครก็ตามที่กล้าฝ่าฝืนหลี่ชานซาน จะไม่สามารถให้อภัยได้อย่างแน่นอน

แน่นอน ว่ามีคนใกล้ชิดจินไห่เว่ย เคยแนะนำให้จินไห่เว่ยรักษาระยะห่างจากหลี่ซานซาน

ท้ายที่สุดแล้วไม่ว่าจะเป็นความสามารถของหลี่ชานซาน หรือตัวตนของเธอ รวมถึงพฤติกรรมและปัญหาในบริษัท พวกเขาทั้งหมดเชื่อมโยงกัน

แต่จินไห่เว่ยเพียงต้องการที่จะปีนขึ้นไป และตัดสินใจที่จะติดตามหลี่ซานซานอย่างสิ้นหวัง ดังนั้นเธอจึงเปลี่ยนมือ และขายเพื่อนที่ดีคนนี้ซึ่งรู้จักกันมาสองปี

ด้วยเหตุนี้ หลี่ชานซานจึงมองเธอด้วยความชื่นชม และพาเธอเข้าสู่วงในหลักข้างตัวเธอโดยตรง

จินไห่เว่ยตื่นเต้นมาก เธอกังวลว่าจะไม่มีโอกาสจัดการเย่ตง แต่เธอไม่คิดว่าเย่ตงจะเข้าทางมาข้างหน้าด้วยตัวเอง

เรียกว่าความผิดที่ลงโทษไม่ได้ แค่เธอทำงานได้ดี ก็สามารถทำให้เย่ตงจะต้องสูญเสียครั้งใหญ่