ตอนที่ 369 ฉันคนนี้ค่อนข้างรักความสงบ

เมื่อจินไห่เว่ยพูด เขาก็ยื่นมือออกทิ่มเย่ตง

ท่าทางนี้ ทำให้ร่างกายของเย่ตงสั่นสะท้าน

จินไห่เว่ยบอกว่าเธอชอบขี้ประจบ แต่เธอก็ไม่โกรธ สิ่งที่เธอโกรธมากที่สุดคือ จินไห่เว่ยทำผิดพลาดครั้งใหญ่ในบทสำคัญเมื่อสองสามวันก่อน ซึ่งทำให้ทีมงานล่าช้าไปสามวัน ซึ่งเดิมควรจะเริ่มถ่ายทำในวันรุ่งขึ้น

แม้แต่ฉากทั้งหมด ก็ยังต้องถูกทำลายและสร้างขึ้นใหม่

ความสูญเสียทางเศรษฐกิจทั้งทางตรงและทางอ้อมที่เกิดจากสิ่งนี้ มีมากกว่าสิบล้านแล้ว

เมื่อเกิดเรื่อง จินไห่เว่ยต้องติดต่อหลี่ชานซาน หลี่ชานซานดูเหมือนจะดำเนินการ แต่สิ่งนี้รับประกันได้ว่าจินไห่เว่ยจะไม่ต้องรับผิดชอบความสูญเสีย

ส่วนเธอสามารถทำงานในตระกูลหยางต่อไปได้หรือไม่ ไม่มีใครกล้าให้การรับประกันในสิ่งนี้

ดังนั้น จินไห่เว่ยจึงแอบหาเวลาให้ตัวเอง และไปที่ห้องทำงานของผู้อำนวยการหยาง

ในห้องทำงานของผู้อำนวยการหยาง เขาทำตัวเหมือนพนักงานที่ซื่อสัตย์

แม้ว่าผู้อำนวยการหยางจะรู้ว่าจินไห่เว่ยเป็นสุนัขรับใช้ของหลี่ชานซาน แต่เธอก็เป็นคนที่ใจอ่อน

ภายใต้การพิจารณาอย่างครอบคลุม มีเพียงโบนัสสิ้นปีของจินไห่เว่ยเท่านั้นที่ถูกปรับ ทำเรื่องนี้ที่เรื่องใหญ่ให้กลายเป็นเรื่องเล็กน้อย

เหตุการณ์นี้ เพิ่งผ่านไปสามวัน แม้แต่วัสดุก่อสร้างที่พังยับเยินสำหรับฉาก ก็ยังไม่จัดการที่จุดถ่ายทำ

จินไห่เว่ยคนนี้ เริ่มกระโดดอีกครั้งอย่างไม่คาดคิด

"จินไห่เว่ย เธอลืมไปแล้วหรือเปล่า......"

ขณะที่เย่ตงกำลังจะพูด เธอก็ถูกจินไห่เว่ยขัดจังหวะ

แม้ว่าจินไห่เว่ยยังคงกระโดดและเหยียบเย่ตง แต่เธอก็รู้ชัดเจนดีว่าเธอทำอะไร

ในกรณีที่เย่ตงโกรธ ก็บอกเรื่องที่ไปหาหยางหลิงรุ่ยเพื่อขอความเมตตาก่อนหน้านี้ออกมา

ถ้าเป็นแบบนั้น ชื่อเสียงของเธอในบริษัท จะพังพินาศอย่างสิ้นเชิง

ยิ่งไปกว่านั้น เนื่องจากเหตุการณ์นี้ หลี่ชานซานจะเตะเธอออกไปอย่างแน่นอน

ด้วยวิธีนี้ เธอไม่มีอะไรหนุนหลัง แถมยังถูกหลี่ชานซานทำให้ลำบากในที่ทำงาน ยอมรับการขัดขาเธอทุกรูปแบบ......

เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ จินไห่เว่ยก็รู้สึกเสียใจทีหลัง

ทำไมเธอ ถึงออกมาแบบไม่อดทน!

แต่เมื่อเปิดคันธนูแล้วเธอจะไม่หันหลังกลับ ตอนนี้เธอต้องรับบทเป็นสุนัขที่ซื่อสัตย์อย่างสมบูรณ์

จินไห่เว่ยกัดฟัน แสร้งทำเป็นเหยียดหยามและกล่าวว่า : "เย่ตง เธอไม่บอกฉันก็รู้ เธอต้องเอาความผิดพลาดในการทำงานของฉันมาพูดอีกครั้ง แต่นั่นคือปัญหาของฉัน มันเกี่ยวอะไรกับพี่สาวชานซาน? และปัญหาตอนนั้น พี่ชานซานก็พูดกับฉันแล้ว บอกว่าตรงนี้มีปัญหา แต่เพราะฉันไม่ได้สนใจมากนัก ความประมาทในการทำงานจึงทำให้เกิดสิ่งนี้ตามมา......"

จินไห่เว่ยริเริ่มที่จะพูดออกมา เลือกออกมากับเย่ตง ว่ามีคุณสมบัติสองประการ

เย่ตงต้องการบอกว่าจินไห่เว่ยคุกเข่าลงขอความเมตตา แต่จินไห่เว่ย กลับบอกว่าเธอทำผิดพลาด และหลี่ชานซานก็พบรู้ เธอได้ทำในสิ่งที่หัวหน้าควรทำ

ในขณะนี้ ทำให้เย่ตงติดอยู่ในตำแหน่งที่น่าอึดอัดใจ

เธอไม่สามารถขยายหัวข้อนี้ต่อไปได้ มิฉะนั้นเพื่อนร่วมงานที่อยู่รอบตัวเธอจะรู้สึกได้ว่า เธอไว้ใจไม่ได้ เธอจะพูดทุกเรื่อง

"พวกเราเริ่มต้นด้วยสิ่งพื้นฐานที่สุด โครงการล่าสุดนี้ ถูกรับมือโดยพี่ชานซาน บทภาพยนตร์ขนาดใหญ่ การผลิตขนาดใหญ่ ใช้เงินลงทุน 800 ล้านหยวน และเป็นนักแสดงหญิงเหลียวซิรงแสดงด้วยตนเอง กระบวนทัพแบบนี้ งานที่สำคัญเช่นนี้ บทที่สำคัญที่สุด จึงถูกส่งมอบให้พี่ชานซานรับมือ ไม่ใช่ผู้อำนวยการหยางเราที่มาเหมือนอากาศ ไม่ต้องพูดมากกว่านี้ว่าใครมีความสามารถในการทำงาน? "

จินไห่เว่ยรีบเปลี่ยนเรื่อง เพราะกลัวว่าเขาจะพูดต่อเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนี้ และปล่อยให้เพื่อนร่วมงานของเขาคาดเดาสิ่งที่เกิดขึ้น

อย่างไรก็ตามเธอจะเข้าห้องทำงานของผู้อำนวยการ แม้ว่าเธอจะไปในนามส่งเอกสาร แต่เวลาที่ใช้ในห้องทำงานของผู้อำนวยการก็นานขึ้นเล็กน้อย

"ใช่ ฉันเคยได้ยินเกี่ยวกับบทนี้ นี่เป็นโปรเจ็กต์ที่สำคัญที่สุดของเราที่ Fahrenheit Entertainment ผู้อำนวยการหยางบอกว่าเขามีความสามารถในการทำงานที่แข็งแกร่งเป็นพิเศษไหม? ทำไมงานแบบนี้ถึงไม่อยู่ในมือเธอ แต่มอบหมายให้พี่ชานซานแทน? "

"เธอไม่เข้าใจสิ่งนี้หรือเปล่า? ตำแหน่งผู้อำนวยการหยาง ไม่ได้รับโครงการนี้ง่ายๆ? สมัยนี้ ใครจะปฏิเสธที่จะเอาทองมาบังหน้า? หากมีการปฏิเสธจริงๆก็จะพิสูจน์ได้ว่าผู้อำนวยการหยางไม่มีความสามารถที่แท้จริงเลย รับไม่ได้ก็ต้องมอบสิ่งนี้ให้กับพี่ชานซาน "

กลุ่มคนที่ชอบมุงดูพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้ โดยพื้นฐานแล้วพวกเขาก็วิจารณ์การประเมินหยางหลิงรุ่ยจากจินไห่เว่ย

ในขณะนี้ หยางหลิงรุ่ยมีมนุษยสัมพันธ์ที่ค่อนข้างดีในบริษัท เพื่อนร่วมงานที่มีความประทับใจแต่แรกพบ เวลานั้นเธอก็เปลี่ยนมุมมองที่มีต่อเธอทันที

จินไห่เว่ยรับฟังคำพูดของคนรอบข้าง และมองไปที่สีหน้าที่แย่ลงของเย่ตง เขาก็ภูมิใจในทันที

เหอะ นังสารเลว สู้กับฉัน เธออ่อนโยนเกินไป จะปล่อยให้เธอตายอย่างแน่นอน

"เหอะ เธอรู้ไหม? ผู้อำนวยการหยาง สำเร็จการศึกษาระดับสูงโดยได้รับปริญญาโทสองครั้งจาก Oxford และ Cambridge ส่งผลให้ไม่สามารถจัดการงานเล็กๆ นี้ได้ ต้นกำเนิดที่แท้จริงของปริญญานี้เป็นที่น่าสงสัยจริงๆ......"

จินไห่เว่ยยังคงขยายหัวข้อตามหลักการ ดึงความเกลียดชังจนถึงที่สุด

ทันใดนั้นเพื่อนร่วมงานรอบข้างก็เริ่มพูดคุยกันอีกครั้ง การประเมินหยางหลิงรุ่ยของพวกเขา ก็เริ่มทำอะไรตามอำเภอใจ

ใบหน้าของเย่ตงสว่างขึ้น แต่เธออยู่คนเดียว หมัดสองหมัดที่ยากที่จะเอาชนะศัตรูสี่มือ ยิ่งไปกว่านั้นมีมือหลายสิบคู่อยู่รอบๆ นี้

สิ่งนี้จะทำให้เธอไม่พูด แต่มันดีกว่าการพูด ไม่อย่างนั้นทุกคนจะคิดว่าเธอตีโพยตีพาย

ยังคงเป็นเพื่อนร่วมงาน B ที่เก่าแก่ที่สุด เธอไม่สามารถทนต่อฝูงชนที่เต้นอยู่รอบตัวเธอได้ ลุกขึ้นและดึงมือของเย่ตง และพูดเบาๆ : "ไป เราออกไปก่อนเถอะ! "

เย่ตงไม่ได้คาดหวังว่าจะมีคนช่วยตัวเอง เธอมองไปที่เพื่อนร่วมงาน B อย่างซาบซึ้ง และพูดเบาๆ : "ขอบคุณ ขอบคุณนะ......"

หลังจากเพื่อนร่วมงาน B เบียดเสียดฝูงชนภายใต้แสงแดดช่วงเวลาแห่งความเงียบสงบ ทำให้เธอถอนหายใจด้วยความโล่งอก