ตอนที่ 434
ตอนที่ 436 พระจันทร์แทนใจฉัน
October 22, 2026
"ฉันอยากตอบคำถามคุณมาก คุณฮั่ว"
"อื้ม? "
เมื่อได้ยินคำพูดของหยางหลิงรุ่ย ฮั่วเทียนหลันก็อดขมวดคิ้วไม่ได้
เขามีแผนในใจอยู่แล้ว ถ้าทั้งหมดอยู่ที่เวลานี้ หยางหลิงรุ่ยก็จะยังคงยุ่งกับเขา
ดังนั้นฮั่วเทียนหลัน จึงไม่รังเกียจที่จะบังคับให้หยางหลิงรุ่ย เลือกสิ่งที่เธอไม่ต้องการ
ผู้หญิงคนนี้ หลายครั้งที่ทำบางสิ่ง จะขาดความกล้าที่จะผลักดันเธอ
"ฉันความจำเสื่อม คุณฮั่ว สิ่งที่คุณพูดก่อนหน้านี้ ฉันจำอะไรไม่ได้แล้ว "
หยางหลิงรุ่ยกล่าวเบา ๆ คำตอบนี้ ทำให้หัวใจของฮั่วเทียนหลันผิดหวังในทันใด
"แล้วยังไง......"
"ให้ฉันพูดจบก่อนได้ไหม? "
ฮั่วเทียนหลันอ้าปาก ถูกหยางหลิงรุ่ยขัดจังหวะ
เขามองไปที่หยางหลิงรุ่ยด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย สัญชาตญาณบอกว่า หยางหลิงรุ่ยในเวลานี้ ไม่สามารถแกล้งงงต่อไปได้
"โอเค"
"ความรู้สึกของคุณที่มีต่อฉัน ฉันรู้ แม้กระทั่งครอบครัวฮั่ว คนที่เคยรู้จักฉัน มองตาฉัน ปฏิบัติต่อฉันในฐานะสมาชิกคนหนึ่งของครอบครัวฮั่ว ฉันก็รู้สึกได้ ฉันไม่ใช่คนโหดเหี้ยม ฉันก็สามารถมีความกังวล มีความเชื่อของตัวเอง "
"อื้ม"
ฮั่วเทียนหลันมองไปที่หยางหลิงรุ่ย ยื่นมือออกมา และค่อยๆเช็ดน้ำตาออกจากมุมตาของหยางหลิงรุ่ย
หยางหลิงรุ่ยตัวสั่น พยายามหลีกเลี่ยงโดยไม่รู้ตัว
การกระทำหยุดชั่วคราว แต่สุดท้ายเขาก็ไม่ทำอะไรเลย
เธอยอมรับความอ่อนโยนของฮั่วเทียนหลันที่มีต่อเธอ
"คุณถามฉันว่าชอบหรือไม่ชอบคุณใช่ไหม? "
เมื่อหยางหลิงรุ่ยถามคำถามนี้ คำตอบจะเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา
ทันใดนั้นฮั่วเทียนหลันก็คร่ำครวญในใจ เขากัดฟัน ในขณะนี้ มีความรู้สึกกังวลเหมือนตอนเรียน ที่ครูออกผลเกรด
เขาไม่ได้พูด แต่สายตาที่คมชัดของเขายังคงอยู่บนใบหน้าของหยางหลิงรุ่ย ได้บอกเธอแล้วว่าในใจเขาต้องการจะพูดอะไร
"ฉันคิดว่า น่าจะชอบแหละ! "
หลังจากที่หยางหลิงรุ่ยพูดจบ เธอก็ก้าวถอยหลัง
ในวินาทีถัดมา ราวกับว่าทั้งสองได้ซ้อมแล้ว ฮั่วเทียนหลันก็ก้าวไปข้างหน้า เกือบจะจับหยางหลิงรุ่ยไว้ในอ้อมแขนของเขา
ทั้งสองเดินหน้าเดินหลัง เพียงไม่กี่วินาที
ฮั่วเทียนหลันมองไปที่หยางหลิงรุ่ยด้วยความประหลาดใจ มุมปากของเขาเพิ่มขึ้นเล็กน้อย และเขาก็หัวเราะ
"คุณยิ้มอะไร? "
เมื่อเห็นฮั่วเทียนหลันยิ้มจริง สิ่งนี้ทำให้รู้สึกภาคภูมิใจเล็กน้อยและหยางหลิงรุ่ยที่หลีกเลี่ยงฮั่วเทียนหลันทันเวลาก็ลดความภาคภูมิใจลงทันที
"หัวเราะที่คุณฉลาดเกินไป" ฮั่วเทียนหลันผ่อนคลายในใจอย่างสมบูรณ์ เพราะหยางหลิงรุ่ยบอกว่าเธอชอบเขา
สำหรับฮั่วเทียนหลันที่พยายามดิ้นรนเพื่อฟื้นฟูหัวใจของหยางหลิงรุ่ย มันเป็นความสำเร็จอย่างสมบูรณ์แล้ว
"ฉัน......" หยางหลิงรุ่ยอ้าปาก สังหรณ์บอกเธอ ว่าฮั่วเทียนหลันไม่ได้ชมเชยเขา
เพราะรอยยิ้มขี้เล่นบนใบหน้าของเขา ทำให้ทรยศต่อความคิดของเขาในเวลานี้
"คุณฮั่ว ฉันยังพูดไม่จบ! " หยางหลิงรุ่ยตั้งให้ฮั่วเทียนหลันเป็นตัวร้ายในใจเธอ และเธอ ใช้หอก ดิ้นให้หลุด
ฮั่วเทียนหลันถอนหายใจในใจ แม้ว่าตัวเขาเองจะไม่เข้าใจ แต่เขาที่สงบมาตลอด จะถูกหยางหลิงรุ่ยโน้มน้าวความรู้สึกอย่างง่ายดายได้อย่างไร?
"คุณพูด " ฮั่วเทียนหลันเข้ายึดครองคำพูดของหยางหลิงรุ่ย
เขามาถึงจุดนี้แล้ว แม้ว่าฟ้าจะตกลงมา เขาก็ต้องแบกมันไว้
"ในใจฉันยอมรับ สิ่งที่คุณพูดเป็นความจริง ลั่นลานเป็นลูกสาวของฉัน และคุณคือสามีของฉัน ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องจริง แต่ เพราะการตัดสินใจเดิมๆ ของคุณ หรือกลเม็ดเดิมของฉัน ทำให้เกิดการแยกจากกันระหว่างคุณกับฉัน นี่คือพรหมลิขิต......"
หยางหลิงรุ่ยแอบมองไปที่ใบหน้าของฮั่วเทียนหลันในขณะที่พูด
เพราะคำพูดของเธอ ใบหน้าของฮั่วเทียนหลันจึงมืดมนไม่แน่ใจ
จนกระทั่งหยางหลิงรุ่ยสามารถอัดคำพูดกลับไป และพยายามไม่ทำให้ฮั่วเทียนหลันขุ่นเคือง
"พูดประเด็นสำคัญ"
ฮั่วเทียนหลันขมวดคิ้ว เขารู้สึกว่ายิ่งหยางหลิงรุ่ยยืนอยู่ตรงหน้า จะมีคำพูดอื่นรอเขาอยู่
ผู้หญิงคนนี้ ฉลาดมากและยากที่จะโกหกในตอนนี้
"ฉันยอมรับอดีตและชีวิตที่ผ่านมาของฉัน แต่ ฉันต้องการมีชีวิตอยู่ในปัจจุบัน ฉันคือหยางหลิงรุ่ย ไม่ใช่อันหรัน และคุณ ยังคงเป็นฮั่วเทียนหลัน! "
หลังจากพูดความในใจจบ หยางหลิงรุ่ยก็ถอนหายใจเป็นเวลานาน และรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น
ฮั่วเทียนหลันมองไปที่หยางหลิงรุ่ยด้วยความประหลาดใจ ดูเหมือนไม่คาดคิดว่าถึงเวลานี้ เธอยังต้องการชี้แจงความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองคน
"หยางหลิงรุ่ย คุณกำลังโทษฉัน ตอนนั้นไม่รั้งคุณไว้ ไม่ได้ปกป้องคุณเหรอ? "
คำถามของฮั่วเทียนหลัน สะเทือนหัวใจของหยางหลิงรุ่ย
แต่ว่า มันถูกจำกัดการสะเทือนใจ
เธอส่ายหัวและพูดเบาๆ : "คุณกังวลเกินไป ไม่ว่าตอนนั้นจะเกิดอะไรขึ้น ผ่านไปแล้วก็ไม่ผ่านไป"
"นั้นทำไม......"
ฮั่วเทียนหลันหยุดพูด เพราะเขารู้สึกว่าไม่จำเป็นต้องไปต่อ เขารู้จักนิสัยของหยางหลิงรุ่ยดี
ไม่ว่าจะก่อนหน้านี้หรือตอนนี้ ตราบใดที่เธอตัดสินใจ เธอจะไม่เปลี่ยนมันง่ายๆ
"ฉันสามารถเลือกไม่ตอบได้ไหม? "
เมื่อเผชิญกับการกดดันอย่างแน่วแน่ของฮั่วเทียนหลัน หยางหลิงรุ่ยจึงเลือกที่จะถอยกลับ
ฮั่วเทียนหลันอ้าปาก ต้องการที่จะพูดว่าไม่ได้ แต่มักมีเสียงในใจเตือนให้เขาเว้นที่ว่างสำหรับคนสองคน และเว้นระยะห่างความคิดถึง
ในกรณีนี้ หยางหลิงรุ่ยอาจยอมรับการปรากฏตัวของเขาอีกครั้งในชีวิตของเธอ และอยู่ในชีวิตของเธอ
"ฉันเคารพการตัดสินใจของคุณ"
ฮั่วเทียนหลันควบคุมตัวเอง และกลายเป็นสุภาพบุรุษ
ระหว่างทั้งสองคน พวกเขาถูกยับยั้ง และหลีกเลี่ยงการตีโพยตีพาย
มิฉะนั้น ตามหลักของละครโรแมนติก นี่ต้องเป็นการแสดงที่ยิ่งใหญ่
หยางหลิงรุ่ยผู้ซึ่งฟื้นคืนความสงบสุขของเธอ ได้คิดบทสำหรับเธอและฮั่วเทียนหลันในใจของเธอแล้ว