ตอนที่ 470 หาเรื่องตาย

หลังจากที่หยางหลิงรุ่ยพูดสิ่งนี้ เธอก็เสียใจทีหทีหลัง

เธอกำลังพูดถึงอะไร?

สงสัยว่าชายคนนี้ จะดีหรือไม่ดี?

สวรรค์ เธอกำลังหาเรื่องตายหรือเปล่า? ตามลักษณะของผู้ชายคนนี้ เขาต้องบอกเธอว่า เขาสามารถพิสูจน์ได้

เช่นเดียวกับกระต่ายตัวน้อยที่ตกใจ หยางหลิงรุ่ยกำลังจะหนีไปด้านข้าง

แต่วินาทีต่อมา เธอก็ถูกฮั่วเทียนหลันกอดไว้บนโต๊ะ

ฮั่วเทียนหลันกดแน่น ทั้งสองคนมองหน้ากันอย่างอ่อนไหว แต่เนื่องจากหยางหลิงรุ่ยนั่งอยู่บนโต๊ะ ฮั่วเทียนหลันจึงกดเธอขึ้นแบบนี้ ขาของเธอไม่สามารถหุบได้

"ฮั่วเทียนหลัน คุณ คุณจะทำอะไร!"

เสียงของหยางหลิงรุ่ย มีความตื่นตระหนก

ท่าทางเช่นนี้ ทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจมาก จนกระทั่ง ความคิดบางอย่างที่ทำให้เธอกลัวก็อยู่ในใจแล้ว

"คุณ อย่า อย่ายุ่ง!" หยางหลิงรุ่ยพยายามหนักมาก เพื่อแสร้งทำเป็นมั่นใจ

มีเพียงเสียงสั่นเครือเท่านั้น ที่ดูเหมือนจะทรยศต่อเธอ

ฮั่วเทียนหลันโน้มตัวไปข้างหน้า บีบบังคับหยางหลิงรุ่ยด้วยวิธีนี้

หยางหลิงรุ่ยอดไม่ได้ที่จะถอยไปข้างหลัง พยายามอย่างหนักเพื่อแยกระยะห่างจากฮั่วเทียนหลัน

กระเบื้องสีขาวในห้องครัว สะท้อนถึงท่าทางที่แปลกประหลาดและคลุมเครือระหว่างคนทั้งสอง

ฮั่วเทียนหลันมองตรงไปที่หยางหลิงรุ่ย ราวกับว่าเขาต้องการอ่านอารมณ์ที่เขาอยากรู้จากดวงตาของหยางหลิงรุ่ย

ดวงตาของหยางหลิงรุ่ยหลบหลีกเล็กน้อย แต่ดวงตาที่ชัดเจนของเธอ ไม่สามารถซ่อนอารมณ์ของเธอได้

ในสายตาของเธอ ฮั่วเทียนหลันสังเกตได้อย่างชัดเจน ว่าความตื่นตระหนกครอบครองผู้หญิงคนนี้โดยส่วนใหญ่ แต่อารมณ์ที่เขาต้องการไม่ปรากฏออกมา

สิ่งนี้ทำให้หัวใจของฮั่วเทียนหลัน ไม่พอใจอย่างกะทันหัน

มุมปากของเขาสูงขึ้นเล็กน้อย ตาของเขาเหล่เล็กน้อย เขาท่าทางดูน่าหลงใหล และกระซิบ : "คุณหยาง ที่คุณพูดเมื่อกี้ ไม่นานก็ลืมเหรอ? "

"พูดอะไร? " หยางหลิงรุ่ยรู้สึกสับสนกับฮั่วเทียนหลัน เพราะความกังวลใจ

เธอกำลังจะพังทลายลงกลายเป็นเส้นสมอง และตอบสนองอย่างรวดเร็ว

"ฮั่วเทียนหลัน เมื่อกี้ฉันล้อเล่น คุณอย่าเอาจริง! "

เธอพูดคำเหล่านี้โดยเร็วที่สุด พยายามหาทางออกให้ตัวเอง

แต่น่าเสียดาย ที่เธอล้มเหลว

เพราะคำพูดของเธอในตอนแรก เธอตอบสนองต่อความฝันที่ลึกซึ้งที่สุดของฮั่วเทียนหลัน

เขาต้องการครอบครองหยางหลิงรุ่ยจริงๆ หัวใจของเธอ ร่างกายของเธอ ทุกอย่างที่เธอมี เขาต้องการทั้งหมด

เขาต้องการผู้หญิงคนนี้ จะไม่มีวันทิ้งเขาไปในชีวิตนี้

"แต่ว่า ผมเอาจริงนะ สองเดือนไร้ประโยชน์ใช่ไหม? ฉันสองปีแล้ว แต่ฉันก็ยังใช้มันได้ดีมาก ถ้าคุณหยางไม่เชื่อ......"

"เชื่อ เชื่อ ฉันเชื่อแน่นอน" หยางหลิงรุ่ยรีบขัดคำพูดของฮั่วเทียนหลัน

ดวงตาที่แผดเผาเหล่านั้น ดูเหมือนจะบอกฮั่วเทียนหลันว่าเธอเป็นคนจริงใจแค่ไหน

ฮั่วเทียนหลันมองไปที่ท่าทางของหยางหลิงรุ่ย และอดไม่ได้ที่จะกระตุกที่มุมปากของเขา

ทัศนคติของผู้หญิงคนนี้ เปลี่ยนไปเร็วเกินไปไหม?

เขายังไม่ได้ทำอะไรเลย!

"ไม่ คุณไม่เชื่อหรอก ในฐานะผู้ชาย นี่เป็นการยั่วยุที่ยากที่สุด ดังนั้น ผมต้องพิสูจน์ให้คุณเห็น ผมยัง เก่งมาก!"

ฮั่วเทียนหลันกล่าว มือของเขาเอื้อมไปที่ตำแหน่งของเข็มขัด

ในตอนนี้ หยางหลิงรุ่ยกลัวมากพอแล้ว

เธอรีบยื่นมือออกไป และจับมือของฮั่วเทียนหลัน เพราะความตื่นตระหนก เธอจึงพูดด้วยน้ำเสียงแหลม : "ไม่ ฉันเชื่อ ฉันเชื่อจริงๆ คุณฮั่ว อย่าเป็นนักเลง!"

ในครั้งนี้ หยางหลิงรุ่ยกลัวฮั่วเทียนหลันมาก

และฮั่วเทียนหลัน เนื่องจากการเคลื่อนไหวของหยางหลิงรุ่ย ก็หยุดมือที่ควรจะปลดเข็มขัด

ในความเป็นจริงตอนนี้ เขาแค่พยายามทำให้หยางหลิงรุ่ยตกใจ

ถึงอย่างไร ก็อยู่ในห้องครัว

ไม่ว่าเขาจะหุนหันพลันแล่นแค่ไหน เขาก็ไม่สามารถมีอะไรกับหยางหลิงรุ่ยที่นี่ได้

นี่ไม่ใช่คำถามเกี่ยวกับสถานที่ แต่ฮั่วเทียนหลันมีจิตใจที่สงบภายใต้รูปลักษณ์ที่หุนหันพลันแล่นของเขา

เขารู้ว่า เขายังไม่ได้ถึงเวลา มีเงื่อนไขกับหยางหลิงรุ่ย

"คุณหยางพูดสิ่งเหล่านี้ ทั้งหมดคือความจริงใจใช่ไหม? "

ฮั่วเทียนหลันกดหยางหลิงรุ่ย ระยะห่างโดยตรงระหว่างทั้งสอง ต่ำกว่าห้าเซนติเมตร

หยางหลิงรุ่ยยังคงจับมือของฮั่วเทียนหลัน ไม่ให้เขาถอดเพื่อทำสิ่งนั้น

แต่เธอลืมไปว่า ถ้าเธอไม่ปล่อยมือ เธอจะหยุดฮั่วเทียนหลันจากการทำสิ่งที่ไม่ดีได้

แต่ในกรณีนี้ ระยะห่างระหว่างเธอกับเสี่ยวฮั่วเทียนหลัน นั้นใกล้เกินไปจริงๆ

แม้แต่ หยางหลิงรุ่ยก็สามารถสัมผัสได้ ถึงความร้อนที่แผดเผาของเสี่ยวฮั่วเทียนหลัน แต่สิ่งนี้อยู่ในมือของเธอ

และความปรารถนาที่เป็นของผู้ชายเพียงอย่างเดียว ในครั้งนี้ได้ถูกเขียนไว้บนใบหน้าของฮั่วเทียนหลันแล้ว

จิตใต้สำนึกหยางหลิงรุ่ย ต้องการที่จะนุ่มนวล

เพราะเธอกลัว กลัวว่าผู้ชายคนนี้จะหุนหันพลันแล่น

และเธอก็กลัวตัวเองเช่นกัน ฮั่วเทียนหลันเป็นเวลาสองปีแล้ว และในทำนองเดียวกัน เธอก็ไม่ได้นานขนาดนั้นเหรอ?

ผู้ชายและผู้หญิงมีโครงสร้างร่างกายที่แตกต่างกัน แต่การหลั่งฮอร์โมน เหมือนกัน!

"จริง จริง ฉันสาบาน ว่าต่อไปฉันจะไม่มีวันสงสัยคุณฮั่วอีก"

ราวกับกลัวว่าฮั่วเทียนหลันจะไม่เชื่อ หยางหลิงรุ่ยก็จงใจปกปิดหัวใจของเธอและพูด

แต่ทรวงอกของเธอ กับหน้าอก อยู่ในตำแหน่งเดียวกัน