ตอนที่ 509 เธอรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร

คำเรียกนี้ทำให้จางหงเหว่ยตะลึง

เขามองไปที่ฉีหลานด้วยความประหลาดใจ ถึงขนาดอยากจะเอื้อมมือไปลองแตะที่หน้าผากของฉีหลานเพื่อดูว่าเขาเป็นไข้หรือเปล่า

การเรียกชื่ออย่างสนิทสนมเช่นนี้ ก็เกิดขึ้นครั้งแรกตอนที่ทั้งสองคนอยู่ด้วยกัน

ไม่ว่าจะเป็นฉีหลานหรือจางหงเหว่ย ก่อนหน้านี้ทั้งสองคนต่างก็ให้ความเคารพกันในฐานะแขก แม้แต่เรื่องของการแต่งงานก็เหมือนเรื่องธุรกิจมากกว่า

แม้ว่าสำหรับจางหงเหว่ยแล้ว เพียงแค่มีผลลัพธ์มันก็เพียงพอแล้ว

แต่ถ้าเขาสามารถเห็นการเปลี่ยนแปลงของฉีหลาน และรู้สึกถึงความอ่อนโยนของฉีหลาน เขาก็คงมีความสุขมาก

“หลานหลาน” จางหงเหว่ยลองเรียก

ก่อนที่จางหงเหว่ยจะพูดขึ้น ฉีหลานได้กวาดสายตามองไปที่หยูซิงเหวินอย่างเยือกเย็น

ตั้งแต่เธอมาจนถึงตอนเธอออกเสียง ตอนแต่ต้นจนจบหยูซิงเหวินข้าง ๆ ฉินลูลู่ตลอด และแม้แต่สายตาของเขาก็ไม่ได้มองไปที่ฉีหลานเลยสักนิด

แม้ว่าฉีหลานจะเตรียมใจไว้แล้ว และยังบอกกับตัวเองว่าอย่าคิดอะไรเพ้อเจ้อ แต่เมื่อเห็นหยูซิงเหวินไร้น้ำใจ เธอก็ยังไม่เต็มใจ

หลังจากจางหงเหว่ยลองเรียกชื่ออย่างสนิทสนม ฉีหลานก้าวไปข้างหน้าและกอดแขนของจางหงเหว่ยเบา ๆ

เธอเป็นคนมีหน้าอกและหน้าอกของเธอถูโดนจางหงเหว่ยไปเล็กน้อย

ในขณะนั้น จางหงเหว่ยรู้สึกเหมือนกำลังได้ขึ้นสวรรค์

นี่เป็นครั้งแรกที่เขามองว่าฉีหลานเป็นผู้หญิงของเขาเอง

“หงเหว่ย ลองเสื้อผ้าครบหมดแล้ว คุณชอบไหม” ฉีหลานพูดอย่างอ่อนโยน เสียงไม่ดังหรือเบาเกินไป บังเอิญทำให้เย่ตงที่มาช่วยเลือกชุดแต่งงานฉินลูลู่และหยูซิงเหวินซึ่งอยู่อีกฝั่งหนึ่งได้ยิน

หยูซิงเหวินไม่ได้เงยหน้าขึ้นมามอง ราวกับว่าเขารู้ว่ามันเป็นเสียงของฉีหลานโดยอัตโนมัติ แต่สำหรับฉินลูลู่เธอได้หันไปมอง

เมื่อเห็นใบหน้าที่อ่อนโยนของฉีหลานกำลังพิงจางหงเหว่ย เห็นได้ชัดว่าฉินลูลู่มีสีหน้าประหลาดใจฉายไปทั่วใบหน้า

จากนั้นความรู้สึกเยาะเย้ยก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ

รู้ไหมว่ารูปลักษณ์ของจางหงเหว่ยกับฉีหลานนั้นไม่ได้เหมาะสมกันเลย

ทั้งสองคนเหมือนหญิงงามกับสัตว์ร้ายมากกว่า

เมื่อเห็นรูปเช่นนี้ ฉินลูลู่ดูเหมือนจะคิดว่าฉีหลานถูกสัตว์ร้ายกดทับไว้ใต้ร่างของมันเพื่อเรียกร้องอะไรสักอย่าง

ดังนั้นเธอจึงหัวเราะ พร้อมกับเยาะเย้ยบนใบหน้า และแทบจพูดมันออกมา

ฉีหลานมองไปที่ฉินลูลู่อย่างเย็นชาและมีท่าทางเหยียดหยาม ทำให้ฉินลูลู่ซึ่งค่อนข้างอ่อนไหวอยู่แล้วเกือบจะกระโดดขึ้นเพราะโมโห

เธอควงแขนของจางหงเหว่ยและเดินออกไป หยางหลิงรุ่ยเดินตามไป สายตาที่ซับซ้อนมองไปที่ฉีหลานที่แสร้งทำเป็นรักใคร่ก่อนจะส่งพวกเขาออกไป

แต่ยังไม่ทันได้ออกไป ก็ได้ยินฉินลูลู่จงใจพูดเสียงดัง：“ไม่ได้ ฉันเลือกชุดแต่งงานนั้นแล้ว ฉันต้องการแบบนั้น”

“ขอโทษค่ะคุณ เวลามันเร่งเกินไป เกรงว่าจะทำให้ไม่ทันค่ะ”

คนตอบเป็นเย่ตง หลังจากฉินลูลู่ดูหนังสือชุดงานแต่งแล้ว เธอถึงกับเอ่ยชื่อคนว่าต้องการชุดแต่งงานแบบเดียวกับชุดที่ฉีหลานใส่

นี่คุณล้อเล่นเหรอ

ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องเวลา ประเด็นแรกคือเนื่องจากมีการสั่งตัด ดังนั้นเสื้อผ้าทุกชิ้นจึงมีเอกลักษณ์เฉพาะไม่เหมือนใคร

ชุดแต่งงานชุดราตรีและกี่เพ้าของฉีหลาน ตามองค์ประกอบที่เธอใช้หากลูกค้าชอบสามารถออกแบบใหม่ได้

แต่ถ้าให้ทำเหมือนเดิมเป๊ะทุกอย่าง ขออภัยเป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน

แต่มีบางอย่างที่พูดตรง ๆ ไม่ได้เพราะจะทำให้ลูกค้ารู้สึกไม่สบายใจ ดังนั้นเย่ตงจึงหาเหตุผลโดยบอกว่าถ้ายึดตามวันงานแต่งงานของฉินลูลู่ เย่ตงไม่สามารถทำมันให้ทันได้

“ห๊ะ เสื้อผ้าแค่ไม่กี่ชิ้น ทำไมของฉีหลานทำให้ได้ ทำไมถึงทำให้ฉันไม่ได้ ไม่ได้ ฉันต้องการมัน ฉันบอกเวลากับพวกคุณไปแล้ว และฉันสามารถจ่ายเงินเพิ่มเป็นสองเท่าได้ พวกคุณก็ควรรีบช่วยทำให้ฉันด้วย！”

ฉินลูลู่ไม่อยากจะพูดสิ่งไร้สาระกับเย่ตง ฉินลูลู่จึงใช้เงินเพื่อเปิดทาง

เธอใช้วิธีเช่นนี้มาหลายครั้งแล้ว อาจกล่าวได้ว่ามันเป็นวิธีที่เห็นผลได้อย่างชัดเจน

แต่เห็นได้ชัดว่าครั้งนี้เธอจะต้องให้ผิดหวัง

เย่ตงมองไปที่ฉินลูลู่อย่างสงบ หลังจากอยู่กับหยางหลิงรุ่ยมานาน เย่ตงไม่ได้เรียนรู้สิ่งอื่นเลย นอกจากทัศนคติที่ดีของหยางหลิงรุ่ย

เธอพูดอย่างตรงไปตรงมา：“คุณฉิน ชุดของคุณฉี ได้สั่งตัดมาเป็นเวลานานแล้ว และระยะเวลาที่คุณฉีให้ก็นานพอสมควร ดังนั้นจึงสามารถสั่งตัดออกมาได้ แต่เวลาของคุณฉันกลัวว่ามันจะทำไม่ได้...... ”

“อะไรกัน รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร เธอถึงได้กล้าปฏิเสธคำขอของฉัน เชื่อหรือไม่ฉันสามารถซื้อที่นี่เพื่อให้ทุกคนรับใช้ฉันคนเดียวได้！” ฉินลูลู่ตะโกนเสียงดัง หยูซิงเหวินที่อยู่ข้าง ๆ ก็ไม่ได้พูดอะไร นั่นมีความหมายที่ชัดเจนว่าเขาจะไม่ก้าวก่ายกับความคิดของฉินลูลู่

เมื่อเห็นว่าฉินลูลู่กำลังจะแปลงร่างป็นหญิงปากร้าย เรื่องนี้จึงหยุดชะงักไป หยางหลิงรุ่ยที่ควรจะออกไปก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจอย่างเงียบ ๆ ในฐานะเป็นคนที่รับผิดชอบสตูดิโอคนที่หนึ่งเธอจะต้องจัดการกับมัน

“เย่ตง เกิดอะไรขึ้น”