ตอนที่ 558 ยังคิดว่าจะยืนอีกนานแค่ไหน

ฮั่วเทียนหลันเหลือบมอง และพูดด้วยความสงสัยในน้ำเสียงของเขา "คุณแน่ใจว่าถูกใช่มั้ย?"

แม้ว่าหมอจะรู้ว่าฮั่วเทียนหลันไม่สามารถทำให้เขาขุ่นเคืองได้ แต่เขาก็มีความเชี่ยวชาญในอุตสาหกรรมศัลยกรรม เขาทำงานหนักมานานหลายทศวรรษในอุตสาหกรรมนี้

โดนสงสัยแบบนี้ จึงรู้สึกสะเทือนใจมาก

“ถ้าคุณชายฮั่วรู้สึกว่ามีปัญหากับผลการตรวจ ก็สามารถหาโรงพยาบาลอื่นเพื่อทำการตรวจซ้ำได้ทุกเมื่อ ผมทำการทดสอบมาหลายปีแล้ว และไม่เคยมีข้อผิดพลาดใด ๆ !”

"ฉันเข้าใจแล้ว!"

ฮั่วเทียนหลันรับรายงานการตรวจสอบ และจากไปโดยไม่หันกลับมามอง

สำหรับเรื่องการปิดผนึก เขาไม่จำเป็นต้องพูด หลิงหยูจะจัดการมันเองตามธรรมชาติ

ตอนนี้เขา มีสิ่งที่สำคัญกว่าที่ต้องทำ

อย่างไรก็ตามเขาที่ยังจะไม่ทันได้ออกจากเมืองฮัวเส้าซูมาถึงก่อน

เมื่อมองไปที่พี่ชายคนที่สองตรงหน้าเขา ใบหน้าของฮัวเส้าซู่ก็แย่เล็กน้อย

ในทำนองเดียวกัน ใบหน้าของฮั่วเทียนหลันในตอนนี้สามารถอธิบายได้ว่า เป็นวันที่มีเมฆมากก่อนเกิดพายุ

"นายรู้ เรื่องนี้ได้ยังไง?"

ฮั่วเทียนหลันถามอย่างเฉยเมย เมื่อเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นฮัวเส้าซู่ยังเด็กมาก มันเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะรู้อะไรมากมายภาย

ดังนั้น การสืบสวนต้องมีคนอยู่เบื้องหลัง

"นี่มันสำคัญเหรอ? ผลก็คือเรารู้แล้ว!" ฮัวเส้าซู่พูดอย่างเย็นชา แม้ว่าเขาจะยังเด็ก แต่หลายปีที่ผ่านมาเขามักจะเห็นแม่ของเขาร้องไห้ขณะดูรูปถ่าย ซึ่งฝังอยู่ในหัวใจของเขาเป็นเงาที่ลบไม่ออก

ใบหน้าของฮั่วเทียนหลันหยุดนิ่ง และทันใดนั้นเขาก็หัวเราะอย่างขมขื่น

แท้จริงแล้ว โลกนี้มักจะมอง แต่ผลลัพธ์

คราวนี้เขา ดูเหมือนว่าเขาจะกลับไปสู่คืนที่เงียบสงบนั้นแล้ว

ตอนที่รับสาย แม่ก็รีบวิ่งออกไปอย่างบ้าคลั่ง

สองวันสองคืน ไม่ได้กลับมในที่สุดป้าติงก็บอกกับฮั่วเทียนหลันว่า พี่ชายและพ่อ ยังมีน้องสาวของเขาจากไปแล้ว

เมื่อเห็นอย่างน่าเวทนา ฮั่วเทียนหลันซึ่งตอนนั้นยังเด็ก ยืนอยู่ตรงจุดนั้น ราวกับว่าเขาถูกใช้ไม้ตีไปทั้งตัว

แม้ว่าเขาจะอายุน้อย แต่เขาก็รู้ดีว่า ถ้าเขาจากไปแล้ว เขาจะไม่ได้เจอเขาอีก

ในเวลาต่อมา ฮั่วเทียนหลันไม่ต้องการจดจำอีกต่อไป

แผลเป็นนูนเปิดออก แต่ความเจ็บปวด ปวดไปถึงกระดูก

ทุกคนรีบเร่งอยากจะทำร้ายตระกูลฮั่ว แม่ในตอนนั้น กำลังดิ้นรน เพื่อรักษารากฐานทั้งหมดของตระกูลฮัวเอาไว้

หลี่หรูหย่าซึ่งดูแลอันเน่ยตอนที่คุณพ่อฮั่วยังมีชีวิตอยู่ ได้แสดงวิธีการและความแข็งแกร่งของหญิงสาว เกือบจะทำให้สถานการณ์ที่ไม่มั่นคงทั้งหมดราบรื่นไปได้

ช่วยตระกูลฮั่วได้สำเร็จ เช่นเดียวกับฮั่วเทียนหลันและฮั่วเส้าซู

ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา เพื่อตรวจสอบเรื่องนี้ ตระกูลฮั่วใช้เวลาส่วนใหญ่ในเรื่องนี้

แต่เมื่อใดก็ตามที่มีเบาะแสใหม่ และจุดสำคัญของปัญหากำลังจะพบเบาะแส ก็จะถูกตัดออกทันที

ทน เพื่อคน หยุดการค้นหา

ดังนั้นตำรวจ ตระกูลฮั่วจึงไม่เคยมีความหวัง

เป็นเพราะอุบัติเหตุที่เห็นได้ชัดและการเสียชีวิตที่ผิดปกติ กลายเป็นอุบัติเหตุจราจรเมื่อตำรวจจัดการ

มันเป็นเพียงความเหนื่อยล้าจากการขับรถ ดังนั้นครอบครัวฮั่วจึงเสียชีวิตถึงสามคน

แต่ใครก็ตามที่เข้าใจกรณีนี้ ย่อมรู้ดี นี่คือการฆาตกรรม การฆาตกรรมที่เปลือยเปล่า

"เรื่องนี้ขอให้เป็นความลับ!" ฮั่วเทียนหลันพูดอย่างเย็นชา

ฮั่วเส้าซูตกตะลึง ท่าทีของพี่ชายดูแตกต่างจากที่เขาคิดเล็กน้อย

“พี่ใหญ่ เราหาหมดแล้ว เราควรจะแก้แค้น!”

"นายจะแก้แค้นยังไง? ใช้วิธีของเขาในการรักษาร่างกายของเขา?"

คำพูดของฮั่วเทียนหลันสร้างความสับสนให้กับฮั่วเส้าซูโดยตรง

กาลเวลาสามารถขัดขอบและมุมต่าง ๆ รวมถึงความเกลียดชังที่สูญเสียสมาชิกในครอบครัว

ฮั่วเส้าซูเงียบ เขารู้ว่าเขาไม่ควรบังคับให้ฮั่วเทียนหลันตัดสินใจอีกต่อไป

ฮั่วเทียนหลันก้าวไปข้างหน้า และตบหัวเส้าซูที่ไหล่แล้วพูดว่า "ไม่ต้องห่วง ฉันยังไม่ลืมความเกลียดชังใด ๆ ในตอนนั้น!"

ไม่ถึงสองชั่วโมง หลังจากที่ฮัวเส้าซูมาถึงเมือง s เขาก็ถูกฮั่วเทียนหลันขับรถกลับมาส่งอย่างรวดเร็ว

อย่างไรก็ตามเพื่อความปลอดภัย ฮั่วเทียนหลันก็จัดให้มีรถหนึ่งคันรถเพื่อติดตามเขาจากด้านหลัง

หลังจากที่ฮัวเส้าซูจากไป ฮั่วเทียนหลันก็หมดเรี่ยวแรง และล้มลงตรงฝากระโปรงรถ

คนขับรถรีบไปช่วยฮั่วเทียนหลัน แต่ก่อนที่เขาจะแตะฮั่วเทียนหลัน ฮั่วเทียนหลันโบกมือและพูดว่า "ฉันสบายดี ฉันทำแบบนี้โดยตั้งใจ ฉันอยากจะอยู่เงียบ ๆ ซะหน่อย"

เมื่อมองไปที่ฮั่วเทียนหลันซึ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นคนพิเศษ คนขับรถก็อ้าปากค้างและปลอบใจสองสามประโยค

แต่กฎของตระกูลฮั่วนั้นเข้มงวด เขารู้ว่าเขาไม่สามารถพูดมากเกินไปได้ แต่นั่งในรถ และถอนหายใจที่ทุกครอบครัวมีควายากลำบาก!

หลังจากคิดเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง ฮั่วเทียนหลันจนกระทั่งร่างกายแข็งทื่อ จนคิดอะไรไม่ออก

เขาเข้าไปในรถ และขอให้คนขับกลับไปที่ Manor One

คนขับรถยังทำงานพาร์ทไทม์เป็นผู้ช่วยของฮั่วเทียนหลัน ด้วยเขาเข้าใจการเดินทางในแต่ละวันของฮั่วเทียนหลัน เขาจึงเตือนเขาเบา ๆ ว่า “ผู้จัดการฮั่วครับ พวกเราไม่สะดวกที่จะกลับไปตอนนี้ เพราะคุณมีนัดในช่วงบ่าย...”

เมื่อเขากำลังจะพูดจบ เขาก็ถูกฮั่วเทียนหลันขัดจังหวะโดยตรง

“งั้นก็เลื่อนซะ!”

ฮั่วเทียนหลันพูด ด้วยเสียงที่คมชัด ไม่ต้องการพูดครั้งที่สอง

คนขับขับรถอย่างถูกต้อง และกลับไปที่ Manor One

อีกหนึ่งชั่วโมงต่อมา รถหยุดที่ลานของ Manor One

ฮั่วเทียนหลันลงจากรถ และเพราะหัวใจที่หนักอึ้งของเขา ร่างของเขาจึงสั่น และเกือบจะล้มลงกับพื้น

คนขับรถรีบเข้าไปช่วยเขาแล้วพูดว่า "คุณชายฮั่ว คุณโอเคมั้ยครับ?"

ฮั่วเทียนหลันขยี้คิ้ว และถอนหายใจโดยไม่มีเหตุผล "ไม่เป็นไร ฉันจะกลับเอง!"

เขาหลุดพ้นจากมือคนขับ แล้วกลับไปที่ห้อง

ตอนนี้ป้าติงกำลังถูพื้น และหลังจากที่เห็นฮั่วเทียนหลันเข้ามา ก็มีความประหลาดใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ

“เทียนหลัน ทำไมคุณกลับมาเร็วจัง?”