ตอนที่ 62 ข้อดี

อันรันเห็นว่าเวลานี้ยังเร็วอยู่ เลยกลับไปที่บ้านของเธอและฮัวเทียนหลัน

ผ่านตลาดอาหารสดบนถนน อันรันลังเลอยู่พักหนึ่ง หยุดรถและเข้าไปซื้อนกพิราบคู่หนึ่ง

ทันทีที่ฉันหยุดรถ ฉันเห็นว่าป้า Ding กำลังดูแลดอกไม้อยู่ที่สวน

เมื่อเห็นการกลับมาของอันรัน ป้า Ding ก็แปลกใจเล็กน้อย : "คุณผู้หญิง ทำไมวันนี้กลับมาเร็วจัง? "

"ฉันเหมือน นานแล้วที่ฉันกลับมา......ป้า Ding ตอนนี้อากาศร้อนแล้ว ป้าควรเข้าบ้านเพื่อพักผ่อนเถอะ อย่าตากแดดเลย" อันรันพูดอย่างห่วงใย

ป้า Ding หัวเราะและพูดว่า : "ก็ใช่ ความสัมพันธ์ระหว่างคุณนายน้อยกับนายชายน้อยเป็นไปด้วยดี ควรไปบ้านสามีบ่อยๆก็ดี"

แต่สำหรับที่อันรันเข้าบ้านพักผ่อน เธอไม่สนใจโดยตรง

ป้า Ding สามารถอยู่ในตระกูลฮัวมาได้หลายปี เพราะเธอสามารถแยกแยะตัวตนของเธอได้เสมอ

ตัวอย่างเช่น เธอสามารถตำหนิถูกผิดต่อครอบครัวฮัวได้ นี่คือความกังวลของเธอต่อครอบครัวฮัว

แต่ในฐานะคนรับใช้ เธอต้องทำงานเป็นคนรับใช้ให้ดี จากเงินเดือนของตระกูลฮัว

ไม่เคยลำพองตัวตน นี่คือจุดสำคัญที่สุดที่ทำให้ป้า Ding กลายเป็นคนสนิทของคุณนายฮัว

"ป้า Ding ป้าทำซุปนกพิราบเป็นไหมคะ? อันรันถาม"

"ซุปนกพิราบตังกุยหรอ? " ป้า Ding ถามกลับ เพราะเธอทำงานในบ้านฮัวมาหลายปีแล้ว และรู้ถึงความชอบของทุกคนเป็นอย่างดี

ฮั่วเทียนหลันมีอารมณ์รุนแรง คุณนายฮัวจึงทำซุปนกพิราบตังกุยให้เขาเสมอ

อันรันพยักหน้าเบาๆ และพูดว่า : "ฉันคิดว่าเทียนหลันชอบดื่ม ฉันจึงอยากเรียนรู้วิธีทำเพื่อที่ฉันจะได้ไม่ต้องรบกวนแม่ทำอาหารด้วยตัวเอง"

ป้า Ding ยอมทิ้งงานของเธอ และพยักหน้าอย่างตรงประเด็น

หญิงสาวคนนี้ไม่เหมือนคนหนุ่มสาวในปัจจุบันจริงๆ ความอ่อนโยนมีเหตุผล มีน้ำใจ ทุกคำที่อธิบายข้อดีของผู้หญิงสามารถใช้กับเธอได้

ป้า Ding เข้าไปในครัวพร้อมกับอันรัน เธอรู้จักสูตรของซุปนกพิราบตังกุยดี อันรันยังสามารถทำอาหารได้ มันก็มีประโยชน์มากขึ้นภายใต้การดูแลของใครบางคน

ใช้เวลาสามชั่วโมง ในการทำซุปนกพิราบตังกุย

อันรันบรรจุลงในกล่องอาหารกลางวันอย่างระมัดระวัง เมื่อการกระจายความร้อนถึงจุดแล้ว ไปที่ตึกฟาเรนไฮต์ก็อุณหภูมิกำลังพอดี จากนั้นเธอก็ปิดกล่องอาหารกลางวัน

เธอทักทายป้า Ding และขับรถไปที่ตึกฟาเรนไฮต์

ฮัวเทียนหลันเพิ่งจัดประชุม และกำลังคิดเกี่ยวกับโครงการซูเปอร์มาร์เก็ตล่าสุด

แต่ทันใดนั้น โทรศัพท์ก็ดังขึ้น มีเพียงโจวหยวนเท่านั้นที่จะโทรหาเขาทางสายใน

"นายฮัว คุณนายน้อยมาครับ " โจวหยวนรายงาน เวลานี้อันรันยืนอยู่ข้างๆเขา

ในความเป็นจริง เมื่อฟังโจวหยวนโทรศัพท์ เธอยังค่อนข้างกังวลกลัวว่าความโกรธของฮั่วเทียนหลันจะไม่หายไป แต่พาเธอไปที่ประตูอย่างโง่เขลาและจัดการเธอ

"มีเรื่องอะไร? " ฮั่วเทียนหลันถาม

"คุณนายน้อย อืม มาส่ง ซุปนกพิราบ......" โจวหยวนมองไปที่อันรัน อันรันทำรูปปาก และเขาก็ตอบตามความเป็นจริง

ท่าทางของฮั่วเทียนหลันหยุดนิ่ง ผู้หญิงคนนี้ ซุปนกพิราบอันสุดท้ายนั้นเขาให้เธอดื่มหมดแล้ว

เพราะตัวเองอิ่มแล้ว ก็เลยรู้สึกว่ามันไม่เหมาะสม ก็เลยกลับไปให้แม่ทำอีก?

บางทีการหาเหตุผล ก็คือหลังจากตัวเองดื่มครั้งหนึ่งไม่เพียงพอ เลยต้องการดื่มอีก?

ฮั่วเทียนหลันยิ้มเยาะ และกล่าวว่า : "ให้เธอเข้ามา! "

โจวหยวนวางโทรศัพท์ และกล่าวด้วยความเคารพ : "คุณนายน้อย นายฮัวเชิญเข้าไปครับ"

อันรันกล่าวขอบคุณ และเข้าไปในห้องทำงานของประธาน

ฮั่วเทียนหลันถือเอกสารไว้ในมือ และดูเหมือนว่าจะทำงานอย่างจริงจัง แต่อันที่จริงหลังจากอันรันเข้ามา เขาก็มองไปด้านข้างของเธอ

อันรันเรียกคุณฮัว แต่เขาไม่ตอบกลับ

แต่อันรันเริ่มชินแล้ว เธอวางกล่องอาหารกลางวันลงบนโต๊ะแล้วพูดเบาๆ ว่า : "คุณฮัว ข้างในเป็นซุปนกพิราบตังกุยที่ฉันเพิ่งทำ ความร้อนกำลังพอดี อีกสักพักคุณยุ่งเสร็จแล้ว ก็ดื่มเถอะ"

รู้สึกว่าตัวเองทำผิดพลาด และกลัวว่าฮั่วเทียนหลันจะแบกความผิดของอันรัน แม้แต่ชื่อเรียกยังต้องให้เกียรติ

ใบหน้าของฮั่วเทียนหลันมืดลง