ตอนที่ 90 ทางเลี้ยวลดคดเคี้ยว

อันรันถูกหลี่รูยากล่าวเหตุผลนี้อย่างหยาบคาย ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่มีทางเลือก

แต่ต้องบอกว่าสิ่งที่หลี่รูยาพูดนั้น ดูสมเหตุสมผลจริงๆ

"เอ่อ ฉันดื่มแล้ว? " อันรันตัดสินใจว่าเธอยังต้องต่อสู้กับความตาย

หลี่รูยาพยักหน้าอย่างหนักและกล่าวว่า : "ดื่มเถอะ มันจะไม่ตายแน่นอน"

โอเค......อันรันยิ้มอย่างขมขื่นในใจ แม่ฮัวคนนี้บางครั้งก็ดูเหมือนเป็นเด็กๆ

ยาจีนหนึ่งชามขมถึงกระดูกจริงๆ และเมื่ออันรันดื่มเสร็จ ก็ขมจนน้ำตาไหล

หลังจากวางชามลง หลี่รูยาก็พูดขึ้นว่า : "รันรัน รู้สึกอย่างไร? "

อันรันคายลิ้นของเธอที่ขมมากจนดึงลิ้นไม่ได้ แล้วพูดว่า : "แม่ ขมนับไหม? "

หลี่รูยาไม่ได้คิดเรื่องนี้ เธอส่ายหัวและพูดว่า : "ไม่นับ"

"นั้นโอเค! " อันรันถอนหายใจข้างใน หยิบเสื้อกันหนาวขึ้นมาแล้วกลับไปทำถักต่อ

แต่หลังจากนั้นไม่นาน เธอก็รู้สึกถึงความรู้สึกอบอุ่นในร่างกาย ราวกับว่าทั้งร่างกายผ่อนคลายลงเล็กน้อย

หรือว่านี่ คือผลของยาแผนจีนหรอ?

แพทย์แผนจีนให้ความสำคัญกับการลดความร้อน การปรับสภาพและการขับสารพิษ ใบสั่งยาที่หลี่รูยาให้แก่อันรันนั้นเป็นยาประเภทนี้

ก๊าซพิษไฟในร่างกายเริ่มถูกกำจัดโดยการสลายตัวของยา และตามธรรมชาติร่างกายจะรู้สึกผ่อนคลายเล็กน้อย

อันรันแค่อยากจะบอกแม่ฮัวว่ามันได้ผล แต่เมื่อนึกถึงความคิดของแม่ฮัวในการทำยาให้ตัวเอง ในที่สุดเธอก็เลือกที่จะเงียบอย่างชาญฉลาด

ไม่ใช่ว่าเธอไม่ต้องการลูก แต่ยังมีข้อตกลงกับฮั่วเทียนหลันอยู่

เมื่อฮัวเทียนหลันสัมผัสเธอ เขาก็ทำป้องกันที่ค่อนข้างดีมาโดยตลอด

ดังนั้นหากฮั่วเทียนหลันไม่ได้สัมผัสตัวเอง หรือว่ายาไม่ได้ผล อันรันก็ยังรู้ว่าเธอควรทำอย่างไร

เมื่อหลี่รูยาอยู่จนถึงตอนเย็น เพื่อนสนิทของเธอก็โทรหาเธอ นัดไปทานอาหารเย็น

อันรันถอนหายใจอย่างโล่งอก ฮั่วเทียนหลันก็กลับมาดึกทุกคืน ถ้าหลี่รูยาอยู่ที่นี่ คงเป็นละครแม่ลูกกันอีกเรื่อง

เวลาสามทุ่ม ฮั่วเทียนหลันก็ยังไม่กลับมา

หลังจากจบวิดีโอคอลกับลั่นลานลูกสาวของเธอ อันรันก็เข้าห้องน้ำไปอาบน้ำ

ภายใต้หมอก ในกระจกฝั่งตรงข้าม อันรันเห็นรอยแผลเป็นที่น่ากลัวบนหลังของเธอปรากฏชัดเจน

ฮั่วเทียนหลันจะพาอันรันไปที่คลินิกพิเศษทุกสัปดาห์ เพื่อลบรอยแผลเป็น

อันรันเหลือบมองตารางค่าบริการของพวกเขา ราคาไม่ถูกจริงๆ

แต่สำหรับผลของการลบรอยแผลเป็น อันรันจะต้องเก็บข้อแนะนำ

หลังจากอาบน้ำเสร็จ เธอก็ใส่เสื้อคลุมอาบน้ำและผูกเข็มขัดแบบสุ่มแล้วเธอก็ออกมา

ยังไงในห้องก็มีเธอคนเดียว ดังนั้นไม่จำเป็นต้องมีอะไรพิเศษมากนัก

แต่ทันทีที่เธอออกมา เธอเห็นฮั่วเทียนหลันเพิ่งเปิดประตูเข้ามามองไปที่ด้านข้างของเธอ แล้วก็หยุดชั่วขณะ

อันรันผูกเสื้อคลุมอาบน้ำอย่างลวกๆ แสดงให้เห็นรูปร่างที่น่าดึงดูด เส้นรอบวงด้านบนและหน้าท้องแบนราบก็ปรากฏขึ้น

ในคืนนี้ฮัวเทียนหลันดื่มไวน์เล็กน้อย เมื่อมองไปที่การปรากฏตัวของอันรัน ก็มีแรงกระตุ้นที่อธิบายไม่ได้ชั่วขณะ ซึ่งทำให้เขากลืนน้ำลาย

อันรันเฝ้าดูฮั่วเทียนหลันจ้องมองเธอตรงๆ เธอไม่ได้สังเกตอะไรสักพัก คิดว่าเธอทำอะไรไม่พอใจให้เขาอีกแล้ว เธอพูดเบาๆ : "คุณฮัว คุณกลับมาแล้วไปอาบน้ำ และเตรียมตัวพักผ่อนเถอะ! "

หลังจากพูดเสร็จ เธอก็ไม่เงยหน้าขึ้น หยิบไดร์เป่าผมบนโต๊ะเอนตัวลงเล็กน้อยแล้วเริ่มเป่าผม

สำหรับฮั่วเทียนหลัน การกระทำแบบนี้ยิ่งเป็นแรงกระตุ้นและการล่อลวงที่อธิบายไม่ได้

เขาแทบจะหักห้ามตัวเองไม่อยู่ ละสายตาออกไปสวมรองเท้าแตะเดินเข้าห้องน้ำและล้างหน้าด้วยน้ำเย็น จากนั้นเขาก็รู้สึกสงบในใจมากขึ้น

ฮัวเทียนหลันคิดว่าร่างกายของอันรันดีขึ้นมาก และเกือบจะหายเป็นปกติ

ดังนั้น ตอนนี้เธอสามารถเคลื่อนไหวที่รุนแรงขึ้นได้

ไม่รู้ว่าทำไมการกระทำล่าสุดของเธอกระตุ้นแรงกระตุ้นในใจของฮัวเทียนหลันอยู่เสมอ

ในช่วงสุดสัปดาห์ มีแขกมาที่บ้าน

ฮัวเส้าซู่พามา ฮั่วเทียนหลันออกไปตั้งแต่เช้า ดังนั้นในฐานะเจ้าของบ้าน อันรันก็มาต้อนรับเขา