โหด 12

ด้านฝั่งไอ้จ้อนเมื่อโทรรายงานเจ้านายใหญ่แล้วก็มองซ้ายมองขวาก่อนจะเดินออกจากมุม เมื่อวันก่อนมันได้รับสายจากคุณท่านที่กรุงเทพฯ ซึ่งคุณท่านก็ได้เล่าเรื่องราวทุกอย่างให้มันฟังและมันก็ได้รับหน้าที่เป็นกามเทพปักศรรักให้นายของมันกับณปภัชตามคำสั่ง ทำยังไงก็ได้ให้สองคนนั้น ‘รักกัน’ ให้ได้ภายในระยะเวลาสามเดือน ตอนแรกมันก็งงไม่เข้าใจ ทำไมนายที่รักถึงได้ไม่ชอบหญิงสาวและแสดงออกชัดเจนว่าเกลียดชังเข้าไส้ ที่ไหนก็ได้ก็เพราะแผนการของนายใหญ่ที่กรุงเทพฯ นี่เองทำให้นายเดือดดาลบันดาลโทสะใส่อารมณ์กับผู้หญิงตัวเล็กๆ เปราะบางได้ถึงเพียงนี้

“ไอ้จ้อนเอ๊ย! มึงจะมีนายหญิงแล้วเว้ย! อีกไม่นาน” ไอ้จ้อนพึมพำกับตัวเองแล้วเข้าไร่ส้มที่ตอนนี้คนงานกำลังมาเตรียมตัวทำงานกันในเช้านี้ จ้อนมองหาณปภัช

“ทุกคนกินข้าวกันอิ่มแล้วใช่ไหม งั้นมาหยิบอุปกรณ์กันได้เลย” จ้อนถามคนงานที่ทยอยเดินมาทางตนเองอยู่ และตรงหน้าก็มีตะกร้าอุปกรณ์ในการตัดแต่งกิ่งส้มในวันนี้

“ครับ/จ้า” คนงานชายหญิงตอบพร้อมกันและเดินไปหยิบอุปกรณ์ที่คุ้นเคยคนละอัน

“คุณไอซ์มาหยิบไปสิครับ กรรไกรตัดกิ่ง” จ้อนเรียกหญิงสาวที่แม้ภายนอกจะดูเปราะบาง แต่ยอมรับเลยเวลาทำงานณปภัชอึดทนไม่แพ้ผู้ชาย ทั้งๆ ที่เธอนั้นร่างเล็กผอมบาง ใครจะเชื่อว่าทนแดดได้ดีเหมือนกัน ตอนแรกทุกคนในไร่กลัวว่าเธอจะเป็นลมแดดเป็นไข้ แต่ทุกคนคิดผิด เธอไม่เป็นอะไร แถมตื่นเช้ามาทำงานได้ปกติเหมือนเดิม

“ใช้เป็นไหมครับ” ไอ้จ้อนถามเมื่อเห็นเธอเดินมาหยิบกรรไกรตัดแต่งกิ่ง

“ไอซ์ว่าน่าจะเป็นค่ะ คงไม่ยากหรอกมั้งคะ ถ้าไม่ได้ยังไงไอซ์ให้พี่ๆ ลุงๆ ป้าๆ ช่วยก็ได้” เธอหันไปยิ้มหวานให้คนงานที่ตลอดหลายวันเธอได้ทุกคนช่วยเหลือมาตลอด ไม่ว่าจะสงสัยตรงไหน เธอถามทุกคนตลอดและทุกคนก็ช่วยเธอตลอดเช่นกัน

“งั้นก็ลุยกันเลยครับ” จ้อนเอ่ยพร้อมกับก้มลงหยิบกรรไกรเหมือนกันกับคนอื่นแล้วเดินเข้าหาต้นส้ม ทุกคนก็เช่นกัน ณปภัชมองทุกคนประจำต้นส้มแล้วก็เดินไปสมทบอีกคน แล้วเริ่มลงมือทำงาน เพราะตอนสิบเอ็ดโมงต้องรีบไปทำมื้อเที่ยงให้คนป่าเถื่อนที่บ้านเหมือนทุกวัน

“ยืนเหม่ออะไรคะโหด” หล่อนเดินออกมาหาคนที่นอกระเบียงพร้อมมือเล็กโอบสวมกอดคนตัวโตจากด้านหลังแล้วแนบหน้าไปกับแผ่นหลังเปลือยกว้างของบุรุษร่างใหญ่

“ไม่มีอะไรหรอก แค่คิดเรื่องที่ไร่น่ะ” เขาแกะมือของหล่อนออกจากเอวสอบแล้วหมุนตัวเดินเข้าไปในห้อง ส่วนแม่สาวร้อนแรงที่มีเพียงผ้าเช็ดตัวพันรอบอกก็เดินตามเขากลับเข้าไปในห้องนอนทันที

“เรื่องอะไรคะถึงทำให้คุณเหม่อลอยใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวแบบนี้”