บทที่ 24

ก่อนที่เย่ซิวจะได้พูดอะไร รุ่นพี่หลายคนที่ผ่านไปก็วิ่งเข้ามาอย่างกระตือรือร้นทันที

“ให้ฉันช่วยเธอถือของเถอะ ฉันรู้จักที่นี่ดี”

“ฉันดีกว่า ฉันเป็นเรียนเอกกีฬาแล้วก็แข็งแรงมากด้วย”

“ไม่ ไม่ ไม่ ฉันเอง เพื่อนนักศึกษาคนนี้ดูน่ากลัวไปหน่อย ดังนั้น อย่าทำให้รุ่นน้องหญิงตกใจเลย”

“หมายความว่าไง? นี่ขัดขากันงั้นเหรอ?!”

“เปล่า ๆ ฉันแค่บอกตามความจริง”

เซี่ยซิ่วซิ่วหน้าตาน่ารักมากจนบรรดาผู้ชายทั้งหลายไม่อาจทานทนได้และพากันอยากจะเด็ดดอกไม้งามนี้มาเชยชม

ขณะที่พวกเขาคุยกัน พวกเขาก็เริ่มทะเลาะกันและมีแนวโน้มว่าจะทะเลาะกันรุนแรง

เย่ซิวส่ายหน้าและหันไปช่วยเซี่ยซิ่วซิ่วถือกระเป๋าเดินทางของเธอไป

เซี่ยซิ่วซิ่วยิ้มเบา ๆ “ขอบคุณเพื่อนนักศึกษา ฉันชื่อเซี่ยซิ่วซิ่ว ฉันยังไม่รู้ชื่อของนายเลย”

“เรียกผมว่าเย่ซิวก็ได้”

“สวัสดี เพื่อนนักศึกษาเย่ซิว นายเป็นน้องใหม่หรือเปล่า?”

“ใช่” เย่ซิวพยักหน้า และทันใดนั้นก็มีบางอย่างเกิดขึ้นในใจของเขา “พูดถึงเรื่องนี้ ผมรู้จักเด็กผู้หญิงคนหนึ่งชื่อเซี่ยชิงชิง ไม่ใช่ว่าพวกคุณมีความเกี่ยวข้องกันหรอกนะ?”

“หา?” ริมฝีปากสีแดงของเซี่ยซิ่วซิ่วแยกออกเล็กน้อยพร้อมกับแววตาประหลาดใจ “ฉันมีน้องสาวแท้ ๆ ชื่อเซี่ยชิงชิง ไม่รู้ว่าเธอเป็นคนเดียวกับที่นายพูดถึงหรือเปล่า?”

“คงจะเป็นคนเดียวกัน ผมเห็นว่าคุณสองคนมีส่วนที่คล้ายกัน ครั้งก่อนที่ผมเห็นเธอ เธอใส่...”

เขาบรรยายเพิ่มเล็กน้อย

ดวงตาของเซี่ยซิ่วซิ่วหรี่ลงเล็กน้อยราวกับพระจันทร์เสี้ยวซึ่งมีความงดงามมาก “น้องสาวของฉันมักจะใส่ชุดนั้น ต้องเป็นโชคชะตาแน่ ๆ”

ใจเย่ซิวอยากบอกปฏิเสธ เขาไม่ต้องการที่จะเกี่ยวข้องกับเด็กผู้หญิงเกเรและเอาแต่ใจอย่างเซี่ยชิงชิง

แต่สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจก็คือบุคลิกของพี่สาวน้องสาวคู่นี้นั้นต่างกันราวหน้ามือกับหลังมือ

ทั้งสองเดินไปคุยไปและไม่นานก็เดินเข้าไปในมหาวิทยาลัย

ไม่รู้ว่ามีผู้ชายกี่คนที่ทำสีหน้าเคลิบเคลิ้มหลังจากที่ได้พบกับเซี่ยชิงชิง

เธอไม่ใช่ผู้หญิงประเภทที่น่าทึ่งตั้งแต่แรกเห็น