บทที่ 25

ภาพเด็กสาวที่งดงามราวเทพธิดาสองคนยืนอยู่ด้วยกันในมหาวิทยาลัยนั้นยอดเยี่ยมเกินไป

นักศึกษาชายหลายคนที่ผ่านไปมาไม่สามารถละสายตาจากภาพนี้ได้

ลู่เสวี่ยเอ๋อร์วิ่งไปทักทายเย่ซิว แล้วทำสีหน้าประหลาดใจราวกับว่าเธอเพิ่งเห็นเซี่ยซิ่วซิ่ว “ซิ่วซิ่ว ทำไมเธอถึงมาเรียน เธอรู้จักกับเพื่อนนักศึกษาเย่เหรอ?”

เซี่ยซิ่วซิ่วก็ประหลาดใจมากเช่นกัน “ใช่ ฉันรู้จักเย่ซิว เธอสองคนรู้จักกันเหรอ?”

ลู่เสวี่ยเอ๋อร์หรี่ตาลงพลางยิ้มอย่างสดใส “เพื่อนนักศึกษาเย่และฉันเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน”

“บังเอิญมากเลย”

เซี่ยซิ่วซิ่วดูเหมือนไม่ได้คิดอะไร แต่เธอก็แอบระวังอยู่ในใจ

เธอและลู่เสวี่ยเอ๋อร์รู้จักกันมานานแล้ว

ผู้หญิงคนนี้แทบจะไม่เคยออกไปเที่ยวกับผู้ชายหน้าไหนเลย

การริเริ่มทักทายผู้ชายเช่นวันนี้ทำให้เธอรู้สึกเหลือเชื่อมากยิ่งขึ้น

‘หรือว่าเธอจะสนใจเย่ซิวด้วย? เด็กหนุ่มคนนี้มีความสามารถค่อนข้างมาก แม้แต่ลู่เสวี่ยเอ๋อร์ก็ยังสนใจเขา’

ขณะเดียวกันลู่เสวี่ยเอ๋อร์ก็พึมพำอยู่ในใจ ‘ซิ่วซิ่วไม่ได้เอาแต่ทุ่มเทให้กับอาชีพการงานของเธอหรอกเหรอ? เธอไม่เคยสนใจผู้ชายคนไหนเลย แล้วทำไมวันนี้เธอถึงเดินมากับเย่ซิว อีกทั้งยังย้ายมาอาศัยอยู่ในมหาลัยด้วยซ้ำ’

‘เธอเรียนรู้เรื่องธุรกิจของครอบครัวมาเป็นเวลานาน หรือเป็นเพราะเย่ซิว?’

ในใจของลู่เสวี่ยเอ๋อร์เริ่มระแวดระวัง

เซี่ยซิ่วซิ่วเป็นเลิศในทุกด้านและมีความสามารถโดดเด่น เธอเคยถามตัวเองแล้ว ถ้าเธอเป็นผู้ชาย เธอก็จะชอบซิ่วซิ่วเช่นกัน

เย่ซิวที่อยู่ตรงกลางไม่รู้ว่าหญิงสาวสองคนที่เพิ่งพบกันนั้นคิดว่าต่างคนต่างเป็นคู่แข่งตัวฉกาจของตน

พวกเขาทั้งสามเดินไปยังหอพักด้วยกัน

เย่ซิวที่อยู่ตรงกลางได้สร้างความโกรธแค้นให้กับเด็กผู้ชายทุกคนในมหาวิทยาลัยแล้ว

ก่อนที่พวกเขาจะมาถึงหอพัก รูปถ่ายของทั้งสามคนจึงถูกอัพโหลดลงไปยังเว็บบอร์ดของมหาวิทยาลัยและกลุ่มเพื่อนนักศึกษา

น้ำเสียงอกหักของผู้ชายนับไม่ถ้วนดังก้องไปทั่วทั้งมหาวิทยาลัย

และเหล่านักศึกษาหญิงก็แอบปรบมือเชียร์