บทที่ 171

เธออยากจะลุกยืน แต่ทั้งร่างกายของเธอกลับไร้ซึ่งเรี่ยวแรง เซลีนสังเกตเห็นอาการนั้น เธอยิ้มและพูดว่า “นี่ ซาบริน่า ยังไงเถอะนะ ฉันก็ยังเป็นน้องสาวบุญธรรมของเธอ เธออยู่ในบ้านฉันมาตั้งแปดปี พ่อแม่ของฉันให้อาหารและเสื้อผ้ากับเธอราวกับเป็นลูกสาวของพวกเขาเอง ฉันเองก็ปฏิบัติกับเธอเหมือนพี่สาวเช่นกัน ตอนนี้ฉันบอกความจริงกับเธอ ทำไมเธอถึงคิดว่าฉันล้อเล่นล่ะ? วันนี้เป็นวันแต่งงานของฉัน เธอคิดว่าฉันว่างจะมาเล่นตลกกับเธอเหรอ?”

ซาบริน่าพูดไม่ออก เธอรู้ว่าเซลีนไม่ได้พูดเล่น ๆ กับเธอ

เพียงแต่ซาบริน่าไม่สามารถยอมรับความจริงได้ก็เท่านั้น

เซลีนหยิบโทรศัพท์ออกจากกระเป๋า เผยให้ซาบริน่าเห็นวิดีโอข้างในโทรศัพท์ "ดูนี่สิ"

ดวงตาของซาบริน่ามองตามด้วยความสมัครใจ และดวงตาของเธอก็เบิกกว้างขึ้นทันใด

วิดีโอของคืนนั้นเมื่อสามเดือนที่แล้ว ที่คฤหาสน์ริมภูเขาที่เธอไป คฤหาสน์หลังนี้เก่าและทรุดโทรม ดังนั้นซาบรินาจึงจำได้ทันที กล้องค่อย ๆ ขยายให้เห็นประตูหลัก จากนั้นมันก็มาถึงห้องที่มีแสงสลัว ซาบริน่าเห็นว่าเป็นห้องที่เธอเคยอยู่

อย่างไรก็ตาม ห้องไม่มืดสนิทเหมือนที่ผ่านมา ห้องในวิดีโอมีแสงสีเหลืองถูกจุดไว้ ใต้แสงไฟมีชายร่างผอมหนวดเครารุงรัง เมื่อซูมเข้าไปใกล้ใบหน้าของชายคนนั้น ซาบริน่าก็เห็นชัดเจนว่าเป็นเซบาสเตียน!

เป็นเขาจริง ๆ!

ซาบริน่าน้ำตาไหล แม้แต่เซบาสเตียนยังมีช่วงเวลาที่เขาอยู่ในสภาพที่น่าสงสารเช่นนี้เหรอ?

“ตอนนี้เธอเห็นมันชัดเจนแล้วรึยังล่ะ? ฉันไม่ได้โกหกเธอใช่ไหม? ผู้ชายคนนั้นคือสามีของฉันใช่ไหม? ใช่ วิดีโอนี้ถูกถ่ายไว้ครึ่งเดือนก่อนที่เธอจะถูกเขาเล่นงาน ย้อนกลับไปตอนนั้น พ่อของฉันถ่ายวิดีโอเซบาสเตียนนี้เพราะเขาต้องการรายงานอาการของเซบาสเตียนกับเบนจามิน ฟอร์ด พี่ชายคนโตของเขา ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเธอจะโชคดีพอที่จะได้เห็นมันอีกหลังจากที่ผ่านมานานแล้ว” รอยยิ้มของเซลีนผ่อนคลายและพึงพอใจ