บทที่ 172

ซาบริน่าถามอย่างมึนงง “ลินคอล์นพยายามช่วยเบนจามิน แต่ดูเผิน ๆ คือแอบใช้ฉันให้อยู่ข้าง ๆ เซบาสเตียนเหรอ?”

เซลีนส่ายหัว “ไม่ใช่อย่างแน่นอน ในสายตาของพ่อฉัน เธอไม่มีคุณสมบัติพอที่จะช่วยเขาประจบประแจงใครได้หรอก เธอเป็นแค่นักโทษ นักโทษที่รอวันตายเท่านั้น สำหรับพ่อของฉัน จริง ๆ แล้วส่วนใหญ่เขาอยากจะติดตามเบนจามิน เพราะอย่างไรเสีย เบนจามินก็ยังคงเป็นนายท่านที่แท้จริงของตระกูลฟอร์ด เขาแค่แอบช่วยเซบาสเตียนเพื่อใช้เป็นประกันให้ตัวเองใช่ไหมล่ะ? เพราะถ้าเซบาสเตียนพลิกเกมได้ล่ะ? เขาต้องการแผนการที่ใช้การได้ในทุกด้าน!”

เธอพูดต่อว่า “โดยปกติแล้ว เบนจามินไว้ใจพ่อของฉันมากที่สุด ตอนที่เบนจามินบอกว่าเขาจะฆ่าเซบาสเตียน เขามอบเรื่องนี้ให้พ่อของฉันรับผิดชอบ พ่อของฉันวางแผนที่จะหาโสเภณีมาสักคนและฆ่าเธอหลังจากทุกอย่างเสร็จสิ้น แต่พ่อเป็นคนละเอียดมาก เพราะเขาอยากจะฆ่าผู้หญิงคนนั้นด้วย เขาจึงต้องมองหานักโทษที่ทำอาชญากรรมด้วย หลังจากนั้นนางคนนั้นจะต้องถูกส่งตัวกลับเข้าคุกหลังจบเรื่องนี้ ถ้าเซบาสเตียนตายจริง ๆ เขาอาจจะจับเธอในคดีฆาตกรรมด้วยซ้ำ ซึ่งเธอต้องโทษประหารชีวิต ด้วยวิธีนี้เขาจะทั้งกำจัดเธอ นางลูกสาวบุญธรรมที่ไร้ประโยชน์ และแก้ปัญหาในอนาคตได้ แถมยังได้ฆ่าเซบาสเตียนด้วย ที่สำคัญที่สุดคือเขายังได้ทำบุญคุณกับเบนจามินอีกด้วย ยิงปืนนัดเดียวได้นกสามตัวไม่ใช่เหรอ? ที่สำคัญกว่านั้น ถ้าเซบาสเตียนพลิกสถานการณ์ได้ พ่อของฉันยังเป็นช่วยเซบาสเตียนไว้ได้อีก และผู้หญิงที่ช่วยเซบาสเตียนก็คือฉัน เซลีน ฉันไม่เพียงช่วยชีวิตเขาเท่านั้น ฉันยังจะให้กำเนิดลูกของเขาอีกด้วย”

เซลีนยิ้มให้ซาบริน่า “ซาบริน่า เธอไม่คิดว่าแผนนี้ของตระกูลลินน์สมบูรณ์แบบเหรอ”

ซาบริน่ายิ้มอย่างไร้อารมณ์ “ในความเป็นจริง ผู้หญิงที่ช่วยเขาด้วยร่างกายคือฉัน ไม่ใช่เธอ เซลีน ผู้หญิงที่มีลูกให้เขาคือฉัน”

"ก็จริง!" เซลีนยิ้ม