บทที่ 174

ไม่มีอะไรอยู่ในกล่อง ซาบริน่าโกหกเธอ!

เซลีนโยนกล่องลงบนโต๊ะอย่างแรง พนักงานเดินมาหาและตักเตือนเซลีนว่า “คุณคะ อย่าอาละวาดในร้านของเราค่ะ!”

“ฉันจะให้เงินหล่อนอีก!” เซลีนหยิบธนบัตรห้าร้อยดอลลาร์ออกมาแล้วกระแทกลงบนโต๊ะ จากนั้นเธอก็คว้ากระเป๋าของเธอและจากไป

พนักงานบ่นพึมพำลับหลังเธอ “คุณมีเงินแล้วมันยังไงเหรอ? คุณโกรธแบบนี้ คงไม่มีใครอยากจะแต่งงานกับคุณหรอก”

เซลีนหันกลับมามองพนักงานอย่างเย่อหยิ่ง “นางเด็กยากจน! นางคนทำงานกระจอก! ฟังนะ วันนี้ฉันจะแต่งงาน หล่อนรู้ไหมว่าใครเป็นสามีของฉัน? สามีของฉันน่ะฆ่าหล่อนได้อย่างง่ายดาย!”

พนักงานตกใจและตัวสั่นกับคำพูดของเซลีน เซลีนยิ้มอย่างเย็นชา “สามีของฉันเป็นคนที่มีอำนาจมากที่สุดในเซ้าท์ ซิตี้ เซบาสเตียน ฟอร์ด! หล่อนรู้จักเซบาสเตียนไหม? วันนี้เราจะแต่งงานกัน! ฉันพนันได้เลยว่าหล่อนจะต้องอิจฉา! ผู้หญิงทุกคนในเซ้าท์ ซิตี้ควรอิจฉาฉัน ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฉันจะเป็นคุณนายฟอร์ด!”

จากนั้นเซลีนออกจากร้านน้ำชาไป

คล้อยหลังเธอ พนักงานก็ถุยน้ำลายด้วยความเกลียดชัง “ฉันขอสาปแช่งงานแต่งงานของแกในวันนี้ให้ล้มเหลว!”

เซลีนไม่ได้ยินคำสาปนั้น เธอออกจากร้านน้ำชาไปแล้ว เธอมองไปรอบ ๆ ว่าซาบริน่าไปที่ไหน

ซาบริน่าหมดความหวังและฆ่าตัวตายด้วยการให้รถชนรึเปล่า?

น่าผิดหวังเสียจริง!

เซลีนมีความลับสำคัญสองอย่างที่จะบอกซาบริน่า แต่ก่อนที่เธอจะได้บอกความลับที่สอง ซาบริน่าก็ได้จากไปแล้ว