บทที่ 185

ซาบริน่ารู้สึกได้ถึงความปลอดภัยจากก้นบึ้งของหัวใจ

เธอไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าในช่วงสองเดือนที่เธออยู่ในเซ้าท์ ซิตี้ เธอได้รู้จักกับเซบาสเตียน ได้รู้จักกับไนเจล และแม้กระทั่งพยายามยืมเงินจากมาร์คัสมาก่อน

คนเดียวที่เธอไม่เคยมีปฏิสัมพันธ์ด้วยก็คือเซย์น ทุกครั้งที่เธอเห็นไนเจล เธอจะเห็นเซย์นอยู่กับเขา และทุกครั้งเซย์นก็จะไม่พูดอะไรกับเธอ เพียงแค่จะยิ้มอย่างแผ่วเบาให้เธอเท่านั้น เธอคาดไม่ถึงว่าคนที่จะช่วยเธอไว้ได้ในวันนี้คือเซย์น

“ขอบคุณนะคะ นายน้อยสมิธ… ” ซาบริน่าพูดเบา ๆ

เซย์นปลอบโยนเธอ “เราจะปลอดภัยหลังจากที่เราออกจากเซ้าท์ ซิตี้ได้แล้ว ถ้ามีโอกาส เราก็จะกลับมาอีกในอนาคตได้”

ซาบริน่าส่ายศีรษะด้วยความมุ่งมั่น “ฉันจะไม่กลับมาที่เซ้าท์ ซิตี้อีกแล้วค่ะ คน ๆ นั้น ฉันก็จะไม่ไปพบเขาอีกแล้ว ตอนที่เด็กน้อยเกิดมา ฉันจะบอกว่าพ่อของเขาตายไปแล้ว”

ลาก่อนเซ้าท์ ซิตี้! ลาก่อนเซบาสเตียน! เซบาสเตียนก็คงไม่อยากเจอเธออีกเช่นกัน ในขณะนั้น เซบาสเตียนคงกำลังจับมือของเซลีนในงานแต่งงาน น้ำตาได้บดบังการมองเห็นของซาบริน่าไปอย่างสิ้นเชิงแล้ว

ในอีกด้านหนึ่ง เซบาสเตียนไม่ได้เดินเข้าไปในห้องโถงจัดงานแต่งงานกับเซลีนอย่างที่ซาบริน่าคาดไว้ หลังจากที่เซบาสเตียนไล่ซาบริน่าออกไปแล้ว เซลีนก็เดินขึ้นไปหาและจับแขนของเขาอย่างช่วยไม่ได้แล้วพูดว่า “นายน้อยคะ ขอบคุณที่ช่วยฉันไว้ ซาบริน่าอิจฉาฉันมาตลอด เมื่อก่อนฉันเคยบอกคุณแล้ว แต่คุณก็ไม่เคยเชื่อฉันเลย และในที่สุดตอนนี้คุณก็เชื่อฉันแล้ว”