บทที่ 196

ชายอ้วนหันกลับมาเผชิญหน้ากับซาบริน่าและคำรามว่า "นางนี่ ขอโทษซะ! แกต้องคุกเข่าและขอโทษเดี๋ยวนี้!"

“ฉันบอกให้ระวังปาก!” ซาบริน่าโต้กลับอย่างใจเย็น

“ทำไม? สามีฉันพูดอะไรผิดเหรอ? หล่อนเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวไม่ใช่เหรอ? ไม่ใช่แค่นั้นแต่หล่อนยังเป็นแม่ที่ไม่ผ่านการแต่งงานด้วย! ผู้หญิงอย่างหล่อนเกิดมาเป็นแค่พวกราคาถูกและไร้ยางอาย! ลูกสาวหล่อนก็คนไร้ค่าที่จะเป็นเหมือนแม่มันนั่นล่ะ แล้วลูกหล่อนกล้าต่อยลูกชายฉันได้ยังไง? คิดว่าตัวเองเป็นใคร?”

ผู้หญิงที่ดูร้ายกาจซึ่งยืนอยู่ข้างชายอ้วนกำลังจ้องมองเธออยู่ เธอแต่งกายด้วยเสื้อโค้ตลายทางขาวดำที่ทำจากขนมิงค์ราวกับจะอวดว่าร่ำรวยเพียงใด เครื่องสำอางบนใบหน้าของเธอหนามากจนแทบจะดูเหมือนจะแตกออกในตอนที่เธอตะโกนด่าซาบริน่า เห็นได้ชัดว่าทั้งคู่เป็นเศรษฐีใหม่ที่ไม่มีการศึกษาและซาบริน่าไม่กลัวการมีอยู่ของพวกเขาเลย

“ถ้าฉันจำไม่ผิด ลูกสาวของฉันอายุน้อยกว่าลูกชายของพวกคุณปีหนึ่งนิ เธอจะต่อยเขาได้ยังไง? อีกอย่าง เด็ก ๆ ก็แค่เล่นกัน บางครั้งก็อาจได้รับบาดเจ็บในระหว่างเล่นบ้าง จำเป็นต้องโวยวายด้วยเหรอคะ?” ซาบริน่ามองไอโนะ ลูกสาวของเธอ ก่อนที่จะหันไปมองลูกของพวกเขาทั้งคู่ และพบว่าลูกชายของพวกเขาตัวสูงกว่าไอโนะ เขาจ้องมองไอโนะ ขณะที่ไอโนะไม่ยอมให้เขาได้ใจ เธอหันหน้าไปเล่นหูเล่นตาใส่เด็กชายเมื่อมีโอกาส

“ไอโนะ!” ซาบริน่าดุและไอโนะก็หยุดการกระทำทันที

“หล่อนกล้าดียังไงมาพูดอย่างกับว่าหล่อนไม่ได้ทำอะไรผิดที่นี่! พวกเหม็นสาบ! หล่อนจะต้องให้ลูกสาวมาคุกเข่าขอโทษลูกชายของฉันเดี๋ยวนี้! ทำเดี๋ยวนี้ ไม่อยากนั้น เราไม่ปล่อยเรื่องนี้ไปแน่!” ผู้หญิงคนนั้นโกรธเคืองที่ซาบริน่าและไอโนะดูเหมือนจะไม่กลัวพวกเธอเลย และดูราวกับว่าเธอพร้อมที่จะกระโจนใส่ทั้งสองคน