บทที่ 197

“ปู่ย่าของลีโอเป็นผู้บริจาคที่ใจใหญ่ที่เป็นผู้สนับสนุนเงินกว่าสองแสนเหรียญให้กับโรงเรียนอนุบาลแห่งนี้ พวกเขาคือ…”

“ว่ากันง่าย ๆ คุณกำลังพูดว่า” ซาบริน่าขัดจังหวะคุณครูวอลส์อย่างหงุดหงิดเล็กน้อย “ถ้าเราไม่ยอมขอโทษ ลูกสาวของฉันจะถูกห้ามไม่ให้เรียนต่อในโรงเรียนอนุบาลแห่งนี้ใช่ไหมคะ?”

“ฉันเกรงว่า...” คุณครูวอลส์ตอบขณะที่เธอพยายามหาคำพูดที่เหมาะสม “ฉันเกรงว่ามันจะไม่ง่ายขนาดนั้น แม้ว่าไอโนะจะลาออก เธอก็ยัง…ต้องขอโทษ”

"เพื่อ?" ซาบริน่าขึ้นเสียง

“คุณสก๊อตต์ คุณต้องเข้าใจว่าลูกสาวของคุณเป็นคนต่อยเพื่อนร่วมชั้นก่อน” คุณวอลส์กล่าว

“ฉันบอกว่าขอดูภาพกล้องวงจรปิดไงคะ!” ซาบริน่าโกรธจัด ในช่วงห้าปีที่ผ่านมา เธออยู่ในเมืองนี้ เธอไม่เคยสร้างปัญหาใด ๆ และอุทิศตนให้กับงาน เธออาจดูเป็นคนที่ตรงไปตรงมาและซื่อตรงมากกว่าที่จะประนีประนอม แต่สิ่งหนึ่งที่เธอไม่ยอมทนคือให้ใครก็ตามมารังแกลูกสาวของเธอ!

“หากเราดูภาพกล้องวงจรปิดแล้วและมันเป็นความผิดของลูกสาวฉันจริง ๆ ฉันจะยอมขอโทษ” ซาบริน่าสัญญาด้วยน้ำเสียงที่แน่วแน่