บทที่ 198

“หยุดอยู่ตรงนั้นแหละ นางตัวดี!” ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงที่หลังส่วนล่างทำให้เขาไม่สามารถลุกยืนได้ เขาตะโกนขณะที่นั่งอยู่บนพื้น “นางนี่ เธอลองก้าวออกจากโรงเรียนอนุบาลนี้สิ ฉันรับรองได้เลยว่าเธอจะทุกข์ทรมานแน่ ผู้คนจะเห็นศพเน่า ๆ ของแกกับลูกสาวบนถนนอย่างแน่นอน!”

การคุกคามนั้นทำให้ไอโนะสะดุ้งและมือของเธอก็เย็นเฉียบในอุ้งมือของแม่

ซาบริน่ามองลูกสาวของเธอ หัวใจของเธอเจ็บปวด เธอปลอบโยนว่า “ไอโนะ ไม่เป็นไร แม่จะจัดการเอง”

ไอโนะพยักหน้าตอบและซาบริน่าก็หันไปมองครอบครัวที่ชั่วร้ายอย่างใจเย็น “ฉันยืนอยู่ตรงนี้แล้ว แล้วคุณลองลงมือที่นี่เลยไหมล่ะ? นี่เป็นสังคมที่มีอารยะนะ ถ้าคุณกล้าแตะต้องแม้แต่ผมเส้นเดียวของฉัน ฉันจะแจ้งตำรวจท้องที่เดี๋ยวนั้นเลย ไม่ใช่แค่นั้นนะ แต่ฉันจะฟ้องโรงเรียนอนุบาลแห่งนี้ด้วย ได้ยินมาว่าพ่อตาของคุณสนับสนุนโรงเรียนอนุบาลนี้ถูกไหม? และฉันเดาว่าเขาทำเพื่อการลงทุนด้วย ตอนที่ฉันเปิดโปงเรื่องอื้อฉาวที่โรงเรียนนี้ ฉันค่อนข้างมั่นใจว่าคุณจะเสียผลประโยชน์บางอย่างแน่นอน"

ทั้งคู่พูดไม่ออกและซาบริน่าก็หันหลังเดินจากไปอีกครั้ง

"เดี๋ยวก่อน! ฉันมีลูกเล่นตั้งหลายอย่างซ่อนไว้ที่จะทำให้ชีวิตของแกเดือดร้อน!" ชายอ้วนตะโกนด้วยความโมโหมาตามหลัง

"ติ๊งต๊อง!" ซาบริน่าพ่นลมหายใจและเดินออกไป เธอจับมือลูกสาวให้เข้ามาใกล้ ในเมืองที่ห่างไกลเช่นนี้ เศรษฐกิจนั้นตามหลังเมืองใหญ่อยู่ไกลและผู้คนมักดำเนินกิจการระหว่างกันเอง