บทที่ 199

โดยเฉพาะช่วงสามเดือนนั้น เธอถูกชักนำเข้าไปในสังคมคนชั้นสูงของเมืองเซ้าท์ ซิตี้ ในฐานะของเล่นของพวกผู้ชายจากครอบครัวที่ร่ำรวย และเกือบจะทำให้เธอจบชีวิตในช่วงนั้น สามเดือนก็เพียงพอแล้วที่ทำให้ซาบริน่าสาบานว่าจะไม่เชื่อในรักแท้อีก และเหนือสิ่งอื่นใด เธอไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับผู้ชายที่ร่ำรวยอีกแล้ว เธอเพียงต้องการอยู่อย่างสงบสุขกับลูกสาวของเธอและเซย์นในเมืองนี้ไปตลอดทั้งชีวิตที่เหลือ และไม่ขออะไรมากไปกว่านี้

ซาบริน่าลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบว่า "ผู้อำนวยการจอห์นส์ ฉันยุ่งมากเลย ขอโทษด้วยนะคะ แต่ตอนนี้ฉันขอวางสายก่อน"

ซาบริน่าวางสายและรีบขึ้นสกู๊ตเตอร์พร้อมกับลูกสาวอย่างรวดเร็ว ทันทีที่พวกเขากลับถึงบ้านไอโนะก็พุ่งเข้าไปในบ้านและตะโกนว่า "คุณลุง คุณลุง!" ไปตลอดทาง

เซย์นได้ยินเสียงพวกเขาและหมุนล้อพาตัวเองออกมา “แหม่ หลานที่รัก ไอโนะหลานรักของเรามาถึงแล้ว หนูจะบอกลุงได้ไหมว่าวันนี้หนูไปต่อยกับใครมา พวกนั้นเสียไปฟันหนึ่งหรือสองซี่รึเปล่า?” เขาถามอย่างสนุกสนาน

“พี่คะ” ซาบริน่าพูด “พี่ไม่ควรตามใจหลานแบบนี้เลยนะ เธอเป็นเด็กผู้หญิง เธอต่อยกับเด็กผู้ชายไปทั่วเหมือนกับว่าเธอเป็นจอมพลังไม่ได้นะ”

"โธ่ พี่อยากให้หลานสาวเป็นเหมือนเด็กผู้ชายมากกว่านิ" เซย์นพูด “เราไม่ต้องจะให้หลานรักลงเอยเหมือนแม่ของหลานที่ถูกรังแกและถูกกลั่นแกล้งเพราะว่าใจดีเกินไป เห็นอกเห็นใจคนอื่นเกินไป และมีอารมณ์อ่อนไหวเพราะความดีของเธอหรอกนะ ไอโนะหลานรักของเราจะเติบโตเป็นผู้หญิงดุร้ายที่จะไม่มีวันสนใจสิ่งที่ไร้สาระจากใคร! ถูกของพี่ไหมล่ะ?”

“คุณลุงคะ จะไม่มีใครมารังแกไอโนะได้ แต่ไอโนะก็จะไม่รังแกคนอื่นด้วย! คอยดูเถอะลุงเซย์น ไอโนะจะเติบโตและปกป้องทั้งลุงและแม่เอง หนูจะไม่ยอมให้ใครมาว่าลุงของหนูพิการ และว่าแม่ของหนูว่าเป็นแม่ที่ยังไม่แต่งงานอีกเลย!”

ทั้งซาบริน่าและเซย์นรู้สึกท่วมท้นไปด้วยอารมณ์ จากนั้นพวกเขาก็ได้ยินเสียงจากนอกบ้าน

“นางตัวดี! ออกมานี่! ฉันสาบานเลยว่าฉันจะพังบ้านของหล่อนเอง!”