บทที่ 35

ซาบริน่าดึงมือของเธอกลับมา แล้วตอบกลับเหมือนกับหุ่นยนต์ที่ไร้ชีวิตชีวา “ฉันแค่ต้องการหารายได้พิเศษ”

“ชิ คิดว่ากำลังตีหน้าซื่อใส่ใครกัน?!” พนักงานบริการหัวเราะเยาะ และเหวี่ยงมือของซาบริน่าออกไป

ซาบริน่าเซและล้มลง

ซาบริน่าเงยหน้าขึ้น และเห็นเซบาสเตียนยืนอยู่ไม่ไกล

เซบาสเตียนกำลังมองมาที่เธอ และมีใบหน้าที่ไร้อารมณ์ แต่ซาบริน่ารู้สึกได้ว่าเขาไม่พอใจ

ไม่พอใจมาก

เธอลดความเร็วของฝีเท้าลง และค่อย ๆ เดินหลบกลุ่มพนักงานบริการจากด้านหลัง จากนั้นก็เข้ามาหาเซบาสเตียนอย่างเงียบ ๆ เธอกำลังจะอธิบายบางอย่าง แต่เซบาสเตียนบีบคางของเธอ

ซาบริน่าตัวสั่นด้วยความกลัว

เซบาสเตียนเอื้อมมือไปข้างหลังเพื่อประคองเธอทันที และเขาก้มลงจูบซาบริน่าโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้าใด ๆ

จูบของเขามีกลิ่นอายของความบ้าคลั่งและความปราถนาของตน แต่ก็ยังมีความผสมผสานระหว่างการหยอกล้อและการลงโทษด้วย

ซาบริน่ารู้สึกอับอายอย่างมาก เธอดิ้นรนอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่จะหลุดพ้นแล้วรีบวิ่งหนีไป

รถสองคันจอดอยู่ไม่ไกล

ไนเจลพูดคุยกับเซย์นในรถ “ลูกเจี๊ยบตัวนี้ ทำให้ฉันมีอาการหนาวสั่นมาสองสามวันแล้ว และฉันคิดว่าเธอยังไม่รู้อะไรด้วยซ้ำ ฉันไม่ได้คิดว่าเธอจะมีความทะเยอทะยานที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ และมองดูลูกพี่ลูกน้องของฉันด้วยสายตาแบบนั้น? เธอถึงกับแกล้งทำเป็นพนักงานบริการจากภายนอก แล้วมาที่นี่เพื่อยั่วยวนลูกพี่ลูกน้องของฉัน”

เซย์นหัวเราะและพูดเชิงตำหนิไนเจล “เธอเป็นผู้หญิงของเซบาสเตียนตั้งแต่แรก คุณยังกล้ามีความคิดกับเธอแบบนั้นจริง ๆ เมื่อกี้คุณไม่เห็นเหรอว่าเซบาสเตียนจูบเธอ? ไนเจล คุณไม่กลัวว่าเซบาสเตียนจะฆ่าคุณหรืออย่างไง?”

“ไม่เป็นไรหรอกถ้าคุณตายน่ะ แต่คุณต้องจ่ายเงินเดิมพันที่เราได้พนันกันไว้ก่อนหน้านี้ก่อนนะ”

ไนเจลลูบคางอย่างไม่ตั้งใจ “เดิมพันเหรอ? เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าใครจะชนะ!

“ลูกไก่ที่ดูฝืนใจตัวเองตัวนี้ ดูผิวเผินเหมือนเป็นผู้หญิงของลูกพี่ลูกน้องของฉัน แต่เธอไม่มีความสัมพันธ์อะไรกับเขาเลย นายยังรู้จักลูกพี่ลูกน้องของฉันไม่ดีพอ”