บทที่ 38

เซบาสเตียนจ้องมองด้วยสายตาเย็นชาจากราวบันไดชั้นสาม แต่ไม่ได้เคลื่อนไหวใด ๆ

เขาถือแก้วไวน์หันหลังเดินจากไป

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่ผู้หญิงคนนั้นจะเหยียบมือของซาบริน่า เธอถูกชายอีกคนหนึ่งในชุดสูทมาขวางไว้

ชายคนนั้นตำหนิผู้หญิงเล็กน้อยว่า “มินดี้ ไม่ระวังเลยนะครับ! คุณจะเหยียบไปบนมือของพนักงานบริการในงานเลี้ยงของครอบครัวฟอร์ดได้อย่างไงกัน?”

“นี่นาย! พนักงานบริการหน้าโง่นี่ทำให้การมาที่นี่ของฉันเปล่าประโยชน์ เธอเอาอกเอาใจนายน้อยเซบาสเตียน และเขาก็จูบเธอต่อหน้าทุกคน ถ้าฉันไปคุยกับเซบาสเตียนหลังจากเหตุการณ์นั้น ฉันจะไม่เสียหน้าเลยรึไง? ทั้งหมดเป็นเพราะนังผู้หญิงคนนี้คนเดียว!” มินดี้กระทืบเท้าด้วยความโกรธ

ชายคนนั้นหัวเราะอย่างไม่พอใจ “เธอเข้าใจผิดไปเองน่ะสิ! ท่านเซบาสเตียนจูบเธอ แสดงว่าเธอสะดุดตาเขา โกรธเธอไปก็ไม่มีประโยชน์อะไร ถูกไหม?”

มินดี้พูดว่า “…นายนี่มัน!”

“ถ้าเป็นฉัน ฉันคิดว่าเธอไม่ควรมาวันนี้ มีผู้หญิงมากมายที่ต่อสู้ดิ้นรนเพื่อเป็นนายหญิงของตระกูลฟอร์ด เธอมั่นใจแค่ไหนกันในการชนะครั้งนี้?” ชายคนนั้นถามกลับเป็นการตอบ

มินดี้กระทืบเท้า และหันหลังเดินจากไปด้วยความโกรธแค้น

ชายคนนั้นเอื้อมมือไปดึงซาบริน่า “ผมขอโทษด้วยนะครับ ลูกพี่ลูกน้องของผมทำเกินไปหน่อย ผมขอโทษคุณแทนเธอด้วยนะครับ”

ซาบริน่าเงยหน้าขึ้นและพูดว่า “ไม่เป็นไรค่ะ”

เธอเข้าใจจุดประสงค์ของเซบาสเตียนที่จูบเธอ

เซบาสเตียนมีปัญหาที่ไม่สามารถกำจัดความยุ่งเหยิงของพวกผู้หญิงเหล่านี้ไปได้ หลังจากที่เขาจูบเธอต่อหน้าทุกคน เธอก็กลายเป็นศัตรูกับผู้หญิงคนอื่น ๆ

พนักงานบริการที่ไม่มีภูมิหลังครอบครัวที่ดี เมื่ออยู่ต่อหน้าบรรดาชนชั้นสูงที่มีชื่อเสียงอำนาจเหล่านี้ก็ทำได้เพียงร้องขอความเมตตาเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม มันไม่สำคัญ

เธอทนได้

แต่ก็ไม่เหมือนกันตอนที่เธอต้องทนทุกข์ทรมาณในเรือนจำก่อนหน้านี้

ซาบริน่าไม่ได้มองดูว่าชายคนนั้นเป็นใคร เธอหรี่ตาลงเล็กน้อย และต้องการจับจ้องไปที่ถาดมือเท่านั้น