บทที่ 76

ชีวิตเธอในตอนนี้ต้องหาบางสิ่งค้ำจุนเอาไว้ การได้ให้กำเนิดลูกน้อยถือว่าเป็นความสำคัญสูงสุดของเธอ

ผู้อำนวยการออกไปทันทีหลังจากที่เธอพูดจบ

ซาบริน่านั่งเงียบ ๆ ที่ที่นั่งของเธอ

“ซาบริน่า!” คนเก่าแก่ของฝ่ายออกแบบ อแมนด้า คลาวด์ ตะคอกออกมาอย่างดุร้าย

“คุณคลาวด์ ถ้าคุณมีงานอะไรให้ฉันทำ โปรดบอกให้ฉันทราบ และฉันจะทำให้เสร็จค่ะ”

ซาบริน่าพูดตามความเป็นจริง ทำให้อแมนด้างงงวงย

คำพูดของซาบริน่าทำให้อแมนด้าตกใจ "เธอ…"

ซาบริน่ารอคำสั่งของอแมนด้าโดยไม่พูดอะไรอีก

รอยยิ้มที่เย็นชาและโหดร้ายปรากฏขึ้นบนใบหน้าของอแมนดา "รีบไปสิ! รับข้อมูลที่เรารวบรวมจากซัพพลายเออร์ นำตัวอย่างทุกชิ้นไปที่ไซต์ก่อสร้างและให้วิศวกรตรวจดู เนื่องจากผู้อำนวยการไม่อยู่ เราจึงไม่สามารถใช้รถของบริษัทได้ ขึ้นรถสาธารณะพร้อมกับของพวกนี้ไปเองแล้วกันนะ!”

ซาบริน่าพูดไม่ออก

ตัวอย่างวัสดุก่อสร้าง อิฐ ถังดินซิลิกอน หรือแม้แต่ไดอะแกรม ของพวกนี้ทั้งหมดถูกมัดรวมกันเป็นก้อน ซาบริน่าจ้องมองพวกเขาโดยรู้ว่าเธอต้องใช้กระสอบใบใหญ่เพื่อขนของทั้งหมดนี้

แต่จะขนของทั้งหมดนี้ขึ้นรถขนส่งสาธารณะจริง ๆ เหรอ?

อแมนด้ามองไปยัวซาบริน่าด้วยใบหน้าซึ่งเปื้อนรอยยิ้มอันเจ้าเล่ห์

ซาบริน่าพยักหน้า “ได้ค่ะ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้”

เธอจึงไปที่โกดังและหยิบกระสอบใบใหญ่มาใส่ทีละชิ้น เธอดึง ลาก แบกของพวกนั้น และค่อย ๆ ลากทุกอย่างออกจากแผนกออกแบบ

ขณะที่เธอกำลังจะออกไป ทั้งฝ่ายออกแบบก็เริ่มหัวเราะเยาะเธอ

“คิดว่าตัวเองวิเศษมากจากไหนอ่ะ? คิดว่าทำอะไรต่อมิอะไรได้เพียงเพราะผู้อำนวยการถือหางนางอยู่สินะ!”

“ในเมื่อผู้อำนวยการไม่อยู่ ได้เวลากำจัดนางให้พ้นทางแล้ว!”