ตอนที่ 12 งานเลี้ยงต้อนรับทารกน้อย

ขณะที่รินลดายังอยู่ในภวังค์ เสียงน้ำไหลภายในห้องน้ำก็ค่อยๆ หยุด เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าของจักรินทร์ เธอรีบหย่อนมือถือกลับลงไปในกระเป๋าเสื้อของเขาและแสร้งทำเป็นเพิ่งหยิบเสื้อผ้าขึ้นมา

“ทำไมคุณมาอยู่นี่?” จักรินทร์ตกใจที่รินลดามาอยู่ในห้องนอนห้องนี้ เขาจ้องเสื้อผ้าที่เธอถืออยู่และนึกโล่งใจที่ไม่มีอะไรผิดปกติ

รินลดาระงับอารมณ์ เธอยื่นเสื้อผ้าให้เขาพร้อมกับยิ้มให้ “คุณไม่กลับไปที่ห้องนอนใหญ่ ฉันก็เลยมาหา กำลังคิดอยู่ว่าเราควรเตรียมเงินขวัญถุงสักเท่าไหร่สำหรับงานเลี้ยงต้อนรับทารกน้อยของลูกพี่ลูกน้องคุณ”

“เราก็สนิทกับครอบครัวนั้นอยู่นะ ให้สักแปดหมื่นแปดพันเถอะ”

มันเป็นเงินก้อนโตทีเดียว

รินลดาย่นริมฝีปาก “ได้สิ แต่ว่า…จักร คุณก็รู้ว่าแม่ฉันเข้าโรงพยาบาล ตอนนี้ฉันมีเงินติดตัวไม่มาก คุณเตรียมเงินก็แล้วกัน”

จักรินทร์หน้าบึ้ง “แผนกแปลภาษาให้เงินเดือนคุณสูงเอาการอยู่นี่? ค่ารักษาพยาบาลของแม่คุณจะเท่าไหร่กันเชียว? คงไม่แพงนักหรอก”

เห็นรินลดาจ้องเขาโดยไม่ปริปากพูด จักรินทร์รู้ตัวทันทีว่าตัวเองพูดบางอย่างที่ไม่เหมาะไม่ควรออกไป

เขาพยายามประนีประนอม “คือผมหมายความว่าคุณเป็นคนจัดการเรื่องพวกนี้มาตลอด ที่รัก ผมน่ะไม่รู้อะไรสักอย่าง ก็เลยคิดว่าถ้าคราวนี้คุณเป็นคนจัดการก็จะดีกว่า”

“จักร เงินเดือนฉันไม่เลวก็จริง แต่ฉันให้แม่คุณเกือบหมด ทำไมคุณไม่ไปขอแบ่งจากแม่ล่ะ? ตอนนี้ฉันไม่มีเงินแปดหมื่นแปดพันอยู่กับตัวหรอก” รินลดาพยายามอดกลั้น

จักรินทร์อึ้ง นึกไม่ถึงว่ารินลดาที่เป็นคนโอนอ่อนผ่อนตามมาตลอด จู่ๆ จะแข็งข้อกับเขา

แต่เขาก็ไม่เซ้าซี้ แค่พยักหน้าและบอกว่าจะไปเตรียมเงิน

เห็นรินลดาถือเอกสาร จักรินทร์ถาม “นั่นอะไร? ของผมหรือเปล่า?”

เขาเตรียมจะดึงมันมาดู แต่รินลดาขยับหนี

“อ๋อ แค่เอกสารเกี่ยวกับการแปลน่ะ ฉันหาปากกาในห้องไม่เจอ ก็เลยถือมันมาที่นี่” รินลดาตอบง่ายๆ

จักรินทร์ไม่เอะใจกับคำพูดของเธอ “ปากกาอยู่บนโต๊ะข้างเตียง”

“ฉันรู้ ฉันเซ็นเอกสารเรียบร้อยแล้ว คุณพักผ่อนเถอะ ฉันจะกลับห้อง”

รินลดาหมดความอดทนทันทีที่กลับถึงห้องนอนใหญ่ เฝ้าแต่ครุ่นคิดว่าเธอเคยโง่เง่าขนาดไหน