ตอนที่ 11 การแต่งงานของเรามีความหมายต่อเขาอย่างไร

เพราะไม่อาจปฏิเสธคำขอของมารดา รินลดาจึงสัญญาว่าจะส่งเงินจำนวนหนึ่งให้น้องชาย ส่วนตัวเธอก็มีงานยุ่ง จึงว่าจ้างพยาบาลคนหนึ่งให้ดูแลลัลนาตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงจนกว่าจะออกจากโรงพยาบาล

กว่ารินลดาจะกลับถึงบ้านก็สองทุ่ม

เธอนวดขมับและกำลังจะเข้าบ้าน ก็พอดีเห็นรถของจักรินทร์จอดอยู่ตรงทางเข้า เธอหยุดกึกและเฝ้ามองขณะประตูเปิดออก

จักรินทร์ออกมาก่อน ตามด้วยนลินีซึ่งกำลังคุยกระหนุงกระหนิงกับหญิงสาวคนหนึ่ง แถมจับมืออีกฝ่ายด้วย

รินลดาเพ่งมองหญิงสาว หล่อนคือเจ้านายของจักรินทร์

เธอโกรธจนหน้าแดง ตัวสั่นเทิ้มขณะกัดฟันกรอด

จักรกล้าดียังไงถึงพานังคนที่ทำให้ครอบครัวแตกแยกมาบ้านเรา?

รินลดารีบระงับอารมณ์และแอบอยู่ที่มุมหนึ่ง หลังจากจูบแม่นั่นและเฝ้ามองเธอขับรถของเขาออกไป จักรินทร์ก็เข้าบ้าน

รินลดาเดินออกมา เธอเปิดกระเป๋าที่มีใบหย่าอยู่ในนั้น ใบหย่าที่เธอเตรียมไว้ตั้งแต่ครึ่งเดือนก่อน

เธอสุดทนแล้วกับชีวิตแบบนี้

ทันทีที่เข้าบ้านก็เห็นจักรินทร์กับนลินีคุยกันอยู่ในห้องนั่งเล่น ทั้งคู่ดูมีความสุขราวกับมีเรื่องดีๆ เกิดขึ้น รินลดากำหมัดเมื่อเห็นภาพนั้น

“จักรคะ แม่คะ แม่ของฉันไม่สบายและเข้าโรงพยาบาล ฉันต้องอยู่เฝ้าแม่ เลยกลับดึก” รินลดาพูดขณะเปลี่ยนรองเท้าของเธอตรงทางเข้า

“ที่รัก!” จักรินทร์รีบเข้ามาหาและส่งกระเป๋าเดินทางของเธอให้แม่บ้าน “คุณต้องเหนื่อยจากการเดินทางไปเมืองนิวยอร์กแน่ ทำไมไม่บอกให้ผมไปดูแลแม่ของคุณล่ะ?”

“ฉันคิดว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่ และฉันก็กลับจากเมืองนิวยอร์กแล้ว ส่วนคุณก็งานยุ่ง ฉันจัดการเองดีกว่า ฉันจ้างพยาบาลมาเฝ้าแม่แล้ว ไม่ต้องห่วง” รินลดายิ้มเพลียๆ

“คุณคงเหนื่อยจริงๆ แหละที่รัก” จักรินทร์พยายามจะจูบแก้มเธอ

รินลดาหลบเลี่ยงอย่างนุ่มนวล “ฉันหิวแล้ว กินข้าวเย็นกันก่อนเถอะ”