บทที่ 3...เจ็บทุกคืน

“อ๋อ ปลอดภัยแล้วก็ดีค่ะ ดีใจด้วยนะคะ”

“อืม หายเครียดแล้วล่ะ”

“กาแฟมั้ยคะ”

“ก็ดีจ๊ะ”

เธอเข้าไปในห้องครัว ชงกาแฟทรีอินวันใส่แก้วใบใหญ่นำมาเสิร์ฟให้พ่อเลี้ยงบนโต๊ะอาหาร พร้อมกับขนมปังปิ้งทาแยมสตอเบอรี่สองชิ้น ซึ่งเป็นอาหารเช้าของเธอด้วยเช่นกัน

“ขอบใจนะหนูอร” เขาเอ่ยขอบคุณ ด้วยสายตารักใคร่ซ่อนความร้อนแรงอย่างลึกล้ำ แต่ไม่เกินที่เธอจะมองเห็นได้ สายตาแบบนี้ทำให้เธอแอบขนลุกทุกครั้งที่ได้เห็น “ขอบใจมากที่ไม่รังเกียจลุง”

เธอหยิบขนมปังปิ้งขึ้นมาแล้วทาแยมสีแดงลงไปอย่างใจเย็น แต่หัวใจเต้นรัวระส่ำอย่างห้ามไม่อยู่

“หนูจะรังเกียจลุงทำไมคะ ในเมื่อลุงทำให้แม่มีความสุข และดูแลแม่อย่างดี”

ดูแลดีมากจนแม่ของเธอร้องครวญครางเหมือนจะขาดใจแทบทุกคืน ร้องโหยหวนอย่างสุขสมในรสปรารถนาจนดังลั่นไปทั้งบ้าน แถมยังสดชื่นแจ่มใสเหมือนสาวน้อยวัยแรกแย้มที่เพิ่งจะแตกเนื้อสาว อารมณ์ดีมีความหวานในชีวิตขึ้นเป็นกอง

“แต่เมื่อคืนแม่หนูเจ็บหนักเพราะลุงเลย”

ก็เห็นเจ็บทุกคืน...เธอเถียงในใจ

แต่คำว่าเจ็บหนักของพ่อเลี้ยง ไม่ได้มีความรู้สึกผิดอะไรทั้งนั้น สายตาของเขาบ่งบอกถึงความภาคภูมิใจ เขากำลังอวดว่าตัวเองเจ๋งในด้านเซ็กซ์สินะ