บทที่ 4...จะลงแดงตาย

“โอวว นะ ..หนูอร” เขาหน้าตื่นนิดหน่อย แต่ไม่ได้รู้สึกผิดอะไร เพราะกำลังตื่นเต้นจนกล้ามเนื้อเต้นยุบยิบในทุกอณู แม้แต่แก่นกายกลางลำตัวก็ร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ “ลุงต้องขอโทษด้วยที่...”

ที่อะไรคะ...หยุดพูดทำไม...หรือว่าที่ระบายอารมณ์ใคร่ใส่คู่นอนอย่างดุเดือด เหมือนวัวกระทิงคลั่ง เหมือนช้างป่าตกมันอาละวาดฟาดงวงอย่างซาดิสม์ ก็เพราะเป็นคนบ้ากามอย่างหนัก

“ไม่เป็นไรค่ะ หนูเข้าใจ หนูโตแล้วค่ะ อายุ 18แล้ว ถึงจะยังไม่เคย...แต่ก็เรียนมาบ้าง”

แววตาดุดันกระพริบวิบวาวอย่างประหลาดใจ ที่สาวน้อยท่าทางเรียบร้อยตรงหน้า เอ่ยพูดเรื่องเซ็กซ์เหมือนเป็นเรื่องธรรมดาซะงั้น แถมบอกเขาว่ายังไม่เคยเสียด้วย เธอกำลังส่งสัญญาณให้เขาอย่างนั้นรึ

หากเขาฟังไม่ผิด เธอย้ำคำว่าไม่เคย ด้วยสายตาแอบร้อนแรงหน่อยๆ สายตาที่บ่งบอกว่าอยากลบคำว่าไม่เคยทิ้งไปจากวัยสาวแรกรุ่นเสียที

“เรียนมาบ้าง..เรียนอะไรมาเหรอจ๊ะ” เขาชักอยากรู้แล้วสิว่าสาวน้อยรู้อะไรบ้าง

“ก็...” แก้มสาวแดงปลั่งขึ้นมาด้วยความเขิน “รู้ก็แล้วกันค่ะ ไม่ขอลงรายละเอียด แค่อยากบอกว่าหนูไม่ได้ไร้เดียงสาขนาดนั้น”

“ลุงนึกว่าหนูอรสนใจแต่การเรียนซะอีก” พูดพร้อมส่งสายตาเจ้าเล่ห์ซ่อนร้าย สาวน้อยควรจะรู้นะว่าเขาไม่ใช่พ่อแท้ ๆ ของเธอ หากเธอยอมเปิดกระโปรงให้เขาอย่างเต็มใจล่ะก็ เขาไม่มีลังเลเลยล่ะ

“ทำไมลุงช้างถึงมาอยู่กับแม่คะ ชอบแม่ตรงไหนเหรอ หนูได้ยินจากแม่ว่าลุงช้างมีผู้หญิงมาติดพันตั้งหลายคน ทำไมถึงเลือกแม่ล่ะ?”

ชายวัยห้าสิบยิ้มมุมปาก แววตาสุกสกาว จ้องมองเด็กสาวหน้าตาจิ้มลิ้มตรงหน้าอย่างสนใจ

“ให้บอกตามตรงมั้ย”