บทที่ 3...คาปาก

ยงวรีจรดสายตามองไส้กรอกตรงหน้าแล้วกลืนน้ำลายเอื้อก ภาพเอ็นโตฝังมุกของลุงเมฆวาบเข้ามาในหัวอีกครั้ง มันทำให้เธอใจสั่นไปหมด

“ฉันยกให้ เอาดิ”

เธอยอมรับว่าภาพดุ้นโตของลุงเมฆรบกวนสมาธิเธอทั้งวัน...เพราะมันน่าเกลียด

แต่ที่น่าเกลียดกว่านั้นก็คือเธอไม่ยอมลบรูปนั้นทิ้ง กลับเซฟมันไว้ในเครื่องซะงั้น

“อือ...อืออออ...อ่า...” ระหว่างที่เธอกำลังช่วยตัวเองบนเตียงนอน โดยมองภาพดุ้นของลุงเมฆเพื่อกระตุ้นอารมร์ไปด้วย “โอววว...”

ตอนนั้นเองที่เสียงโทรศัพท์ของเธอดังขึ้น ตำรวจโทรมาแจ้งข่าวร้ายเกี่ยวกับอุบัติเหตุของแม่และพ่อเลี้ยง พวกเขารถคว่ำข้างทางไม่ไกลจากบ้านมากนัก เป็นเหตุให้แม่ของเธอเสียชีวิตคาที่ ส่วนพ่อเลี้ยงอาการสาหัส ถูกนำส่งเข้าห้องไอซียู

เธอรีบตามไปที่โรงพยาบาลทันที ความตายของแม่สร้างความเศร้าเสียใจให้แก่เธอเป็นอย่างมาก กระทั่งแอบได้ยินกลุ่มพยาบาลคุยซิบซิบกันสนุกปาก

“ผู้หญิงตายคาที่ แต่ปากยังอมไอ้นั่นอยู่!!”

“ห๊า! จริงเหรอเธอ แสดงว่าโมกกันในรถ”

“อุบัติเหตุมีคู่กรณีนี่นา”

“รถมอเตอร์ไซค์ตัดหน้าแหละ แต่รถเก๋งเองก็คงประมาทด้วย ในปากกับคอหอยของผู้หญิงมีน้ำอสุจิเต็มไปหมดเลยแหละ คงมีความสุขก่อนตาย”