บทที่ 142 ดูตัวองค์หญิง[รีไรท์]

จ้าวเหมิงลู่ส่ายหัวและพูดว่า “ข้าเองก็ไม่รู้เช่นกัน แต่ข้าเชื่อเขาท่านปู่ ครูถังและพ่อบ้านโม่เคยบอกในชั้นเรียนไว้ว่าทวีปที่เราอยู่นั้นนับว่าเป็นเพียงเกาะเล็ก ๆ ที่อยู่ห่างไกลจากทวีปที่เจริญมาก ความรู้และความเข้าใจต่าง ๆ ในเส้นทางแห่งการบ่มเพาะของที่นี่จึงถือว่าล้าหลัง”

“ท่านปู่ควรไปฟังการบรรยายของครูถังและอาจารย์โม่จริง ๆ แม้ว่าจะเป็นเพียงเรื่องราวธรรมดา แต่ก็สามารถเปิดโลกทัศน์ของท่านปู่ให้กว้างขึ้นได้ จากคำบอกเล่าของพวกเขา โลกนี้กว้างใหญ่เกินกว่าที่เราจะจินตนาการได้”

จ้าวปาเทียนพยักหน้าและบินออกจากคฤหาสน์ไปหาหลิงเจิ้งสงและเล่าเรื่องที่เขาคุยกับจ้าวเหมิงลู่ให้ฟังอย่างละเอียด

หลิงเจิ้งสงที่พอจะเข้าใจในนิสัยของหลิงตู้ฉิงมากกว่าจ้าวปาเทียนอยู่แล้ว เขาจึงคิดว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร เขาตกลงที่จะจัดการนัดวันดูตัวให้กับหลิงตู้ฉิงและเหลียงเจี๋ยให้ได้มาเจอกัน

แต่ด้วยผลลัพธ์ที่ไม่อาจคาดเดาได้ จ้าวปาเทียนที่ยังกังวลอยู่ถามกับหลิงเจิ้งสงว่า “ท่านว่าเราจะทำยังไงกันดีถ้าหลานของท่านไม่เห็นด้วย?”

หลิงเจิ้งสงถอนหายใจยาวและพูดว่า “ข้าคงจะรู้สึกเศร้า แต่คงไม่แปลกใจอะไรมากนักล่ะมั้ง”

ขณะนี้เรือนของมี่ตั้วตั้วก็วุ่นวายไม่สิ้นสุด

มีคนจำนวนมากกำลังรออยู่ที่หน้าคฤหาสน์มี่ เพื่อขอรอเข้าพบกับมี่ตั้วตั้ว

บางคนที่ได้เข้าไปเจอแล้ว บ้างจากไปอย่างมีความสุข ในขณะที่บางคนออกจากตระกูลมี่ด้วยสีหน้าโกรธเคืองและเต็มไปด้วยกลิ่นอายสังหาร

แม้จะต้องเผชิญกับผู้คนมากมาย แต่มี่ตั้วตั้วไม่เคยกังวลกับมันเลยสักครั้ง

มี่ตั้วตั้วพึมพำกับตัวเอง “พวกหอการค้าเวรนี่ ก่อนหน้านี้กดดันข้าทุกวิถีทางไม่ยอมค้าขายกับข้า แต่พอมาถึงวันนี้กลับเข้ามาขอให้ข้าทำการค้าด้วย เหอะ! คิดว่าข้าเป็นปลาทองหรือยังไงที่นึกว่าข้าจะลืมเรื่องราวที่ผ่านมาได้ง่าย ๆ”

หลังจากที่มี่ตั้วตั้วใช้เงิน 60 ล้านเหรียญที่ตระกูลหลิงและตระกูลจ้าวให้มา สร้างความเชื่อมโยงกับตัวตนปริศนาที่อยู่ในเจดีย์เชื่อมเก้าสวรรค์ของเขาแล้ว เขาก็เต็มไปด้วยความมั่นใจว่าในตอนนี้ไม่ว่าใครมาหาเรื่องตระกูลเขา เขาสามารถกำจัดคนเหล่านั้นออกไปได้อย่างง่ายดาย

ในช่วงวันที่ผ่านมา ตัวแทนขององค์จักรพรรดิได้มาเยือนเขาที่คฤหาสน์เช่นกัน ตัวแทนผู้นั้นยื่นข้อเสนอที่จะผูกขาดกับการจำหน่ายโอสถกำเนิดรากฐานของเขา มี่ตั้วตั้วนั้นได้ยินข้อเสนอนี้เขาปฏิเสธไปโดยทันที แต่เพื่อไว้หน้าองค์จักรพรรดิเขาจึงยอมขายโอสถกำเนิดรากฐานคุณภาพสูงสุดที่หลิงตู้ฉิงหลอมขึ้น ให้กับองค์จักรพรรดิเป็นจำนวน 5 เม็ดด้วยราคาสูงลิ่วแทน

หลังจากการเจรจากับบรรดาผู้คนมากมายที่ยืนรออยู่ด้านนอกในวันนี้จบลง มี่ตั้วตั้วพบว่าระดับการบ่มเพาะของเขาในตอนนี้กำลังจะก้าวไปสู่ขอบเขตรวมแสงดาราระดับ 2 อย่างกระทันหัน

รวมไปถึงเจดีย์เชื่อมเก้าสวรรค์ของเขาในตอนนี้เดิมทีมีเพียง 2 ชั้นเท่านั้นที่ปรากฎอักขระเวทย์วนอยู่รอบด้านนอกตัวชั้นของเจดีย์ แต่ตอนนี้ชั้นที่สามของเจดีย์เชื่อมเก้าสวรรค์เริ่มปรากฎอักษรอักขระเวทย์ขึ้นมาจาง ๆ แล้ว ซึ่งมี่ตั้วตั้วเดาได้ทันทีว่าที่ระดับการบ่มเพาะของเขาเพิ่มขึ้นนั้นต้องเกี่ยวข้องกับเจดีย์นี้และการค้าที่เขาพึ่งทำไปอย่างแน่นอน

มี่ตั้วตั้วพึมพำกับตัวเองด้วยความตื่นเต้น “สมบัตินี่มันวิเศษจริง ๆ หากตระกูลของข้าสามารถหลุดพ้นจากหายนะช่วงนี้ไปได้ ด้วยการที่ข้าครอบครองสมบัติวิเศษนี้ตระกูลของข้าจะต้องรุ่งเรื่องไปอีกนับพันปี!”

วันรุ่งขึ้น สถานที่หลายแห่งในเมืองหลวงมีลำแสงดาราพวยพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าอย่างต่อเนื่อง

ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามีใครบางคนกำลังทะลวงขอบเขตรวมแสงดารา

เมื่อมองไปที่สถานการณ์นี้ ในใจของเหลียงซานนั้นเต็มไปด้วยอารมณ์ที่ยุ่งเหยิง เขาทั้งมีความสุขและมีความกังวลใจเกิดขึ้นในเวลาเดียวกัน

การมีผู้คนมากมายบรรลุขอบเขตรวมแสงดารานั้นเป็นผลดีต่ออาณาจักรของเขาและตัวเขาเอง โดยเฉพาะที่เขาเลือกฝึกฝน ดวงใจจักรพรรดิ เนื่องจากผู้ที่ฝึกวิชานี้ดวงชะตาของเขาจะถูกผูกติดอยู่กับอาณาจักรที่เขาครอบครอง หากยิ่งอาณาจักรแข็งแกร่งขึ้น ตัวเขาเองก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นตามไปด้วย

แต่ว่าทุกอย่างล้วนมีทั้งข้อดีและข้อเสีย สิ่งที่ทำให้เขาลำบากใจก็คือผู้เชี่ยวชาญทั้งหมดนี้ที่ทะลวงขอบเขต ผู้เชี่ยวชาญเหล่านี้บางคนนั้นเหลียงซานเองก็ไม่สามารถควบคุมได้

และการที่ผู้คนจำนวนมากที่ทะลวงเข้าไปในขอบเขตรวมแสงดารา ในอนาคตอาณาจักรของเขาจะต้องวุ่นวายเข้าไปอีก และยิ่งโดยเฉพาะจากการปรากฏตัวของโอสถกำเนิดรากฐานจะยิ่งทำให้ทั้งอาณาจักรตกอยู่ในความโกลาหล

“หลิงตู้ฉิงผู้นี้เป็นใครกันแน่?” เหลียงซานรู้สึกหดหู่ใจมาก

เขาไม่จำเป็นต้องตรวจสอบด้วยซ้ำเพราะเขารู้อยู่แก่ใจแล้วว่า ยังไงซะไม่มีทางที่ตระกูลค้าขายที่ไม่ได้ใหญ่โตอะไรมากมายนักอย่างตระกูลมี่จะคิดค้นสูตรโอสถที่วิเศษขนาดนี้ขึ้นมาได้ด้วยตัวเอง สูตรนี้จะต้องเป็นสูตรที่คนลึกลับอย่างหลิงตู้ฉิงเป็นผู้คิดค้นขึ้นมาอย่างแน่นอน

เมื่อตอนที่เขาพบกับหลิงตู้ฉิงครั้งแรก เขาไม่ได้ใส่ใจอะไรกับพฤติกรรมที่หลิงตู้ฉิงไม่เคารพต่อเขานัก ต่อให้เขาจะรู้สึกรำคาญในใจบ้างก็ตามทุกครั้งที่นึกถึงมัน

แต่ตอนนี้สถานการณ์ทุกอย่างมันกลับตาลปัตรไปหมด ด้วยการปรากฎของโอสถกำเนิดรากฐานนี้ ผลกระทบของมันรุนแรงเกินไป มันรุนแรงจนสามารถสั่นคลอนรากฐานของอาณาจักรได้อย่างแน่นอน นี่เป็นสิ่งที่เขาค่อนข้างรับไม่ได้

ตอนนี้เขาต้องควบคุมหลิงตู้ฉิงให้ได้ หรืออย่างน้อยที่สุดเขาต้องนำหลิงตู้ฉิงมาเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาผ่านการเกี่ยวดองโดยการส่งหลานของเขาไปแต่งงานด้วย

ในขณะที่เขาครุ่นคิดอยู่ เด็กสาวคนหนึ่งค่อย ๆ เดินเข้ามาหาเขาในตำหนัก และโค้งตัวคำนับ “เจี๋ยเจี๋ย คารวะท่านปู่”

เหลียงซานพยักหน้าและยกมือขึ้นส่งสัญญาณให้เหลียงเจี๋ย “ลุกขึ้น”

“ท่านปู่เรียกหาข้า มีอะไรให้ข้ารับใช้งั้นหรือ?” เหลียงเจี๋ยยืนขึ้นและถามด้วยความเคารพ

เหลียงซานพูดขึ้น “พ่อของเจ้าแจ้งข้าวันนี้เจ้าจะไปพบกับหลิงตู้ฉิง ข้าอยากจะย้ำเจ้าสักหน่อย ไม่ว่าเจ้าจะใช้วิธีใดก็ตามเจ้าต้องทำให้หลิงตู้ฉิงกลายเป็นสมาชิกของตระกูลเหลียงของข้าให้ได้ เรื่องนี้สำคัญมาก ถ้าเจ้าทำได้ข้าจะตอบแทนเจ้าอย่างงาม”

“ข้ารับทราบแล้ว” เหลียงเจี๋ยรีบกล่าว

“ไปได้!” เหลียงซานพยักหน้าและโบกมือให้เหลียงเจี๋ยจากไป

ความคิดเห็น