บทที่ 143 เงื่อนไขบนแผ่นหิน[รีไรท์]

หลิงตู้ฉิงที่กำลังเดินออกมาจากภัตตาคารเหมยเจียง เขาเองไม่คิดเช่นกันว่าการพบกันระหว่างเขากับเหลียงเจี๋ยจะใช้เวลาเพียงครู่เดียวเท่านั้น

เมื่อเขาเดินออกมาด้านนอกภัตตาคาร ภาพที่เขาเห็นคือ มีโครงกระดูกที่ดูสภาพเหมือนพึ่งโดนเผาสด ๆ ผ่านไปเพียงชั่วไม่กี่อึดใจกองอยู่ด้านข้างกงหนิว

และที่อยู่ไม่ไกลกันมีบรรดาเหล่าผู้เชี่ยวชาญอยู่ประมาณ 7-8 คนที่อยู่ในขอบเขตประสานทะเลปราณยืนจ้องเขม็งไปยังกงหนิวด้วยความเดือดดาล

“เกิดอะไรขึ้น?” หลิงตู้ฉิงถามไปยังกงหนิว

“นายท่าน เมื่อครู่หลังจากที่ท่านเข้าไปด้านในได้สักพัก มีชายคนหนึ่งในกลุ่มคนพวกนี้ต้องการจะพาข้าไปกับเขา ข้าจึงป้องกันตัวปลดปล่อยเปลวเพลิงของข้าคลอกเขาจนเหลือแต่กระดูก…” กงหนิวตอบกลับด้วยน้ำเสียงรู้สึกกังวลกลัวหลิงตู้ฉิงจะตำหนิ

หลิงตู้ฉิงพยักหน้าและพูดด้วยน้ำเสียงเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น “งั้นเหรอ งั้นพวกเราไปกันเถอะ”

เมื่อได้รับคำสั่งของหลิงตู้ฉิงแล้ว เสี่ยวเยว่เฟิงจึงนำรถม้าออกมาและผูกมันเข้ากับกงหนิว

ในขณะที่หลิงตู้ฉิงกำลังจะเดินขึ้นรถม้าไปนั้น บรรดาผู้เชี่ยวชาญที่ยืนจ้องอยู่ต่างตกตะลึงกับกงหนิว

กระทิงตัวนี้พูดได้!?

แต่อาการตกตะลึงนั้นอยู่เพียงแค่ชั่ววูบเดียว จากนั้นเมื่อพวกเขาได้สติ พวกเขาจึงคิดได้ว่าฆาตกรที่พึ่งสังหารนายน้อยพวกเขาไปสด ๆ เมื่อครู่กำลังจะจากไป หัวหน้ากลุ่มของพวกเขาจึงรีบตะโกนขึ้น

“เฮ้ย! นี่พวกแกคิดจะไปไหนกัน ไอ้กระทิงบ้านั่นพึ่งสังหารนายน้อยของพวกเราไป พวกแกจะต้องอยู่ที่นี่ชดใช้ชีวิตของนายน้อยพวกเราด้วยชีวิตพวกแก!” หัวหน้ากลุ่มผู้เชี่ยวชาญตะโกนขึ้น

หลิงตู้ฉิงเหลือบมองด้วยสายตาไม่แยแสและพูดว่า “หากพวกเจ้าอยากจะคิดบัญชีกับข้า พวกเจ้าจงไปบอกกับนายของพวกเจ้าให้มาคิดบัญชีข้าด้วยตัวเองที่ศาลาศักดิ์สิทธิ์!”

เมื่อพูดจบหลิงตู้ฉิงและเสี่ยวเยว่เฟิงจึงขึ้นรถม้าและพุ่งหายขึ้นไปบนฟ้าในทันที

หลังจากเห็นว่ากระทิงที่ฆ่านายน้อยของพวกเขาเองบินจากไป บรรดาผู้เชี่ยวชาญที่ยืนอยู่ต่างตกตะลึงอีกรอบ

นี่เมื่อครู่พวกเขาพึ่งจะรนหาที่ตายกับกระทิงขอบเขตรวมแสงดารางั้นเหรอ? แล้วไอ้เจ้านายของกระทิงตัวนั้นเป็นใครกัน? ทำไมเขาถึงได้มีกระทิงประหลาดขอบเขตรวมแสงดาราตัวนั้นมาลากรถม้าให้ได้?

ในขณะเดียวกัน เมื่อบรรดาผู้เชี่ยวชาญเห็นเหลียงเจี๋ยที่เพิ่งเดินออกมาด้านนอก

พวกเขาจึงรีบกุลีกุจอเข้าไปหานางและคุกเข่าคำนับลงจากนั้นจึงพูดว่า “องค์หญิง ๆ พระองค์ต้องช่วยพวกเราด้วย เมื่อครู่นายน้อยของเราทราบข่าวว่าองค์หญิงมาที่นี่ นายน้อยของเราจึงรีบตามมา ด้วยความตั้งใจของนายน้อยที่ต้องการจะอำนวยความสะดวกให้กับองค์หญิง แต่แล้วเมื่อนายน้อยมาถึงเขากลับถูกสังหารโดยกระทิงที่มากับกลุ่มคนประหลาดที่พึ่งเดินออกมาจากด้านใน พวกกระหม่อมเองนั้นไม่สามารถสู้กับมันได้ องค์หญิงโปรดให้ความเป็นธรรมกับนายน้อยของพวกเราด้วย!”

เมื่อเหลียงเจี๋ยมองไปยังกลุ่มคนเหล่านี้ นางจำได้ทันทีว่าคนพวกนี้เป็นคนของตระกูลเก๋า

เหลียงเจี๋ยมองไปยังพวกเขาและพูดว่า “เรื่องนี้ข้าคงไม่สามารถช่วยอะไรพวกเจ้าได้ พวกเจ้าควรจะรีบกลับไปรายงานเรื่องราวทั้งหมดให้เจ้านายของพวกเจ้าฟังตามความจริง ส่วนเรื่องที่นายพวกเจ้าจะจัดการกับเรื่องนี้ยังไงนั้นข้าขอไม่ยุ่งเกี่ยวด้วย”

หลังจากพูดจบ นางจึงพาคนของนางทั้งหมดจากไป

นางเองตอนนี้พึ่งจะล้มเหลวกับงานที่ท่านปู่นางมอบให้มาหมาด ๆ นางไม่มีอารมณ์จะมาสนใจยุ่งเรื่องของคนอื่น โดยเฉพาะหากเรื่องนั้นเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับหลิงตู้ฉิง!

เมื่อเห็นเหลียงเจี๋ยจากไป บรรดาผู้เชี่ยวชาญจากตระกูลเก๋าจึงได้แต่มองหน้ากันเองอย่างสลด จากนั้นพวกเขาจึงเก็บซากกระดูกของนายน้อยพวกเขาและรีบวิ่งจากไปยังคฤหาสน์ตระกูลเก๋าเพื่อรายงานเรื่องทั้งหมดให้กับเจ้านายของพวกเขาฟัง

ทางด้านของหลิงตู้ฉิง

ในเวลานี้หลิงตู้ฉิงได้กลับมาถึงศาลาศักดิ์สิทธิ์แล้ว เมื่อเห็นว่าเวลายังเหลืออีกมากก่อนจะถึงเวลาพาเด็ก ๆ กลับคฤหาสน์ หลิงตู้ฉิงในเวลานี้จึงเริ่มวางแผนการบ่มเพาะร่างกายของเขาต่อไปอีกขั้น

“หากข้าสามารถหลอมโอสถแก่นธาตุวารีได้อีกสักเม็ดก็คงจะดี เมื่อข้าใช้เพิ่มอีกแค่สักเม็ดเดียว ร่างกายของข้าจะกลายเป็นร่างวารีขั้นต้น ถึงแม้ว่ามันจะไม่ได้ดีเด่อะไรสักเท่าไหร่แต่มันก็ยังแข็งแกร่งกว่าร่างกายธรรมดาที่ข้ามีอยู่ในตอนนี้เป็นอย่างมาก แต่ข้าจะทำยังไงดี ตอนนี้วัตถุดิบที่จะใช้หลอมมันก็เหลือไม่พอแล้ว” หลิงตู้ฉิงพึมพำกับตนเอง

เมื่อคิดได้อยู่ครู่หนึ่งหลิงตู้ฉิงจึงเขียนรายการวัตถุดิบที่ใช้หลอมโอสถแก่นธาตุวารีลงในกระดาษและเดินไปยังห้องทำงานของจ้าวปาเทียนที่อยู่ในสถาบัน

“ไอ้ของพวกนี้มันมีอยู่ในสถาบันที่ไหนกัน แม้แต่ข้าเองยังไม่เคยได้ยินชื่อของพวกมันมาก่อนเลยด้วยซ้ำ” จ้าวปาเทียนพูดขึ้นขณะที่กำลังจ้องเขม็งไปที่รายการวัตถุดิบที่หลิงตู้ฉิงพึ่งยืนให้

“หากท่านไม่รู้จัก ท่านก็ลองส่งคนของออกท่านออกไปกระจายข่าวตามหาพวกมันให้หน่อยก็แล้วกัน ข้าต้องการใช้พวกมันอย่างเร่งด่วน” หลิงตู้ฉิงตอบกลับ

จ้าวปาเทียนพูดอย่างระอาใจ “เจ้าและเหมิงเอ๋อกำลังจะแต่งงานกันอยู่เร็ว ๆ นี้แล้ว ทำไมเจ้ายังต้องเรียกข้าห้วน ๆ อยู่อีก ทำไมเจ้าถึงไม่เรียกข้าว่าท่านปู่ซะที!”

ความคิดเห็น