บทที่ 164 ดัชนีดับสวรรค์

ในขณะที่คนอื่น ๆ สงสัยว่าทำไมหลิงตู้ฉิงถึงมีพลังมากเช่นนี้ มีแต่เพียงโม่หยูถังเท่านั้นที่ไม่เคยแปลกใจ เพราะเขารู้ว่าหลิงตู้ฉิงเป็นคนรุ่นเดียวกับบรรพบุรุษของเขาและหลิงตู้ฉิงก็เป็นคนที่ได้พบจักรพรรดิอสูรปีศาจทั้งเก้า ซึ่งเป็นบรรพบุรุษของเขา

แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าหลิงตู้ฉิงหรือบรรพบุรุษของเขาใครแข็งแกร่งกว่ากัน แต่ถ้าขึ้นชื่อว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญที่เคยอยู่ในยุคก่อน หลิงตู้ฉิงควรจะต้องทรงพลังเป็นอย่างมากแน่นอน ก็ขนาดบรรพบุรุษของเขายังเป็นผู้เชี่ยวชาญที่แข็งแกร่งที่สามารถเขย่าโลกสะท้านฟ้าสะเทือนดินได้ ดังนั้นสมบัติวิเศษระดับสวรรค์ธรรมดา ๆ จะหยุดหลิงตู้ฉิงได้อย่างไร?

ทันทีที่มี่ไลลงจากรถ นางกระโจนเข้าสู่อ้อมกอดของหลิงตู้ฉิงพร้อมกับออดอ้อน “ข้าคิดว่านายท่านไม่สนใจข้าเลยซะอีก ขอบคุณนายท่านที่ช่วยข้า”

หลิงตู้ฉิงถอนหายใจและพูดว่า “อันที่จริงแล้ว ข้าเองไม่อยากทำอะไรเลย ข้าจำเป็นต้องบ่มเพาะอารมณ์ของข้าและข้าไม่สามารถฆ่าคนได้อย่างที่ข้าต้องการเฉกเช่นเมื่อก่อน…” หลิงตู้ฉิงส่ายหัวและดูหดหู่เล็กน้อย

ในชีวิตก่อนหน้านี้เขาคงไม่กังวลอะไรมากกับปัญหาเล็กน้อยเช่นนี้ หากมีใครทำอะไรให้ขุ่นใจ เขาก็แค่ฆ่ามันให้หมดเท่านั้น เพราะในชาติที่แล้วเขาได้บ่มเพาะเต๋าไร้อารมณ์ที่โหดเหี้ยม แต่ในชีวิตนี้เขาบ่มเพาะเต๋าตู้ฉิง ซึ่งการช่วยตระกูลมี่โดยการฆ่าคนเช่นนี้ก็เป็นสิ่งตรงกันข้ามกับที่เขาวางแผนจะทำ แต่เมื่อเห็นว่าไม่มีวิธีอื่น ถ้าเขาไม่ลงมือช่วย ทั้งมี่ไลและโม่หยูถังจะต้องตายอย่างแน่นอน เรื่องนี้จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้เขารู้สึกขัดใจ

“นายท่านข้านำแหวนมิติจากบรรดาผู้เชี่ยวชาญขอบเขตนภาที่ข้าสังหารไปมา 10 วง โปรดนายท่านลองพิจารณาดูว่ามีวัสดุอะไรในแหวนเหล่านี้พอจะนำมาสร้างอาวุธให้ข้าได้บ้างไหม?” เมื่อโม่หยูถังพูดจบ เขาเปิดแหวนมิติทั้งสิบออกและเทสิ่งของมากมายลงบนพื้น

หลิงตู้ฉิงสั่ง “แยกสิ่งของทั้งหมดออกจากวัสดุระดับราชวงศ์ เมื่อมีเวลาข้าจะจัดการเรื่องอาวุธให้เจ้าเอง”

โม่หยูถังรีบพยักหน้าและรีบแยกประเภทสิ่งของต่าง ๆ ตามที่หลิงตู้ฉิงสั่งทันที

ในตอนนี้เสี่ยวเยว่เฟิงที่ยังไม่สามารถหยุดความข้องใจได้ นางถามว่า “นายท่าน ท่านฉีกอาณาเขตนั้นได้อย่างไร?”

หลิงตู้ฉิงพูดว่า “เมื่อเจ้าบรรลุไปถึงขอบเขตสวรรค์ เจ้าก็จะเข้าใจในการทำงานของมัน และเจ้าเองก็สามารถฉีกมันออกจากกันได้เช่นกัน”

เสี่ยวเยว่เฟิงที่ได้รับคำตอบเช่นนี้นางทำได้เพียงแค่ยิ้มอย่างขมขื่น นางไม่รู้สึกหนักใจกับการบรรลุขอบเขตสวรรค์สักเท่าไหร่ แต่นางหนักใจกับหลิงตู้ฉิงที่บอกให้นางทำความเข้าใจการทำงานของมัน ราวกับมันเป็นเรื่องปกติธรรมดาที่ใคร ๆ ก็ทำได้หยั่งงั้นแหละ

“แล้ววิชาอันพิสดารนั่นที่นายท่านใช้เมื่อกี้คืออะไร?” เสี่ยวเยว่เฟิงถามอีกครั้ง

หลิงตู้ฉิงยิ้มและตอบกลับ “มันคือดัชนีดับสวรรค์ มันมีพลังทะลุฟ้าและดินได้ หากเจ้าต้องการเรียนข้าก็สอนให้เจ้าได้”

เสี่ยวเยว่เฟิงถามอย่างกระวนกระวาย “ข้าเรียนได้จริงเหรอ?”

หลิงตู้ฉิงยิ้ม “ก็ถ้าเจ้าอยากเรียนรู้ข้าก็สอนให้เจ้าได้ แต่ส่วนเจ้าจะใช้มันได้หรือไม่นั้นมันคงขึ้นอยู่กับความพยายามและพรสวรรค์ของเจ้าเอง”

เมื่อพูดกับเสี่ยวเยว่เฟิงจบ หลิงตู้ฉิงจึงหันไปบอกกับบรรดาทุกคนที่อยู่รอบ ๆ และตะโกนขึ้น “ทุกคน! ข้าอนุญาตให้พวกเจ้าไปเลือกวัตถุดิบและสมุนไพรเหล่านี้ขึ้นมาได้คนละ 1 ชิ้น แต่พวกเจ้าสามารถเลือกได้เฉพาะของที่เจ้ารู้จัก หากพวกเจ้าไม่รู้จักมันจงวางทิ้งไว้และให้คนอื่นที่รู้จักเลือกมันไป”

ภายใต้คำสั่งของหลิงตู้ฉิง ทุกคนที่อยู่ในคฤหาสน์รวมไปถึงบรรดากองทหารก็ลงมือเริ่มรื้อสิ่งของกองมโหฬารที่โม่หยูถังได้แยกประเภทมันไว้เรียบร้อย เพื่อหาของที่พวกเขาถูกใจและหยิบมันไปคนละชิ้น

อีกด้านหนึ่งมี่ตั้วตั้ว เมื่อเขาเฝ้ามองลูกสาวของเขาและโม่หยูถังจากไปแล้ว จากนั้นเขารีบเดินไปหยิบแหวนมิติที่เหลือจากศพผู้เชี่ยวชาญขอบเขตนภาที่โม่หยูถังไม่ได้เอาไป เมื่อเขาตรวจสอบสิ่งของภายในแหวนมิติเขาก็มีความสุขมาก

ความมั่งคั่งของแหวนในศพผู้เชี่ยวชาญขอบเขตนภาเหล่านี้ ทำให้ตระกูลมี่ของเขาร่ำรวยขึ้นอย่างมหาศาลในทันที

เมื่อสำรวจดูของในแหวนเรียบร้อย เขามองไปที่ศิษย์จากสำนักต่าง ๆ หลายสิบคนที่นอนสลบอยู่ยังไม่ฟื้นและส่ายหัว

มี่ตั้วตั้วไม่ได้แตะต้องคนเหล่านั้น ถึงแม้หากว่าเขาฆ่าคนเหล่านี้ทั้งหมดมันก็เป็นสิทธิ์อันชอบธรรมที่เขาสามารถทำได้ แต่เนื่องจากที่คนเหล่านี้เป็นศิษย์จากสำนักอันหลากหลาย หากพวกเขาทั้งหมดเสียชีวิตที่นี่ สำนักต้นสังกัดทั้งหมดของพวกเขาจะต้องถือว่าตระกูลมี่เป็นศัตรูสำคัญของพวกเขาทันที ซึ่งมันจะนำความยุ่งยากมาให้กับเขามากกว่าที่จะได้รับประโยชน์

ในขณะนี้มี่ตั้วตั้วจึงเลือกที่จะรวบรวมเศษซากของสมบัติและอาวุธจำนวนมากที่เสียหายรวมไปถึงชิ้นส่วนของสมบัติระดับสวรรค์ที่แตกเป็นเสี่ยง ๆ

เมื่อเห็นว่ามี่ตั้วตั้วกำลังรวบรวมเศษวัสดุอันมีค่า ผู้คนที่อยู่ด้านนอกอาคารที่กำลังมุงดูเหตุการณ์ด้านในอาคารที่กลายเป็นซากปรักหักพังต่างก็ตาลุกวาว พวกเขาอยากเข้าไปในซากอาคารประมูลตระกูลมี่และแย่งชิงข้าวของที่ยังเหลืออยู่

ความคิดเห็น