บทที่ 165 สั่งถอย

บทที่ 165 สั่งถอย

บทที่ 165 สั่งถอย

ย้อนเหตุการณ์กลับไปก่อนหน้านี้

หลังจากที่ชายชราชุดเทาพาเหมยซูเอ๋อกลับมาที่พระราชวัง

เหมยซูเอ๋อที่ได้กลืนโอสถสุริยันชำระเข้าไปแล้ว ร่างกายของนางก็เริ่มต่อต้านและค่อย ๆ ขับพิษพลังอสูรปีศาจของโม่หยูถังที่ตกค้างอยู่ในร่างนางได้อย่างรวดเร็วจนหมด ซึ่งทำให้นางฟื้นขึ้นทันทีหลังจากเสร็จกระบวนการ แต่ถึงแม้นางจะฟื้นขึ้นแต่ความเสียหายอย่างสาหัสที่นางได้รับยังคงอยู่

เมื่อฟื้นขึ้นและหลังจากขอบคุณเหลียงซานแล้ว พวกเขาก็บินขึ้นมองไปยังทิศทางของอาคารประมูลตระกูลมี่จากระยะไกล แต่เนื่องจากตัวอาคารได้ถูกปกคลุมไปด้วยพลังของ ‘อาณาเขต’ ที่ก่อรูปเป็นทรงโดมคริสตัลสะท้อนเงา พวกเขาจึงไม่สามารถมองเห็นสถานการณ์ด้านในได้ ดังนั้นพวกเขาจึงทำได้แต่รอให้จักรพรรดิโอสถที่ใช้สมบัติวิเศษระดับสวรรค์ชิ้นนี้ยกเลิกผลของมันก่อน

“ฝ่าบาทไม่ต้องกังวลไป ไม่ว่าพ่อบ้านผู้นั้นที่มาจากสำนักเก้าเทพอสูรจะมีอำนาจมากเพียงใด ตราบเท่าที่เขายังไม่เป็นผู้เชี่ยวชาญระดับขอบเขตสวรรค์ เขาก็ไม่สามารถเอาชนะผู้ใช้สมบัติวิเศษระดับสวรรค์ได้” ชายชราชุดคลุมสีเทาพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงใจเย็น

เหลียงซานและเหมยซูเอ๋อ ซึ่งยืนอยู่ด้านข้างต่างก็พยักหน้า อันที่ขริงแล้วพวกเขาทั้งคู่ต่างเป็นศิษย์สำนักเดียวกัน ดังนั้นพวกเขาต่างเข้าใจชัดเจนในคำกล่าวของชายชราชุดเทา

แต่หลังจากที่ชายชราชุดคลุมสีเทาเพิ่งพูดจบ จู่ ๆ โดมคริสตัลที่ครอบอยู่บริเวณหอประมูลตระกูลมี่ก็เปิดออก จากนั้นพวกเขาก็เห็นสถานการณ์ด้านใน

“แล้วจักรพรรดิโอสถล่ะ?” พวกเขาทั้งสามต่างอุทานถามคำถามเดียวกับศิษย์สำนักเหล่านั้น

พวกเขาทั้งหมดที่เฝ้าดูจากระยะไกลอยู่ตลอด ถ้าจักรพรรดิโอสถหนีจากไปพวกเขาย่อมเห็นอย่างแน่นอน แต่พวกเขาไม่เห็นจักรพรรดิโอสถและเห็นเพียงแค่กลุ่มศิษย์นอนอยู่บนพื้นอย่างไร้ระเบียบ ทั้งสามมองหน้ากันและดวงตาของพวกเขาก็เบิกกว้าง พวกเขาคิดถึงความเป็นไปได้อย่างรวดเร็ว

หลังจากนั้นไม่นานพวกเขาก็เห็นเศษสมบัติแปลก ๆ บนพื้นบริเวณที่จักรพรรดิโอสถเคยยืนอยู่ก่อนสมบัติวิเศษระดับสวรรค์จะถูกเปิดใช้ พวกเขาทั้งสามตกใจ สมบัติวิเศษระดับสวรรค์ถูกทำลายไปได้ยังไง!? เมื่อเห็นเศษซากของสมบัติระดับสวรรค์เช่นนี้ พวกเขาก็ไม่จำเป็นต้องไปหาคำตอบว่าจักรพรรดิโอสถหายไปไหน พวกเขามองไปยังทิศทางของคฤหาสน์สราญรมย์โดยไม่รู้ตัวจากนั้นก็ส่ายหัวช้า ๆ

พวกเขาไม่เห็นความผิดปกติใด ๆ จากคฤหาสน์สราญรมย์ แม้แต่ความผันผวนของพลังวิญญาณก็ไม่มี ดังนั้นความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียวก็คือเป็นฝีมือของโม่หยูถัง

เหลียงซานกำหมัดแน่นและตะโกนด้วยความโกรธและความกลัว “มันเป็นใคร! ทำไมคนจากสำนักเก้าเทพอสูร จึงส่งผู้เชี่ยวชาญระดับขอบเขตสวรรค์ครึ่งขั้นมาติดตามมันและอาวุธระดับราชวงศ์ขั้นสูงนั้นมาจากไหน?”

ถึงแม้ว่าจะตะโกนออกมาเช่นนี้ แต่อันที่จริงเหลียงซานเองก็มีคำตอบในใจของเขาแล้วเช่นกัน

จะมีใครอีกล่ะที่มีอำนาจทำได้ขนาดนี้?

หากว่าสำนักเก้าเทพอสูรทุ่มทุนมากขนาดนี้ ฐานะของหลิงตู้ฉิงอาจจะเป็นโอรสสวรรค์ของสำนักเก้าเทพอสูรก็เป็นได้

เหลียงซานสาปแช่งในใจ พวกมันกำลังทำอะไรอยู่ในอาณาจักรของข้า?

ระยำ! มันตั้งใจจะมาทำลายเต๋าจักรพรรดิของข้าใช่ไหม?

เขาตะโกนสั่งอย่างขมขื่นไปยังชายชราชุดเทา “บอกคนของเราว่าอย่าไปยุ่งกับหลิงตู้ฉิง นอกจากนี้บอกคนของเราที่อยู่ในสถาบันราชวงศ์ให้ถอนตัวกลับมาให้หมด! ตอนนี้เราต้องถอยห่างและไม่ยุ่งกับเขา”

ในฐานะจักรพรรดิผู้ครองอาณาจักร ใจจริงเขาไม่เต็มใจที่จะล่าถอย แต่เมื่อเผชิญกับฐานะที่คลุมเครือของหลิงตู้ฉิง เขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้วในตอนนี้

ขนาดหวางฟู่ฉียังถูกฆ่าตายในขณะที่ใช้สมบัติวิเศษระดับสวรรค์ ดังนั้นจึงไม่มีประโยชน์อะไรหากเขาจะต่อต้านหลิงตู้ฉิง ถึงแม้ว่าเขาเองจะมีสมบัติวิเศษระดับสวรรค์อยู่เช่นกัน

“ฝ่าบาท… ” ผู้อาวุโสชุดเทาพูดอย่างไม่เต็มใจ

เหลียงซานพูดด้วยใบหน้าที่บิดเบี้ยว “ทำตามที่ข้าสั่งไปก่อน!”

หลังจากพูดจบ เหลียงซานก็บินกลับไปที่วังของเขาทันที ส่วนชายชราชุดเทาก็พุ่งตัวหายไปในพริบตา

สำหรับเหมยซูเอ๋อ เมื่อเห็นว่าทั้งสองจากไปแล้ว นางจึงพาร่างที่บาดเจ็บของนางเองไปรับศิษย์สำนักของนางจากมี่ตั้วตั้ว