บทที่ 168 ราชวงศ์ที่ไร้หัวใจ

หลิงตู้ฉิงเงียบรอให้เหลียงเฟ่ยเอ๋อตัดสินใจ เขาไม่ได้ต้องการที่จะเร่งรัดได้คำตอบจากนาง

อันที่จริงไม่ว่าเหลียงเฟ่ยเอ๋อจะตัดสินใจอย่างไร เขาก็ไม่ได้สนใจอะไรเท่าไหร่

อย่างมากเขาก็แค่เสียน้ำลายเปล่า

เหลียงเฟ่ยเอ๋อครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและพูดว่า “ข้าอยากรู้ว่าลูกชายของท่านอายุเท่าไหร่?”

หลิงตู้ฉิงหัวเราะ “ 5 ขวบ!”

เหลียงเฟ่ยเอ๋อหน้าเสียทันทีพร้อมกับพูดว่า “ท่านต้องการให้ข้าแต่งงานกับเด็กอายุ 5 ขวบเช่นนี้จริงเหรอ?”

“ถึงตอนนี้เขาจะเป็นเด็ก แต่เดี๋ยวไม่กี่ปีเขาก็กลายเป็นผู้ใหญ่ ลูกชายคนโตของข้าหมั้นกับคู่หมั้นของเขาตั้งแต่เขาอายุ 10 ขวบ” หลิงตู้ฉิงหัวเราะ

เหลียงเฟ่ยเอ๋อครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนเงยหน้าขึ้นมองหลิงตู้ฉิงและพูดว่า “ข้าจะไม่แต่งงานกับลูกชายของท่าน แต่ข้าจะแต่งงานกับท่าน ถ้าท่านตกลงข้าจะทำตามที่ท่านบอกทุกอย่าง แต่ถ้าท่านไม่ต้องการข้า ข้าจะรอให้ท่านสู้กับปู่ของข้า จากนั้นท่านก็มาฆ่าข้าได้เลย”

หลิงตู้ฉิงมองไปยังเหลียงเฟ่ยเอ๋อด้วยสายตางุนงงและพูดว่า “นี่เจ้าไม่อยากเป็นมารดาแห่งโลกจริง ๆ งั้นเหรอ นี่คือสิ่งที่แม้แต่เทพธิดาบนสวรรค์ทั้งหลายใฝ่ฝันมาตลอดเลยเชียวนะ”

เหลียงเฟ่ยเอ๋อ ในตอนนี้นางหน้าแดงและตอบกลับทันที “แต่ถ้าข้าแต่งงานกับท่าน ลูกของท่านก็ต้องเรียกข้าว่าแม่!”

หลิงตู้ฉิงส่ายหัวอย่างเสียดายและพูดว่า “เฮ้อ ในเมื่อเจ้าไม่เต็มใจที่จะแต่งงานกับลูกชายของข้าก็ไม่เป็นไร ถ้าเจ้าเต็มใจที่จะติดตามข้า ข้าก็ไม่รังเกียจ แต่อันดับแรกข้าคงต้องขอเลือดของเจ้าสักหยดหนึ่งก่อน”

เหลียงเฟ่ยเอ๋อมอบหยดเลือดให้หลิงตู้ฉิงอย่างเชื่อฟัง หลิงตู้ฉิงรับมองและเพ่งพิเคราะห์มันอย่างระมัดระวัง

เขาไม่ได้ใช้เลือดของนางเพื่อย้อนกลับไปสืบสายเลือดของนางเพราะมันไม่มีประโยชน์อะไรที่จะทำเช่นนั้น เขาต้องการเอาหยดเลือดของนางมาดูว่าในสายเลือดของนางยังมีอะไรอื่นอีกที่น่าสนใจหรือไม่

หลังจากมองดูอยู่นานเขาก็พูดอย่างจนใจ “เจ้าจะแต่งงานกับข้าจริง ๆ งั้นเหรอ? เจ้ายังเปลี่ยนใจทันไปแต่งงานกับลูกชายของข้าได้นะ”

“ถ้าข้าจะต้องแต่งงาน ข้าก็อยากจะแต่งกับท่าน!” เหลียงเฟ่ยเอ๋อพูดอย่างมั่นใจ

“น่าเสียดายจริง ๆ!” หลิงตู้ฉิงพูดอย่างเสียดาย “ในเมื่อเจ้ายืนยันที่จะแต่งงานกับข้า ถ้างั้นก็ไม่เป็นไร อย่างน้อย ๆ ในฐานะแม่ เจ้าก็ช่วยเขาได้มากเช่นกัน”

“อะไรนะ?” เหลียงเฟ่ยเอ๋ออุทานอย่างประหลาดใจ

นางยังไม่ได้แต่งงานกับเขาด้วยซ้ำ ตอนนี้เขากลับคิดถึงเรื่องให้นางช่วยสนับสนุนลูกชายเขาเสียแล้วงั้นเหรอ?

อย่างไรก็ตาม ในเมื่อเรื่องราวมันกลับมาลงเอยได้ถึงขนาดนี้แล้วนางจึงไม่คิดมากอีกต่อไป นางมองไปที่หลิงตู้ฉิงและถามว่า “ในเมื่อท่านตกลงแล้ว ท่านจะแต่งงานกับข้าเมื่อไหร่?”

“รอให้ข้าได้ไปถามความเห็นของจ้าวเหมิงลู่ก่อน แล้วข้าจะบอกเจ้าอีกครั้งเอง” หลิงตู้ฉิงตอบกลับ

“นี่ข้าเป็นเจ้าหญิงนะ!” เหลียงเฟ่ยเอ๋อแทบประสาทเสีย “แม้ว่าราชวงศ์ของข้าจะถูกแทนที่ด้วยตระกูลของท่านในอนาคต แต่ตอนนี้ข้าก็ยังเป็นเจ้าหญิง! ท่านควรจะให้เกียรติข้าในฐานะเจ้าหญิงบ้าง!”

“แล้วยังไง?” หลิงตู้ฉิงถามขึ้นด้วยสีหน้าเรียบเฉย

เหลียงเฟ่ยเอ๋อเกือบจะกระอักออกมาเป็นเลือด เมื่อได้ยินคำตอบอันเรียบเฉยของเขา

หลิงตู้ฉิงยื่นมือออกมา และพูดกับเหลียงเฟ่ยเอ๋อว่า “มากับข้า มาเจอกับบรรดาลูก ๆ ของข้า ให้พวกเขารับรู้ว่าในอนาคตเจ้าจะเป็นแม่อีกคนของพวกเขาเดี๋ยวนี้!”

เหลียงเฟ่ยเอ๋อเกือบจะกระอักเลือดออกมาอีกรอบหนึ่ง

“ตอนนี้ข้ายังไม่พร้อม! ไว้ท่านจะแต่งงานกับข้าเมื่อไหร่ เราค่อยมาคุยกันเรื่องเจอลูกของท่านกันอีกที!” เหลียงเฟ่ยเอ๋อพูดจบและลุกขึ้นทันที

ในขณะที่นางกำลังจะจากไป แต่เมื่อนางคิดถึงเรื่องในอนาคตที่กำลังจะเกิดขึ้น นางจึงหยุดเดินและพูดอย่างหดหู่ว่า “ข้าไม่รู้ว่าในอนาคตท่านจะต่อสู้กับราชวงศ์ของข้าอย่างไร ข้าไม่รู้ว่าท่านจะแต่งงานกับข้าจริง ๆ หรือเปล่า แต่ข้าตัดสินใจได้แล้วว่าข้าจะปล่อยวางเรื่องในอนาคตทั้งหมดที่กำลังจะเกิด และหากวันนั้นมาถึงวันที่ท่านต้องต่อสู้กับปู่ของข้าจริง ๆ ข้าหวังว่าท่านจะไม่ดูหมิ่นเกียรติของปู่ข้า ไม่ว่าจะยังไงถึงแม้ว่าเขาจะบ่มเพาะเต๋าดวงใจจักรพรรดิ แต่เขาก็ยังเป็นปู่ของข้าอยู่วันยังค่ำ”

นางไม่มีทางเลือกอื่น เพราะนางเป็นคนของยอดเขาหยกจักรพรรดิ นางจึงเข้าใจเกี่ยวกับผลของการบ่มเพาะเต๋าดวงใจจักรพรรดิว่าตราบใดที่พวกเขาเหล่านั้นไม่สามารถไปถึงจุดสูงสุดของการบ่มเพาะเต๋านี้ได้พวกเขาก็จะต้องตาย

ความคิดเห็น