บทที่ 180 การแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียม

บทที่ 180 การแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียม บทที่ 180 การแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียม

ฟางเหล่ยถงไม่อยากจะเชื่อกับภาพที่เขาเห็น เขานึกไม่ถึงมาก่อนว่าเส้นหนวดที่ดูไร้พลังที่โผล่ออกมาจากประตูลึกลับนั่นจะสามารถตัดร่างเขาให้ขาดครึ่งได้

“นี่มันเป็นไปได้ยัง…” ฟางเหล่ยถง ซึ่งยังคงมีลมหายใจอยู่ พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง

แต่หลังจากที่พูดจบ ในใจของเขาก็เริ่มขุ่นเคือง เขาขุ่นเคืองที่ตัวเขาเป็นถึงผู้เชี่ยวชาญขอบเขตประสานทะเลปราณระดับ 2 แต่เขากลับถูกเด็กที่ยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมขอบเขตหลอมรวมลมปราณระดับ 3 สังหาร

ด้วยความขุ่นเคือง ความคิดมุ่งร้ายอันวิปริตจึงบังเกิดขึ้นในห้วงความคิดของเขา เขาคิดว่าหากเขาจะต้องตายแบบนี้คนเดียวด้วยน้ำมือเด็กที่ยังอายุไม่ถึง 10 ขวบด้วยซ้ำ นี่มันหยามเขาเกินไป เขาต้องลากเด็กเวรนี่ลงนรกไปกับเขาด้วยอีกคน!

เมื่อคิดได้เช่นนั้น ฟางเหล่ยถงโคจรพลังวิญญาณทั้งหมดที่ยังเหลืออยู่ในร่างและหวังจะยิงมันออกไปยังหลิงฟ่างหัว

แต่ในขณะที่ ฟางเหล่ยถง กำลังจะปล่อยพลังวิญญาณเฮือกสุดท้ายของเขาไปยังหลิงฟ่างหัว

หลิงตู้ฉิงที่คอยสังเกตอยู่แล้วเขาพุ่งร่างหายไปปรากฎอยู่ตรงหน้าของฟางเหล่ยถงทันที และเด็ดเส้นใยของหลิงจู้ ออกมาหนึ่งเส้นพร้อมกับดีดมันเข้าใส่ร่างของฟางเหล่ยถง ส่งผลให้ร่างของฟางเหล่ยถง เมื่อถูกเส้นใยของหลิงจู้ปะทะแล้วจึงเกิดการระเบิดสลายหายไปทันที

แต่น่าเสียดายที่ภาพที่เกิดขึ้นทั้งหมด ทุกคนที่ดูการประลองอยู่ล้วนทันเห็นแต่ภาพที่หลิงตู้ฉิงโจมตีฟางเหล่ยถง ในจังหวะสุดท้ายแค่เพียงเท่านั้น พวกเขาไม่ได้เก็นตอนที่จังหวะประตูของหลิงฟ่างหัวโจมตี หรือตอนที่ฟางเหล่ยถงกำลังพยายามที่จะฆ่าหลิงฟ่างหัว

เมื่อได้เห็นเหตุการณ์เช่นนี้จึงทำให้พวกเขารู้สึกไม่พอใจ

“อาจารย์หลิง นี่ท่านทำเช่นนี้มันจะไม่เกินไปหน่อยงั้นเหรอ!” จิ๋นห้าวหมิง พ่นลมหายใจฮึดฮัดและพูดขึ้น “ต่อให้ท่านจะไม่ชอบใจอาจารย์ฟาง แต่ท่านก็ไม่ควรถึงกับต้องฆ่าแกงกันขนาดนี้เลย อาจารย์หลิง!”

เว่ยเทียนไล้พ่นลมหายใจฮึดฮัดขึ้นเช่นกัน “อาจารย์หลิง การกระทำของท่านมันเกินไปจริง ๆ”

เมื่อคณบดีทั้งสองได้เปิดประเด็น บรรดาอาจารย์คนอื่น ๆ ก็เริ่มส่งเสียงฮึมฮัมไม่พอใจ

เมื่อเห็นว่าทุกคนเริ่มไม่พอใจ หลิงตู้ฉิงตะโกนด้วยน้ำเสียงเย็นชา “พวกเจ้าทั้งหมดหุบปาก! พวกเจ้าทั้งหมดล้วนเคยเข้ามาพึ่งใบบุญฟังชั้นเรียนของข้า แทนที่พวกเจ้าจะสำนึกในพระคุณ พวกเจ้ากลับเนรคุณวางแผนชั่วลับหลังพยายามสร้างความรำคาญให้ข้า พวกเจ้าคิดว่าข้าไม่รู้เรื่องนี้เลยรึไง?”

“และไอ้อาจารย์ที่ข้าสังหารไป ข้าได้เตือนมันไปก่อนถึง 3 ครั้งแต่มันก็ยังดื้อดึงอยากตายให้ได้อยู่นั่น พวกเจ้าทุกคน ข้าไม่สนใจว่าพวกเจ้าทุกคนได้รับคำสั่งมาจากใครหรือไอ้หน้าไหนเป็นคนหนุนหลังให้ แต่นับจากตอนนี้เป็นต้นไป พวกเจ้าทุกคนจะไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาเหยียบที่ศาลาศักดิ์สิทธิ์อีกต่อไป!”

จิ๋นห้าวหมิงและเว่ยเทียนไล้ เมื่อได้ยินคำประกาศของหลิวตู้ฉิงเช่นนี้ สีหน้าของพวกเขามืดหม่นลงทันที พวกเขารู้ได้ทันทีว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนั้นต้องมีเบื้องหลังที่ไม่ธรรมดา

พวกเขาเริ่มย้อนกลับไปคิดทบทวนถึงเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้น ในตอนแรกบรรดาอาจารย์ทั้งหลายที่มาที่นี่ท่าทีของทุกคนดูเป็นมิตรอย่างมาก พวกเขาบางคนถึงกับยอมลดตัวลงมาทดสอบความสามารถของเหล่านักศึกษาและเด็กเล็ก ๆ ทั้งเป็นลูกของหลิงตู้ฉิงด้วยตัวเอง ซึ่งอันที่จริงแล้วหากคิดดี ๆ การกระทำแบบนี้มันผิดวิสัยที่ผู้บ่มเพาะระดับสูงจะปฏิบัติ

พวกเขาทั้งคู่จึงทำได้แต่ถอนหายใจและเงียบไม่พูดอะไรต่อ

เพราะถ้าหากพวกเขายังพูดอะไรต่อ พวกเขาจะถูกเหมารวมไปด้วยว่าเป็นกลุ่มเดียวกับที่ต้องการสร้างปัญหาให้หลิงตู้ฉิง

“ถึงแม้ว่าท่านจะบอกว่าท่านมีบุญคุณกับพวกเราโดยการที่ท่านให้พวกเราเข้าฟังชั้นเรียนของท่าน แต่พวกเราก็ใช้สิ่งของของเราจ่ายเป็นค่าฟังตามที่ท่านกำหนดไว้เช่นกัน!” อาจารย์ผู้หนึ่งตะโกนขึ้นด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ

หลิงตู้ฉิง เมื่อได้ยินอาจารย์ผู้นั้นเถียงด้วยประเด็นนี้ เขายิ้มและตอบกลับทันที “ได้! ข้าเองเป็นคนที่ทำอะไรด้วยความซื่อตรงอยู่แล้ว ในเมื่อข้าไม่อนุญาตให้เจ้าเข้ามาที่ศาลาศักดิ์สิทธิ์ของข้าอีก ข้าก็จะคืนเหล่าวัสดุของเจ้ากลับคืนไป ไม่งั้นเจ้าจะหาว่าข้าเอาเปรียบเจ้าอีก”

หลังจากพูดจบ หลิงตู้ฉิงควักเอาวัสดุระดับสูงมาหนึ่งชิ้นออกจากแหวนมิติและส่งพวกมันพุ่งไปหาอาจารย์ผู้นั้นที่ไม่พอใจในตัวเขา

หลิงตู้ฉิง เมื่อเห็นอาจารย์ผู้นั้นได้รับวัสดุแล้ว เขาตะโดนขึ้นกับทุกคนต่อ “มีใครนอกจากเขา ที่ยังต้องการได้รับวัสดุของตัวเองคืนอีกไหม?”

อาจารย์อีกคนหนึ่งที่ฟังอยู่ยืนขึ้นทันที แต่ก่อนที่เขาจะได้พูดอะไร หลิงตู้ฉิงได้ทำการส่งวัสดุระดับสูงไปโผล่ที่ตรงหน้าเขาเรียบร้อยแล้ว

เมื่อเห็นว่าอาจารย์ทั้งสองคนได้วัสดุระดับสูงคืนอย่างง่ายดาย บรรดาอาจารย์อีกหลายคนก็เริ่มลุกขึ้นตามกันเรื่อย ๆ ถึงแม้ว่าพวกเขาจะลุกขึ้นแล้วไม่ได้พูดอะไร แต่ความหมายของกระทำนี้ก็บ่งบอกได้อยู่แล้วว่าพวกเขาต้องการวัสดุระดับสูงคืน

หลิวตู้ฉิงที่ได้เห็นภาพเช่นนี้ เขาเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์โดยที่ไม่พูดอะไร ตราบใดที่มีคนลุกขึ้นยืน เขาจะส่งวัสดุระดับสูงบินเข้าไปหาทันที

เมื่อเวลาผ่านไป อาจารย์ที่มาทั้งหมดกว่า 80 คน ครึ่งหนึ่งในพวกเขาต่างลุกขึ้นยืนและได้วัสดุระดับสูงกลับไปครบหมด