บทที่ 193 เสริมการป้องกัน

บทที่ 193 เสริมการป้องกัน บทที่ 193 เสริมการป้องกัน

ไม่มีผู้คนจากคฤหาสน์สราญรมย์พูดอะไรสักคำขณะที่พวกเขามองมี่ตั้วตั้วและมู่จู่เดินออกไป

หลายคนประหลาดใจมากเพราะพวกเขาที่เพิ่งรู้ว่าอสูรทมิฬตนนี้ไม่ได้ถูกอัญเชิญออกมา แต่ถูกส่งมาโดยคำสั่งจากเผ่าของพวกเขาให้เดินทางมาด้วยตนเองเพื่อมาปกป้องมี่ตั้วตั้วโดยเฉพาะ

นี่ถือว่าเป็นเรื่องที่พิเศษมาก!

โม่หยูถังอดไม่ได้ที่จะถาม “นายท่าน เผ่าอสูรทมิฬสงครามให้ความสำคัญกับผู้นำมี่ ขนาดนี้เชียวหรือ? ข้าคิดว่าหากเป็นข้าที่ต้องเผชิญหน้ากับอสูรทมิฬที่อยู่ในขอบเขตนภาระดับ 11 ข้าเองก็คงยังรับมือเขาได้ลำบาก”

หลิงตู้ฉิงยิ้มพลางส่ายหัว “เจ้าเข้าใจผิดแล้วพ่อบ้านของข้า อันที่จริงแล้วเจ้าอาจจะไม่ใช่คู่ต่อกรของเขาเลยก็เป็นได้ เจ้าไม่สังเกตชื่อของเขาเหรอว่าเขาชื่อ มู่จู่!”

“มู่จู่?” โม่หยูถังรู้สึกสับสน

อันที่จริงจะโทษโม่หยูถังเรื่องนี้ก็ไม่ได้ เนื่องจากแม้แต่เสี่ยวเยว่เฟิงและถังชี่หยุนที่รู้หลายอย่างเกี่ยวกับเรื่องของอสูรทมิฬ ก็ยังไม่รู้เลยว่าชื่อ มู่จู่ มันหมายความว่ายังไง

หลิงตู้ฉิงพูดด้วยความประหลาดใจ “เจ้าไม่รู้หรือว่าบรรพบุรุษของเผ่าอสูรทมิฬมีแซ่ว่า ‘มู่’ มู่จู่ ไม่ใช่อสูรทมิฬธรรมดา แต่เขาเป็นอสูรทมิฬที่มีสายเลือดของบรรพบุรุษเผ่าอสูรทมิฬ พลังต่อสู้ของเขาจึงสูงกว่าอสูรทมิฬทั่วไปหนึ่งระดับ”

“นี่ท่านกำลังจะบอกว่า มู่จู่ เป็นทายาทสายตรงของบรรพบุรุษอสูรทมิฬงั้นเหรอ?” เสี่ยวเยว่เฟิงพูดด้วยความตกใจ “นี่ในสายตาของเผ่าอสูรทมิฬสงคราม ให้คววามสำคัญกับผู้นำมี่สูงขนาดนี้เลยงั้นเหรอ?”

หลิงตู้ฉิงยิ้มและพูดว่า “เจดีย์เชื่อมเก้าสวรรค์สามารถเชื่อมโยงไปยังเขตแดนของพวกเขาได้ ทั้งที่ระยะทางที่พวกเขาอยู่ห่างกันนั้นหลายร้อยล้านลี้ ซึ่งมันเทียบเท่ากับมี่ตั้วตั้วกลายเป็นประตูทางลัดให้เผ่าอสูรทมิฬติดต่อไปยังดินแดนที่ห่างไกลเช่นนี้ได้โดยแทบไม่เสียทรัพยากรใด ๆ เลยในการเปิดประตูเชื่อมนี้ ซึ่งถ้าเทียบกับการสร้างประตูเชื่อมมิติแบบปกติที่สามารถส่งคนหรือสิ่งของข้ามผ่านไปมายังสองสถานที่ได้ด้วยระยะทางที่ไกลขนาดนี้ ค่าใช้จ่ายของมันจะมหาศาลมาก นี่จึงเป็นเหตุผลที่อสูรทมิฬไม่สามารถละเลยผลประโยชน์นี้ได้”

“และยังมีอีกประเด็นที่นอกจากจะประหยัดค่าใช้จ่ายในการเดินทางหรือส่งสิ่งของแล้ว อสูรทมิฬยังอาศัยใช้ความสามารถทางการค้าของมี่ตั้วตั้ว บวกกับความสะดวกในการส่งสิ่งของ เพื่อให้เขาหมุนเวียนสินค้าของอสูรทมิฬไปยังที่อื่น ๆ และสามารถแลกเปลี่ยนเป็นสิ่งของที่อสูรทมิฬต้องการได้ในราคาที่ต่ำกว่า สิ่งนี้จะนำมาซึ่งโอกาสในการพัฒนาของเผ่าพวกเขา เอาล่ะ พวกเจ้าคงเข้าใจแล้วสินะว่าทำไมพวกเขาต้องให้ความสนใจกับผู้นำมี่ ว่าแต่ข้าอยากรู้นิดหน่อยเกี่ยวกับที่มู่จู่เพิ่งบอกว่าคนที่แข็งแกร่งเกินไปจะไม่สามารถเข้ามาในอาณาเขตที่แห่งนี้ได้ ทำไมมันถึงเป็นเช่นนั้นกัน?”

โม่หยูถังส่ายหัวบ่งบอกว่าเขาไม่รู้

แม้แต่หมิงเทียนลี่และถังชี่หยุนก็ยังส่ายหัว

ในทางกลับกันเสี่ยวเยว่เฟิงพูดด้วยท่าทางแปลกใจเล็กน้อย “นายท่าน ท่านไม่รู้ว่าคนที่มีระดับสวรรค์ขึ้นไปไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาในพื้นที่นี้งั้นหรือ? และเพราะเรื่องที่แปลกประหลาดนี้เองที่ข้ากับคนอื่น ๆ พวกเราถึงพยายามหนีมาที่ทะเลชางหมางเพื่อซ่อนตัว มิฉะนั้นคงมีผู้เชี่ยวชาญหลายคนไล่ตามเรามาแน่นอน เนื่องจากปรากฏการณ์แปลก ๆ ที่เกิดขึ้นนี้ ทำให้มี ‘ผู้ลี้ภัย’ จำนวนมากในอาณาเขตแห่งนี้”

“นั่นไง!” หลิงตู้ฉิงพึมพำ “มิน่าล่ะ ข้าก็ว่าอยู่ว่าทำไมข้ามักมีความรู้สึกว่าที่นี่มันแปลก ๆ”

ในขณะที่พวกเขากำลังพูดคุยกัน จ้าวเหมิงลู่และคนอื่น ๆ ก็ไม่มีช่องให้แทรก

เพราะพวกเขาไม่เข้าใจว่าพวกหลิงตู้ฉิงคุยกันเรื่องอะไร

แต่อย่างน้อย ๆ พวกเขาก็ได้มั่นใจว่าไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับตระกูลมี่อีกต่อไป “สามี แม้ว่าเราจะไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับตระกูลมี่แล้ว แต่ท่านอย่าลืมว่ายังมีคฤหาสน์แม่ทัพหลิงและตระกูลจ้าวของข้าที่ในเวลานี้ก็ยังไม่มีการปกป้องอะไรเลยนะ” จ้าวเหมิงลู่กล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงกังวล

หลิงตู้ฉิงครุ่นคิดสักครู่แล้วพูดว่า “ข้าจะให้ตระกูลของเจ้ายืมหลิงจู้ไปใช้งาน แต่มันสามารถใช้เพื่อปกป้องเท่านั้น สำหรับปู่ของข้า ข้าจะส่งกองทหารของข้าไปให้เขาใช้ป้องกันคฤหาสน์ของเขาเอง”

“ถ้าส่งหลิงจู้ไปที่ตระกูลข้า แล้วคฤหาสน์สราญรมย์ล่ะ?” จ้าวเหมิงลู่พูดอย่างเป็นห่วง