บทที่ 206 เชือดกวาง

บทที่ 206 เชือดกวาง บทที่ 206 เชือดกวาง

เมื่อเห็นหลูซ่างเก๋อปรากฎตัว หลิงตู้ฉิงก็เลิกคิ้วขึ้นอย่างช่วยไม่ได้ เขาจับมือของเหลียงเฟ่ยเอ๋อและพานางไปยังประตูรถม้า

เหลียงเฟ่ยเอ๋อพูดอย่างประหม่า “สามี…”

หลิงตู้ฉิงผลักตัวเหลียงเฟ่ยเอ๋อเข้าไปในรถม้าโดยไม่พูดอะไรสักคำ ซึ่งเหลียงเฟ่ยเอ๋อก็เข้าใจว่าเขาหมายถึงอะไรและเดินเข้าไปในรถม้าแต่โดยดี

“ฝ่าบาท ข้าคือหลูซ่างเก๋อ จากสันเขาหมื่นอสูร ข้ารู้ว่าฝ่าบาทเป็นผู้ที่มาจากยอดเขาหยกจักรพรรดิ แต่เรื่องที่ข้ามานั้นไม่เกี่ยวข้องอะไรกับสถานที่ที่ฝ่าบาทจากมา จุดประสงค์ที่ข้ามาในวันนี้ก็เพราะนายน้อยของข้าได้สั่งให้ข้ามาหาท่านเพื่อเจรจาสู่ขอองค์หญิงของอาณาจักรของฝ่าบาท ข้าสงสัยว่าฝ่าบาทมีความเห็นว่าอย่างไร? หากฝ่าบาทเห็นด้วย พวกเราสันเขาหมื่นอสูรจะเป็นพันธมิตรกับท่านและจะให้การสนับสนุนอาณาจักรของฝ่าบาทในทุก ๆ ด้าน” หลูซ่างเก๋อยิ้มให้เหลียงซาน

เหลียงซานกะพริบตาก่อนที่เขาจะพูดว่า “นายน้อยของท่าน?”

หลูซ่างเก๋อหัวเราะ “นายน้อยของข้าคือโอรสสวรรค์แห่งสันเขาหมื่นอสูร เขาคือบุตรชายขององค์เหนือหัวคุนเป๋ง ผู้ปกครองสันเขาหมื่นอสูร”

“อ่า ที่แท้ก็บุตรชายของท่านคุนเป๋งนั่นเอง ข้าได้ยินชื่อเขามานานแล้ว!” เหลียงซานพูดด้วยรอยยิ้ม

หลูซ่างเก๋อหัวเราะ “นายน้อยของข้าคืออัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งสันเขาหมื่นอสูรของเรา หากท่านได้รับความช่วยเหลือจากนายน้อย ท่านก็มั่นใจได้เลยว่าเป้าหมายต่าง ๆ ที่ท่านปราถนาอยู่ในตอนนี้มันจะต้องเป็นจริงได้อย่างแน่นอน”

เหลียงซานพยักหน้าอย่างครุ่นคิดและถามว่า “ข้าสงสัยว่าองค์หญิงองค์ใดที่นายน้อยของท่านต้องการแต่งงานด้วย?”

อันที่จริงแล้วก่อนที่จะถามคำถามนี้ เหลียงซานเองก็พอที่จะเดาออกได้เช่นกันว่าตัวตนอย่างโอรสสวรรค์แห่งสันเขาหมื่นอสูร มีหรือที่จะสนใจองค์หญิงธรรมดา ๆ ท้ายที่สุดก็คงมีเพียงแต่เหลียงเฟ่ยเอ๋อเท่านั้นที่เขาหมายปอง เนื่องจากที่นางเป็นผู้มีกายาแก่นแท้ปฐพี

แต่ที่เขาถามคำถามนี้ขึ้นมานั่นก็เพราะว่าเขาต้องการให้หลูซ่างเก๋อพูดเสนอออกมาก่อนเพื่อที่เขาจะได้ต่อรองหาผลประโยชน์ได้มากขึ้น

หลูซ่างเก๋อยิ้มและพูดว่า “ข้าคิดว่าเราสามารถนั่งคุยกันเรื่องข้อเสนอในการแต่งงานกับองค์หญิงได้ในภายหลัง เนื่องจากก่อนหน้านี้ข้าสังเกตเห็นว่ามีใครบางคนกำลังดูหมิ่นพระองค์อยู่ ในฐานะที่ฝ่าบาทและนายน้อยของข้าเองก็อาจจะได้เป็นสมาชิกครอบครัวเดียวกันในอนาคต ฉะนั้นข้าเองในฐานะข้ารับใช้ก็มีหน้าที่ช่วยปกป้องพระเกียรติของฝ่าบาทเช่นกัน”

“โอ้!” เหลียงซานไม่ได้แสดงความคิดเห็น

เหลียงซานเองในตอนนี้ยังไม่สามารถสลัดความสงสัยของเขาที่มีต่อหลิงตู้ฉิงได้ เขาจึงยังไม่อยากจะทำอะไรบุ่มบ่ามด้วยตนเอง

เขายังคงข้องใจว่าทำไมคนจากสำนักเก้าเทพอสูรและสำนักเต๋าสวรรค์จึงติดตามรับใช้หลิงตู้ฉิง?

ถ้าหลิงตู้ฉิงเป็นคนจากสำนักเก้าเทพอสูร แล้วหลิงตู้ฉิงไปมีความเกี่ยวข้องกับสำนักเต๋าสวรรค์ได้อย่างไร?

นอกจากนี้จากหลายสิ่งหลายอย่างที่เกิดขึ้น บ่งบอกได้ว่าหลิงตู้ฉิงไม่ใช่คนที่โง่เง่า

เนื่องจากก่อนหน้านี้ที่มีผู้เชี่ยวชาญจำนวนมากกดดันเขา ซึ่งทำให้หลิงตู้ฉิงต้องเก็บตัวเงียบอยู่แต่ในคฤหาสน์เป็นเวลากว่า 2 เดือน

แต่ตอนนี้หลิงตู้ฉิงได้ออกมาแล้ว นี่ไม่ใช่เรื่องปกติ มันเป็นไปไม่ได้ที่หลิงตู้ฉิงจะไม่รู้ว่ายังมีศัตรูที่แข็งแกร่งอีกมากมายที่รอโอกาสชิงตัวผู้ครองสายเลือดพฤกษาสวรรค์

และที่สำคัญมันก็มีตั้งหลายหนแล้วที่มีผู้บุกเข้าไปประจันหน้าเขาถึงในคฤหาสน์เลยด้วยซ้ำ ฉะนั้นถ้าหลิงตู้ฉิงกล้าที่จะจากคฤหาสน์แบบนี้ นั่นก็แสดงว่าเขาจะต้องมีความมั่นใจว่าเขาจะต้องไม่มีอันตรายอะไรแน่นอน

เมื่อคิดได้เช่นนี้ แม้ว่าเหลียงซานต้องการที่จะฆ่าหลิงตู้ฉิง แต่เขาก็ยังคงอดกลั้นไว้

ในฐานะจักรพรรดิ ถ้าเขาไม่มีความสามารถที่จะอดทน เขาก็คงไม่ได้เป็นจักรพรรดิอยู่ถึงวันนี้

เขาจึงตั้งใจว่าจะเฝ้าดูจนกระทั่งหลิงตู้ฉิงไม่สามารถต่อสู้กลับได้อีกต่อไปแล้วเขาถึงจะช่วยลงมือ

หลูซ่างเก๋อเองตอนนี้ก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เขารู้สึกงุนงงว่าทำไมการแสดงออกของเหลียงซานถึงดูไม่ค่อยจะกระตือรือร้นอะไรสักเท่าไหร่?

นี่มันไม่ชัดเจนอยู่หรอกเหรอว่าพวกเขากำลังเป็นฝ่ายได้เปรียบ?

แม้ว่าทางฝั่งหลิงตู้ฉิงจะมีผู้เชี่ยวชาญจากสำนักเต๋าสวรรค์เพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคนแล้วยังไงล่ะ? ยังไงถ้านับเรื่องระดับการบ่มเพาะพวกเขาก็ได้เปรียบกว่าอยู่ดี

หลูซ่างเก๋อ ตอนนี้จึงเริ่มวางแผนในใจ เขาจินตนาการไว้ว่าหากเขาสามารถจัดการกับซือโถวเหวินหยวนได้ ด้วยตัวตนของเหลียงซานเขาจะต้องมีไม้เด็ดอะไรบางอย่างอยู่แล้ว ฉะนั้นสำหรับโม่หยูถังทางเหลียงซานคงน่าจะรับมือได้ไม่มีปัญหา และถ้าหากสองคนนี้ถูกกำจัดออกไป สำหรับคนอื่น ๆ พวกเขาก็ไม่มีอะไรต้องเป็นกังวล

และเมื่อจบเรื่องนี้หากเขาสามารถพาเหลียงเฟ่ยเอ๋อกลับไปที่สันเขาหมื่นอสูรได้ ความผิดของเขาที่เคยก่อมาในอดีตก็จะหมดไปและเขายังสามารถได้รับความโปรดปรานจากบุตรชายขององค์เหนือหัวคุนเป๋งอีกด้วย

“ฝ่าบาท ข้าเคยเจอกับซือโถวมาแล้ว 2-3 ครั้ง ทำไมไม่ปล่อยเขาให้ข้าเป็นผู้จัดการล่ะ” หลูซ่างเก๋อพยายามที่จะโยนหินถามทาง

เหลียงซานยังคงพูดอย่างไม่คิดว่า “เอาแบบนั้นมันจะดีเหรอ?”