บทที่ 271 หนึ่งร้อนหนึ่งเย็น

บทที่ 271 หนึ่งร้อนหนึ่งเย็น บทที่ 271 หนึ่งร้อนหนึ่งเย็น

หลิงตู้ฉิงมองไปที่ทั้งคู่อยู่สักพักและพบว่าอายุขัยของพวกเขากำลังจะหมดลงแล้ว

เมื่อเห็นเช่นนี้ เขาจึงพอจะเข้าใจได้ว่าทำไมคนทั้งคู่ถึงรีบต้องการโอสถวิญญาณบริสุทธิ์ของเขานัก

ถึงแม้ว่าโอสถวิญญาณบริสุทธิ์จะไม่ใช่โอสถยืดอายุขัย แต่ด้วยระดับคุณภาพของมันที่อยู่ในระดับสูงสุดสรรพคุณของมันจึงไม่ได้ต่างอะไรจากโอสถยืดอายุขัย มันจึงกลายเป็นโอสถที่ล้ำค่าอย่างมากสำหรับผู้ที่อายุขัยใกล้จะหมดลง

ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตสวรรค์ทั้งสอง เมื่อได้ยินเงื่อนไขของหลิงตู้ฉิงเช่นนี้ พวกเขาต่างยืนครุ่นคิดไม่กล้ารับปาก เนื่องจากถ้าพวกเขารับปากว่าจะให้หลิงตู้ฉิงเลือกของ 3 สิ่งได้ นั่นมันหมายถึงมูลค่าที่พวกเขาต้องจ่ายมันจะสูงอย่างมหาศาล

และอีกอย่างคือพวกเขายังไม่เชื่อสักเท่าไหร่ว่าผู้เชี่ยวชาญขอบเขตประสานทะเลปราณผู้นี้จะช่วยให้พวกเขาทะลวงขอบเขตได้

หลิงตู้ฉิงเมื่อเห็นสีหน้าลังเลของพวกเขา เขาส่ายหัวและพูดว่า “พวกท่านยังไม่จำเป็นต้องตัดสินใจในตอนนี้ก็ได้ เมื่อไหร่ที่พวกท่านสามารถตัดสินใจได้แล้วในอนาคตพวกท่านมาหาข้าได้ที่สวนอี้หลาน และถามหานามข้า หลิงตู้ฉิง แต่ราคาที่พวกท่านต้องจ่ายจะต้องสูงขึ้นไปอีก”

หลังจากพูดจบ หลิงตู้ฉิงก็พาคนของเขาเดินลงไปชั้นล่าง

อันที่จริงหลิงตู้ฉิงนั้นมีของหลายอย่างที่เขาหมายตาไว้ แต่เขาไม่สามารถแลกเปลี่ยนพวกมันได้ต่อให้เขาจะนำโอสถวิญญาณบริสุทธิ์ขึ้นมาแสดงแล้วก็ตาม เนื่องจากมูลค่าของสิ่งของที่เขาต้องการล้วนแต่มีมูลค่ามากกว่าโอสถวิญญาณบริสุทธิ์

แต่ในทันทีที่พวกของหลิงตู้ฉิงเดินออกจากหอการค้าพิรุณทองคำ พวกเขาก็ถูกล้อมโดยกลุ่มคนของจื่อหวง

“ไอ้หนุ่ม แกมีโอสถวิญญาณบริสุทธิ์อยู่กับตัวเยอะนักนะ!” จื่อหวงชี้หน้าหาเรื่อง “มอบผลึกปฐพีเวหามาให้ข้าเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นข้าจะจับตัวพวกเจ้าทุกคนให้หมด!”

เสี่ยวเยว่เฟิงและซือโถวเหวินหยวนต่างมองไปที่หลิงตู้ฉิงพร้อม ๆ กัน เพื่อดูสัญญาณว่าพวกเขาควรจะจัดการกับคนเหล่านี้ทันทีเลยหรือไม่

หลิงตู้ฉิงส่ายหัวเล็กน้อย และพูดกับมี่ไลและหลิวเฟ่ยเฟ่ยที่อยู่ข้างเขาว่า “พวกเจ้าคนไหนอยากจะลองสู้กับเขาบ้าง? ที่ผ่านมาพวกเจ้าถูกข้าคุ้มครองมาโดยตลอด จนพวกเจ้าไม่เคยลงมือต่อสู้เองเลยสักครั้ง ซึ่งมันทำให้พวกเจ้าไม่มีประสบการณ์การต่อสู้เลย และในอนาคตพวกเจ้าจะต้องได้เจอกับการปะทะกันของจริงแน่นอน ข้าคิดว่ามันจะเป็นการดีกว่าที่พวกเจ้าควรมีประสบการณ์ตั้งแต่ในตอนนี้ไว้เลย”

หลิงตู้ฉิงได้คิดเรื่องนี้ไว้นานแล้วว่าจะต้องให้พวกนางได้มีประสบการณ์การต่อสู้จริง เนื่องจากที่เมื่อไหร่พวกเขาได้เข้าไปด้านในเขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับ หลิงตู้ฉิงเองก็มีเป้าหมายของตัวเองที่เขาต้องไปจัดการ ซึ่งเขาคงไม่สามารถพาพวกนางไปด้วยได้ จากนั้นเขาคงจะต้องปล่อยให้พวกนางดูแลตัวเองในช่วงระยะเวลาที่เขาไม่อยู่ด้วย

และตอนนี้ เมื่อเห็นโอกาสที่เหมาะเช่นนี้ หลิงตู้ฉิงจึงให้พวกนางได้ฝึกฝน

มี่ไลและหลิวเฟ่ยเฟ่ยต่างมองหน้ากัน จากนั้นมี่ไลจึงเป็นคนตะโกนขึ้นก่อน “งั้นขอข้าเป็นคนแรก!”

หลังจากได้ยินมี่ไลตอบกลับ หลิงตู้ฉิงจึงพูดกับจื่อหวง “สู้กับนาง ถ้าเจ้าชนะ ข้าจะเอาผลึกปฐพีเวหาให้เจ้า แต่ถ้าเจ้าแพ้ เจ้าจะไม่ได้อะไรเลย ส่วนถ้าเจ้าตายมันก็ถือว่าเจ้าไร้ความสามารถเอง”

เมื่อได้ยินเงื่อนไขนี้ มี่ไลก็รู้สึกตึงเครียดขึ้นมาทันที

นางรู้ว่าผลึกปฐพีเวหานี้ราคาของมันไม่ใช่น้อย ๆ เลย นางตั้งใจว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นนางก็ไม่สามารถแพ้ได้

ผู้ติดตามของจื่อหวงผู้หนึ่งที่ระดับการบ่มเพาะอยู่ในขอบเขตครึ่งสวรรค์ได้พูดขึ้น “นายน้อย อันที่จริงท่านไม่จำเป็นค้องเสียเวลามาคุยอะไรกับคนพวกนี้หรอก ที่นี่คือเมืองเจินไห่ซึ่งเป็นถิ่นของเรา เดี๋ยวข้าจะส่งคนของเรามาจัดการกับพวกเขาเอง”

“ไม่จำเป็น นางก็แค่ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตประสานทะเลปราณระดับ 12 ส่วนข้าเองเป็นถึงผู้เชี่ยวชาญขอบเขตรวมแสงดาราระดับ 2 การเอาชนะนางมันง่ายเหมือนพลิกฝ่ามืออยู่แล้ว” จื่อหวงโบกมือไปทางมี่ไล และพูดต่อ “เข้ามา ข้าจะแสดงให้เจ้าเห็นถึงความแตกต่างของพลังระหว่างเจ้ากับข้า!”

หลังจากพูดจบ จื่อหวงก็เริ่มโคจรพลังวิญญาณของเขาทันที และควบแน่นพลังระดับรวมแสงดาราไว้ในฝ่ามือและพูดขึ้น “ถ้าเจ้ายังไม่กล้าลงมือก่อน งั้นก็อย่ามาหาว่าข้าหยาบคายก็แล้วกัน!”

เมื่อมี่ไลเห็นว่าจื่อหวงโคจรพลังวิญญาณของเขาเพื่อเตรียมที่จะจู่โจมนางแล้ว นางจึงรีบใช้วิชาฝนใบไม้ผลิและปล่อยหมอกหนาออกมาจากร่างกาย จากนั้นนางชี้นิ้วไปยังจื่อหวงและตะโกนขึ้น “ก่อเกิด!”

หลังจากสิ้นเสียงของมี่ไล ทุกคนที่อยู่รอบ ๆ ได้ยินเสียงของฟ้าร้องดังเปรี้ยงขึ้นทันที พร้อมกับภาพของร่างจื่อหวงที่ถูกเส้นสายฟ้าที่จู่ ๆ ก็โผล่ออกมาจากหมอกที่ล้อมรอบอยู่รอบตัวของมี่ไลผ่าเข้าที่ร่างเขาอย่างจัง ส่งผลให้เขาลงไปนอนตัวงออยู่ที่พื้นทันที

ภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเช่นนี้ มันอยู่เหนือความคาดหมายของทุกคนเป็นอย่างมาก

นี่มันคือคาถาหรือวิชาบ้าอะไรกันแน่?

แล้วไอ้หมอกนั่นมันคืออะไรกันแน่? ที่สำคัญนี่มันไม่ใช่วิชาธาตุอัสนีสักหน่อย แล้วสายฟ้านั่นมันออกมาได้ไง?