บทที่ 272 ความน่าเกรงขามของ ‘ภูเขาฟีนิกซ์’

บทที่ 272 ความน่าเกรงขามของ ‘ภูเขาฟีนิกซ์’ บทที่ 272 ความน่าเกรงขามของ ‘ภูเขาฟีนิกซ์’

การแสดงพลังของมี่ไลและหลิวเฟ่ยเฟ่ยต่างตกเป็นเป้าสายตาของคนจำนวนมาก ซึ่งหลายคนที่เห็นฉากการสังหารของพวกนางยังรู้สึกว่าพวกนางอำมหิตโดยแท้

ในฐานะชาวเมืองเจินไห่ ในสายตาของพวกเขาที่เห็นหญิงสาวทั้งสองคนที่มีระดับการบ่มเพาะเพียงแค่ขอบเขตประสานทะเลปราณระดับ 12 นั้นไม่น่าสนใจแม้แต่เพียงนิดเดียว

อย่างไรก็ตามความคิดของพวกเขาก็เปลี่ยนไปทันทีเมื่อเห็นภาพอันแปลกประหลาดที่จู่ ๆ ผู้หญิงคนหนึ่งที่ใช้วิชาอะไรก็ไม่รู้ที่พวกเขาไม่สามารถอธิบายได้ทำให้อุณหภูมิภายในร่างของคนคนหนึ่งร้อนขึ้นจนคนเหล่านั้นขาดใจตาย

พวกเขาไม่เข้าใจเลยว่าเกิดอะไรขึ้น

และมิหนำซ้ำในขณะที่พวกเขากำลังไม่เข้าใจว่าวิชาของมี่ไลคืออะไร เมื่อพวกเขาได้เห็นพลังของหลิวเฟ่ยเฟ่ย ซึ่งมีกลิ่นอายของปราณน้ำแข็งทมิฬ พวกเขาก็ต้องตกตะลึง

ปราณน้ำแข็งทมิฬ เป็นพลังเยือกแข็งที่เย็นสุดขั้ว มีผู้คนมากมายใฝ่ฝันที่จะฝึกฝนให้บรรลุถึงพลังขั้นนี้ โดยเฉพาะพวกคนของตำหนักเทพเหมันต์ ซึ่งเป็นกลุ่มคนที่ครอบครองกระบี่เทวะเหมันต์เยือกแข็งในตำนาน ซึ่งมันได้รับการกล่าวขานว่าสร้างขึ้นมาจากน้ำแข็งที่มีอายุนับล้านล้านปี

อย่างไรก็ตาม แม้แต่สำหรับคนอย่างตำหนักเทพเหมันต์ที่บ่มเพาะพลังภูติแห่งน้ำแข็งมานานแสนนาน แต่ก็ยังมีไม่กี่คนที่สามารถบรรลุพลังน้ำแข็งทมิฬได้ ดังนั้นแล้วทำไมพลังเช่นนี้มันกลับถูกใช้ได้ด้วยน้ำมือของคนที่มีระดับการบ่มเพาะแค่ขอบเขตประสานทะเลปราณระดับ 12?

ในเวลานี้ที่ชั้นสามของหอการค้าพิรุณทองคำ ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตสวรรค์ 2 คนกำลังถกเถียงกันเรื่องนี้

“ถ้าผู้หญิงคนนี้ถูกตำหนักเทพเหมันต์พบ นางคงจะถูกยกย่องให้กลายเป็นเทพธิดาของตำหนักทันที!” หนึ่งในผู้เชี่ยวชาญขอบเขตสวรรค์พูด

“ถ้าสามารถนำข่าวนี้ไปบอกให้ตำหนักเทพเหมันต์รู้ได้ก็คงจะดี!” ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตสวรรค์อีกคนหนึ่งส่ายหัว “แต่น่าเสียดายที่ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะไม่มีโอกาสแล้ว พวกเขาได้พลาดไปขัดแย้งกับตระกูลจื่อแห่งเมืองเจินไห่เข้าซะแล้ว มันคงไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาจะรับมือไหวแน่ ๆ”

ในขณะที่เขาพูด เขามองไปที่เสี่ยวเยว่เฟิงที่อยู่ข้าง ๆ หลิงตู้ฉิงและพูดต่อ “แม้ว่าจะมีผู้เชี่ยวชายขอบเขตสวรรค์สามัญอยู่ 1 คน แต่ข้าเกรงว่าคงไม่อาจต้านทานได้ ใคร ๆ ก็รู้กันอยู่ว่าจื่อคงเป็นผู้เชี่ยวชาญขอบเขตหลุดพ้นสามัญไปแล้ว และนี่ถ้าไม่ใช่ว่าเขายังไม่มีสมบัติวิเศษระดับสวรรค์ที่ดีพอที่จะให้เป็นแหล่งพลังกฎแห่งสวรรค์ของเขาในห้วงทะเลวิญญาณของเขาแล้วล่ะก็ เขาคงจะกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญที่แข็งแกร่งมากกว่านี้หลายเท่าเลยล่ะ”

สำหรับเสี่ยวเยว่เฟิงนั้น เนื่องจากพวกเขามองเห็นแค่ระดับการบ่มเพาะของนาง ในสายตาของพวกเขานางจึงเป็นแค่เพียงผู้เชี่ยวชาญขอบเขตสวรรค์สามัญธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น

ในขณะเดียวกับที่ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตสวรรค์ทั้งสองกำลังคุยกันอยู่ ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตครึ่งสวรรค์ที่อยู่ข้าง ๆ จื่อหวงก็เคลื่อนไหว

อย่างไรก็ตามในช่วงเวลาที่เขาเปิดเผยระดับการบ่มเพาะของเขา เขาก็รู้สึกได้ถึงแรงกดดันของพลังกฎแห่งสวรรค์หล่นลงมาทับเขาจากบนฟ้าทันที เมื่อรู้สึกได้เช่นนี้เขาจึงอุทานขึ้นด้วยความประหลาดใจ “ขอบเขตสวรรค์?”

ตอนนี้เขารู้สึกตัวได้แล้วว่าระดับการบ่มเพาะของเสี่ยวเยว่เฟิงและซือโถวเหวินหยวนนั้นแข็งแกร่งมาก เขาแน่ใจว่าความแข็งแกร่งของทั้งคู่นั้นไม่ได้อ่อนแอไปกว่าตัวของเขาเลย

แต่ถึงแม้จะเผชิญกับสถานการณ์เช่นนี้เขากลับไม่กลัวแม้สักนิด

เพราะที่นี่คือเมืองเจินไห่ ซึ่งเป็นดินแดนของตระกูลจื่อ และจื่อคงก็เป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองเจินไห่ทั้งหมด จื่อคงคือผู้เชี่ยวชาญที่อยู่จุดสูงสุดของขอบเขตหลุดพ้นสามัญ ซึ่งใกล้จะทะลวงเข้าสู่ขอบเขตถัดไปแล้ว แม้แต่เจ้าแห่งเมืองเจินไห่ก็มีระดับการบ่มเพาะต่ำกว่าจื่อคง

เมื่อเป็นเช่นนี้ แม้ว่าเขาจะเผชิญหน้ากับผู้เชี่ยวชาญขอบเขตสวรรค์สามัญ เขาก็ไม่กลัว

เมื่อเห็นว่าหลิงตู้ฉิงไม่ได้ออกคำสั่งใด ๆ เสี่ยวเยว่เฟิงจึงพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า “พาคนของเจ้าไสหัวกลับไปซะ”

เนื่องจากนางไม่ได้รับคำสั่งนางจึงยังไม่ฆ่าเขา

เมื่อผู้ติดตามชราของจื่อหวงเห็นว่าเสี่ยวเยว่เฟิงไม่กล้าลงมือ เขาจึงพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย “เจ้าคิดว่าตระกูลจื่อของเราไม่มีผู้เชี่ยวชาญขอบเขตสวรรค์รึยังไง? ตราบใดที่พวกเจ้าอยู่ในเมืองเจินไห่ พวกเจ้าไม่มีโอกาสรอดไปได้แน่นอน!”

ในขณะที่เขาพูดจบผู้เชี่ยวชาญขอบเขตสวรรค์ก็มาถึง

“หลิวหนิง เกิดอะไรขึ้น ทำไมส่งสัญญาณฉุกเฉิน?” ในขณะที่ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตสวรรค์ที่มาใหม่กำลังพูด เขาก็ได้เห็นสภาพของจื่อหวงที่หมดสติและผู้คนมากมายที่เสียชีวิตอยู่รอบตัวเขา

เขามองไปที่เสี่ยวเยว่เฟิงอย่างเย็นชาทันทีและถามว่า “เจ้าเป็นใคร? กล้าดียังไงถึงได้มาโจมตีสมาชิกตระกูลจื่อของข้า!”

เสี่ยวเยว่เฟิงตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “ถ้าอย่างนั้นเจ้าคงจะต้องถามตระกูลจื่อ ของเจ้าเองแล้วล่ะ ว่าทำไมพวกเขาถึงทำตัวเป็นโจรสันดานหยาบบนท้องถนน”