บทที่ 273 วิธีการสังหารอันน่าพิศวง

บทที่ 273 วิธีการสังหารอันน่าพิศวง บทที่ 273 วิธีการสังหารอันน่าพิศวง

จื่อเซี่ยงพาจื่อหวงกลับไปที่คฤหาสน์ตระกูลจื่อด้วยใบหน้าที่เศร้าหมอง และเริ่มตรวจดูร่างกายของจื่อหวง

และเมื่อเขาตรวจสอบอย่างละเอียด เขาพบว่าเกิดปัญหาใหญ่ในร่างกายของจื่อหวง

สิ่งเลวร้ายอัปมงคลมากมายในร่างกายของจื่อหวงได้ถูกปลุกขึ้นมาทั้งหมด ราวกับว่าสิ่งเหล่านี้มีอยู่มานานแล้วในตัวของจื่อหวง

ตอนนี้หลังจากที่ถูกปลุก พวกมันก็เริ่มหยั่งรากและงอกงามขึ้นในร่างของจื่อหวง

สิ่งเหล่านี้ส่วนใหญ่คือเลือดของสัตว์อสูรที่ตระกูลจื่อหลอมรวมเข้าไปในร่างกายของจื่อหวง เพื่อช่วยยกระดับความแข็งแกร่งของเขา…

แต่ตอนนี้พวกมันทำให้ร่างกายของจื่อหวงปั่นป่วนและไม่สามารถฟื้นตัวขึ้นมาได้อีก

จื่อหวงเป็นมนุษย์ ถ้าเขาไม่มีเลือดของสัตว์อสูรอื่น อาการของเขาก็คงจะไม่แย่ถึงขนาดนี้ เนื่องจากตอนนี้สายเลือดสัตว์อสูรที่เคยถูกหลอมรวมเข้าไปได้รับการปลุกให้ตื่นขึ้นและกำลังเริ่มต่อสู้กับเขาภายในร่างกายของตัวเขาเอง เพื่อแย่งชิงร่างนี้มาเป็นของมัน

“ท่านพ่อ รีบมาดูทีว่าเกิดอะไรขึ้นกับหวงเอ๋อ!” จื่อเซี่ยงกังวลมาก เขารีบอุ้มจื่อหวงมาหาจื่อคงทันทีให้ดูอาการ

ในฐานะที่เป็นผู้เชี่ยวชาญขอบเขตหลุดพ้นสามัญ ความเข้าใจของจื่อคงเกี่ยวกับกฎระหว่างสวรรค์และโลกของเขาจึงลึกซึ้งมากยิ่งกว่าคนทั่วไป

อย่างไรก็ตาม เมื่อจื่อคงตรวจสอบจื่อหวง แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับจื่อหวง

พูดง่าย ๆ ก็คือมันมีอำนาจพลังบางอย่างที่อนุญาตให้ทุกสิ่งที่เข้ากันไม่ได้ในร่างกายของจื่อหวงเติบโตขึ้นในร่างของเขา

“เขาไปยุ่งกับใคร?” จื่อคงขมวดคิ้วและถาม

“เป็นคนจากภูเขาฟีนิกซ์!” จื่อเซี่ยงพูดอย่างไม่สบายใจ “หลิวหนิงเท่านั้นที่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เดี๋ยวข้าจะไปพาเขามาและท่านก็ลองสอบถามเขาดูห็แล้วกัน ท่านพ่อ ว่าเกิดอะไรขึ้น”

เมื่อพูดจบ จื่อเซี่ยงหันเดินออกไปตามหาหลิวหนิงทันที และจากนั้นก็พาเขามาหาจื่อคง

“ขอเรียนนายท่านจื่อ นายน้อยได้รับบาดเจ็บจากผู้หญิงที่อยู่ในขอบเขตประสานทะเลปราณระดับ 12 มันเป็นวิชาที่แปลกมาก ๆ ตอนนางร่ายคาถา ข้ารู้สึกถึงลมหายใจของฤดูใบไม้ผลิและผู้หญิงคนนั้นก็พูดว่า ‘ก่อเกิด’ จากนั้น นายน้อยก็ถูกสายฟ้าฟาดและหมดสติไป” หลิวหนิงเล่าทุกรายละเอียดโดยไม่กล้าที่จะปิดบัง

“ก่อเกิด?” จื่อคงและจื่อเซี่ยงมองหน้ากันด้วยความตกใจ

พวกเขาทุกคนเข้าใจความหมายของสองคำนี้ เมื่อโลกเริ่มเคลื่อนไหวสิ่งมีชีวิตทั้งหมดจะตื่นขึ้น

เป็นไปได้ไหมว่าพลังของคาถานั้นปลุกสิ่งที่อยู่ในร่างของจื่อหวงให้ตื่นขึ้นมา? แต่ไอ้พลังที่แปลกประหลาดนี้มันคืออะไรกันแน่?

จริง ๆ แล้ว มี่ไลไม่รู้ด้วยซ้ำว่า ท่าไม้ตายที่นางคิดค้นขึ้นมาจะมีผลแบบนี้ แม้แต่หลิงตู้ฉิงก็ไม่รู้เรื่องนี้เช่นกัน

ที่มี่ไลไม่รู้เรื่องนี้เพราะเป็นนี่เป็นครั้งแรกที่นางใช้มัน แต่ที่หลิงตู้ฉิงไม่รู้เรื่องนี้เพราะเขาไม่เคยเห็นผลของคาถาง่าย ๆ เช่นนี้ สิ่งที่เขาเคยเห็นมาก่อนหน้านี้คือผลของ วิชาเทวะสี่ฤดูแปรเปลี่ยน ที่สมบูรณ์และเขารู้ว่ามันน่ากลัวแค่ไหน

มิฉะนั้นทั้งสองอาจพัฒนาความเป็นไปได้ให้มากขึ้น

ในขณะที่จื่อคง ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญที่อยู่จุดสูงสุดของขอบเขตหลุดพ้นสามัญ เขาค่อย ๆ นำสิ่งอัปมงคงที่ตื่นขึ้นมาทั้งหมดออกจากร่างของจื่อหวง

ในเวลาเดียวกัน เขาก็ถามขึ้นว่า “ทำไมคนจากภูเขาฟีนิกซ์คนนี้ถึงมาที่เมืองเรา?”

จื่อเซี่ยงตอบ “น่าจะเป็นเพราะนางคงมาตามล่าพวกคนทรยศพวกนั้น! แต่ท่านพ่อเปลวเพลิงบรรพกาลฟีนิกซ์บนร่างกายของผู้หญิงคนนั้นน่ากลัวมาก ข้าคิดว่าแม้แต่ในหมู่ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตสวรรค์สามัญด้วยกัน ความแข็งแกร่งของนางคงมีคนไม่มากนักที่เหนือกว่า ฉะนั้นนางย่อมไม่ธรรมดาแน่นอน”

จื่อคงครุ่นคิดอยู่สักพัก และพูดกับหลิวหนิงว่า “ไปเอาคนตายมาที่นี่ด้วย ข้าจะตรวจสอบศพพวกนั้นให้ละเอียด!”

เขารู้สึกแปลกมาก ๆ กับคำอธิบายของหลิวหนิง

ไม่นานต่อมาศพจำนวนมากก็มาอยู่ต่อหน้าเขา

เพียงแว๊บเดียวเขาก็มองออกถึงสาเหตุการตายของคนส่วนหนึ่งว่าผู้คนเหล่านี้เสียชีวิตจากปราณน้ำแข็งทมิฬ

ส่วนศพที่เหลืออีกส่วนหนึ่งที่ ‘เสียชีวิตจากความร้อน’ เขาได้โบกมือและหั่นศพเป็นสองท่อน หลังจากตรวจดูอย่างละเอียดแล้วเขาก็พึมพำกับตัวเองว่า “คาถาบ้านี่มันคืออะไร?”

เขาสามารถเห็นได้อย่างชัดเจนว่ามันไม่ใช่การถูกเผาจนตาย แต่เป็นเพราะ ‘ความร้อน’ ที่ทำให้ตาย