บทที่ 281 หนึ่งลูกศรหนึ่งสังหาร[ฟรี]

บทที่ 281 หนึ่งลูกศรหนึ่งสังหาร[ฟรี] บทที่ 281 หนึ่งลูกศรหนึ่งสังหาร[ฟรี]

แค่อสูรกลืนสวรรค์ขยับปากเพียงสามครั้ง ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตสวรรค์ทั้งสามก็หายไปจากโลกนี้ตลอดกาล

เมื่อเผชิญกับภาพเช่นนี้ นอกจากหลิงตู้ฉิงที่เป็นผู้สร้างมันขึ้นมา ทุกคนต่างก็ตกตะลึง

สัตว์ประหลาดตัวนี้มาจากไหน? ทำไมมันถึงมีพลังมากขนาดนี้?

เป็นไปได้ไหมว่ามีใครบางคนเป็น ‘ผู้อัญเชิญ’ เรียกมันมา?

เนื่องจากพวกเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอสูรกลืนสวรรค์คือตัวอะไร พวกเขาจึงสามารถบอกได้ว่ามันเป็นสัตว์ประหลาดยักษ์ปริศนาเท่านั้น

ทุกคนตื่นตะลึงกับความแข็งแกร่งของอสูรกลืนสวรรค์ ยกเว้นก็แต่จื่อคง

ในฐานะที่เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญที่อยู่ในจุดสูงสุดของขอบเขตหลุดพ้นสามัญ ความสามารถของเขานั้นคือของจริง เมื่อเทียบกับจงขุยที่เป็นผู้ใช้อักขระเวทย์ขอบเขตสวรรค์ เขายังคงมีทักษะเหนือกว่าค่อนข้างมาก

ก่อนหน้าที่อสูรกลืนสวรรค์จะปรากฏตัวขึ้น จื่อคงนั้นกำลังรู้สึกเบิกบานใจเป็นอย่างมากเนื่องจากทุก ๆ อย่างกำลังเป็นไปตามแผนของเขาเป็นอย่างดี

จางหานและลูกชายของเขาที่กำลังสู้กับนกฟีนิกซ์อยู่นั้นก็กำลังได้เปรียบและในเวลาอีกไม่นานพวกเขาจะต้องเอาชนะนกฟีนิกซ์ตัวนี้ได้แน่นอน

และส่วนทางด้านของลูกชายเขา จื่อเซี่ยงที่กำลังปะทะกับผู้เชี่ยวชาญขอบเขตครึ่งสวรรค์ ซึ่งแน่นอนว่าลูกชายของเขาไม่มีทางแพ้อยู่แล้วแน่นอน

สิ่งเดียวที่เขากังวลก็คือ กลุ่มคนกลุ่มนี้เป็นการรวมตัวกันของคนที่มาจากขุมกำลังที่แข็งแกร่งหลายสำนัก ฉะนั้นเขาจึงไม่กล้าที่จะฆ่าคนพวกนี้อย่างบุ่มบ่าม เขาจึงตั้งใจว่าจะจับคนพวกนี้แบบเป็น ๆ แทน

อย่างไรก็ตามในขณะที่เขากำลังมั่นใจว่าสามารถชนะได้ สถานการณ์ก็เปลี่ยนไปทันที

ในตอนแรกเขาคิดว่าจะทำให้ที่นี่ราบเป็นหน้ากลองอย่างแน่นอน แต่ตอนนี้การปรากฎตัวของอสูรกลืนสวรรค์ขนาดมหึมาได้ทำลายสถานการณ์ที่กำลังเป็นต่ออยู่โดยไม่คาดคิด

ลูกชายของเขาถูกกินโดยที่เขาไม่สามารถช่วยเหลืออะไรได้ ด้วยความโกรธแค้นแน่นอนว่าเขาต้องการที่จะฆ่ามัน

อย่างไรก็ตามในขณะที่เขากำลังคิดถึงวิธีการฆ่าอสูรกลืนสวรรค์อยู่ คู่พ่อลูกตระกูล จางก็ถูกกินไปทีละคน

จากพวกเขาทั้งสี่คนที่เปิดตัวมาอย่างผู้ยิ่งใหญ่ ตอนนี้เหลือเพียงแค่เขา

แม้จะโกรธที่ลูกชายเขาถูกกิน แต่เมื่อเห็นสถานการณ์ที่เกิดขึ้นตอนนี้เขารู้สึกหนาวสั่นไปถึงขั้วหัวใจ และไม่กล้าที่จะอยู่ที่นี่อีกต่อไป เขาจึงหันหลังกลับและบินจากไปด้วยความเร็วสูงสุดเท่าที่เขาจะทำได้

เมื่อจื่อคงบินหนีไป จงขุยไม่มีเวลาแม้แต่จะหยุดเขาเพราะเขาเองก็กำลังตกใจกับพลังของสัตว์ประหลาดตัวใหญ่ตรงหน้า

ยิ่งไปกว่านั้นระดับการบ่มเพาะของจื่อคงสูงกว่าเขา เขาย่อมไม่สามารถหยุดจื่อคงได้แม้ว่าเขาจะต้องการทำเช่นนั้น

ครั้งนี้ ซือโถวเหวินหยวนไม่รอคำสั่งของหลิงตู้ฉิงเพื่อให้ไล่ตามจื่อคง อย่างไรก็ตามหากผู้เชี่ยวชาญที่อยู่ในจุดสูงสุดของขอบเขตหลุดพ้นสามัญต้องการจะหนี ความเร็วนั้นไม่ใช่สิ่งที่ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตครึ่งสวรรค์จะสามารถตามทันได้ นอกจากนี้เพื่อที่จะหลบหนีไปตลอดชีวิต แน่นอนว่าจื่อคงไม่ได้บินกลับไปทิศทางที่คฤหาสน์ของเขาตั้งอยู่ แต่เขากลับหนีออกจากเมือง เมื่อเป็นเช่นนี้แล้วใครจะไล่ตามเขาทันได้?

หลิงตู้ฉิงพูดอย่างเรียบเฉย “เฟิง ยิงมัน”

เมื่อได้ยินคำสั่ง เสี่ยวเยว่เฟิงสะดุ้งตื่นจากอาการตกตะลึง จากนั้นนางจึงรีบเปิดใช้งานยันต์ผิวหยก ซึ่งมันก็ได้ดูดซับพลังวิญญาณของนางไปเป็นจำนวนมากเหมือนกับตอนที่ซือโถวเหวินหยวนเปิดใช้งานยันต์ของเขา

เมื่อยันต์ผิวหยกในมือของเสี่ยวเยว่เฟิงดูดพลังวิญญาณของนางไปจนเพียงพอแล้วมันก็แตกออก และธนูพร้อมกับลูกธนู 3 ดอกก็ปรากฏขึ้นในมือของนาง

ทันทีที่ธนูปรากฏขึ้น นางไม่ได้ใส่ใจว่าพลังของมันจะมีมากสักเท่าไหร่ นางเพียงแค่ใช้ปากคาบลูกธนู 2 ดอกเอาไว้ พร้อมกับเหลือลูกธนูไว้ในมืออีกหนึ่งดอก จากนั้นนางง้างคันศร ส่งลูกธนูไปยังจื่อคงที่เห็นอยู่ไกลลิบ ๆ ทันที

จื่อคงที่บินห่างออกมาจากหมู่ตึกหยูอี่ได้เป็นระยะไกลพอสมควรแล้ว จู่ ๆ ร่างของเขาก็แข็งค้างอยู่กลางอากาศและค่อย ๆ ร่วงตกลงสู่พื้น

เมื่อเห้นเช่นนี้ เสี่ยวเยว่เฟิงรู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก นางกลายร่างเป็นนกฟีนิกซ์อีกครั้งและรีบบินตรงไปยังจุดที่จื่อคงอยู่แล้วร่อนลงเก็บศพเขาขึ้นมา

เพียงไม่ถึงสองลมหายใจ ร่างของนกฟีนิกซ์ก็บินกลับมาพร้อมกับร่างของจื่อคงที่ตายไปแล้ว

ส่วนสภาพศพของจื่อคงที่กลางอกของเขามีรูกลวงโบ๋ขนาดใหญ่อยู่ ซึ่งหากมองเข้าไปแล้วจะสังเกตเห็นได้ทันทีว่าหัวใจของเขาได้หายไปเรียบร้อย ซึ่งเป็นสาเหตุของการตายของเขา

เหล่าผู้คนที่ดูเหตุการณ์อยู่ต่างตกตะลึง ผู้เชี่ยวชาญที่จุดสูงสุดขอบเขตหลุดพ้นสามัญถูกฆ่าด้วยลูกธนูง่าย ๆ แบบนี้ไง?

จากระยะทางที่ไกลเช่นนี้ อย่างน้อยเขาก็สามารถซ่อนตัวได้ อีกอย่างเขาไม่มีเวลาแม้แต่จะเอียงตัวหลบเลยเหรอ?

“นายท่าน ธนูอันนี้…” เสี่ยวเยว่เฟิงเก็บร่างแท้ฟีนิกซ์ของนางและเดินมาที่ด้านข้างของหลิงตู้ฉิง นางมองไปที่ธนูในมือของตัวเองและพูดไม่ออก

มันเป็นธนูยาวโบราณที่ไม่สามารถมองเห็นได้ว่าระดับของมันอยู่ที่ระดับใด แต่ที่แน่ ๆ คือธนูอันนี้และลูกธนูของมันสามารถสังหารผู้เชี่ยวชาญที่อยู่ในจุดสูงสุดของขอบเขตหลุดพ้นสามัญได้เพียงการยิงแค่ครั้งเดียว