บทที่ 282 ลาภก้อนโต[ฟรี]

บทที่ 282 ลาภก้อนโต[ฟรี] บทที่ 282 ลาภก้อนโต[ฟรี]

หลิงตู้ฉิงไม่พอใจกับผลงานเมื่อครู่ของซือโถวเหวินหยวน

ในฐานะที่เขาเป็นถึงคนจากสำนักเต๋าสวรรค์ เขาจะไม่รู้วิธีการใช้ภาพวาดแบบนี้ได้ยังไง?

ฉะนั้นการชดใช้ค่าความเสียหายทั้งหมด หลิงตู้ฉิงจึงปล่อยให้ซือโถวเหวินหยวนที่ไม่ใช่เด็กแล้ว ซึ่งเขาควรจะมีความรับผิดชอบจัดการเอาเองเพียงคนเดียว หรือต่อให้เขาจะจัดดารไม่ได้และถูกผู้คนที่อยู่ข้างนอกรุมทึ้งจนตายเขาก็จะไม่เข้าไปช่วย

จงขุยมองไปยังด้านนอกพลางส่ายหัว เขาหันกลับมาหาหลิงตู้ฉิงและพูดว่า “ที่แท้ท่านหลิงก็มีภาพวาดอันแสนวิเศษอยู่กับตัวนี่เอง ตอนแรกข้าก็เป็นห่วงท่านแทบแย่ แต่ตอนนี้มันดูเหมือนว่าท่านคงจะไม่เป็นอะไรแล้วสินะ”

ในฐานะที่จงขุยเป็นคนของสำนักอักขระศักดิ์สิทธิ์ เขารู้เป็นอย่างดีว่าภาพวาดพวกนี้มันมีอำนาจมากขนาดไหน

แต่เขาก็นึกไม่ถึงจริง ๆ ว่าหลิงตู้ฉิงจะมีภาพวาดแบบนี้ไว้ในครอบครอง

อันที่จริง ถึงแม้การใช้อักขระเวทย์และภาพวาดจะเป็นการดึงพลังแห่งกฎสวรรค์และโลกมาใช้เหมือนกัน แต่วิถีการบ่มเพาะของทั้งคู่นั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

“ตอนนี้หมู่ตึกหยูอี่เป็นของข้าแล้วใช่ไหม?” หลิงตู้ฉิงถามขึ้น เพื่อยืนยันกับจงขุยอีกครั้งหนึ่ง

“แน่นอน” จงขุยพยักหน้าพร้อมกับส่งเหรียญตราหมู่ตึกหยูอี่ เพื่อให้หลิงตู้ฉิงประทับเลือดผูกพันธะเป็นเจ้าของ “หลังจากนี้ข้าจะกลับไปยังสำนักของข้าเพื่อรายงานเกี่ยวกับเรื่องของท่านให้บรรดาผู้อาวุโสรับทราบ จากนั้นสำนักของข้าจะส่งผู้เชี่ยวชาญที่แข็งแกร่งกว่าข้ามาปกป้องท่านให้ปลอดภัยโดยเร็วที่สุด”

“แต่ถ้าหากท่านหลิงต้องการ ท่านก็สามารถตามข้ากลับไปที่สำนักอักขระศักดิ์สิทธิ์ได้เช่นกัน ข้ารับประกันว่าเมื่อท่านไปยังที่สำนักของข้า ท่านจะได้รับการดูแลเป็นอย่างดี ทางเราจะจัดหาทรัพยากรให้ท่านในทุก ๆ อย่างที่ท่านต้องการจนกว่าท่านจะแข็งแกร่งพอที่จะช่วยทางเราได้”

หลิงตู้ฉิงส่ายหัวและตอบกลับ “ข้าได้ให้คำสัญญาไว้กับผู้อื่นไปก่อนหน้านี้แล้ว ข้าจำเป็นต้องรั้งอยู่ที่นี่ต่อไปอีก 5 ปี”

จงขุยส่ายหัวเช่นกัน และพูดขึ้นด้วยสีหน้าเสียดาย “ถ้าอย่างนั้นก็ช่วยไม่ได้ ข้าคงต้องขอลาท่านตรงนี้เลยก็แล้วกัน คนจากสำนักของข้าจะถูกส่งมาถึงที่นี่แน่นอนก่อนถึงเวลา 5 ปี”

“อืม ไปเถอะ” หลิงตู้ฉิงพยักหน้า

จงขุยโค้งคำนับหนึ่งครั้งก่อนที่จะหันหลังจากไป

หลังจากจงขุยจากไป มี่ไลและหลิวเฟ่ยเฟ่ยต่างก็ทนไม่ไหวจนถามขึ้นว่า “สามี ท่านหมายความว่ายังไงที่ท่านบอกว่าได้ทำสัญญาอะไรไว้? และไอ้เจ้ายันต์สั่งสวรรค์อันนั้นมันทำอะไรได้กันแน่?”

หลิงตู้ฉิงเผยรอยยิ้มและตอบกลับว่า “เรื่องพวกนั้นเราค่อยคุยกันทีหลัง ตอนนี้พวกเจ้าไปช่วยกันนับเหล่าสิ่งของที่ถูกเก็บอยู่ในหมู่ตึกหยูอี่นี่กันก่อน ส่วนข้าจะได้ไปทำการปรับแต่งค่ายกลของที่นี่ใหม่อีกที ที่นี่จะกลายเป็นที่อยู่ใหม่ของเรานับแต่นี้เป็นต้นไประหว่างที่เราอยู่ที่นี่”

มี่ไลหลิวเฟ่เฟ่ย และคนอื่น ๆ ต่างพยักหน้าและรีบไปทำการนับสมบัติต่าง ๆ

ส่วนหลิงตู้ฉิงก็เริ่มทำการปรับแต่งค่ายกลใหม่ทั้งหมดที่อยู่ทั้งในบริเวณหมู่ตึกและสวนที่อยู่ด้านหลัง

ถึงแม้หมู่ตึกหยูอี่จะเป็นหอการค้า แต่เพราะการมีอยู่ของยันต์สั่งสวรรค์ ส่วนของค่ายกลที่ปกป้องบริเวณหมู่ตึกและด้านหลังที่เป็นสวนจึงถูกแยกออกจากันอย่างสิ้นเชิง หลิงตู้ฉิงจึงต้องปรับแต่งมันใหม่ให้หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน

ซึ่งการปรับแต่งลักษณะนี้หลิงตู้ฉิงต้องลงแรงเป็นอย่างมาก และเมื่อมันเสร็จสมบูรณ์เขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“มี่ไล เดี๋ยวเจ้าส่งข้อมูลที่อยู่ใหม่ของเราแห่งนี้ไปให้กับพ่อของเจ้าด้วย” หลิงตู้ฉิงพูดไปทางมี่ไล

มี่ไลพยักหน้า “สามี ตอนนี้พ่อของข้ายังไม่สามารถขยายหอการค้าของเขาไปได้ทั่วทะเลชางหมางเลย ข้าคิดวาามันคงต้องใช้เวลาอีกนานกว่าที่พ่อของข้าจะมาที่นี่ แต่ไม่ว่าจะยังไงข้าก็ต้องขอขอบคุณท่านแทนพ่อของข้าด้วยที่ท่านนังคงนึกถึงเขาอยู่”