บทที่ 306 อาณาเขตหมอกเทาในห้วงความฝัน[ฟรี]

บทที่ 306 อาณาเขตหมอกเทาในห้วงความฝัน[ฟรี] บทที่ 306 อาณาเขตหมอกเทาในห้วงความฝัน[ฟรี]

เย่ชิงเฉิงรีบร้อนมากเพราะพ่อของนางถูกขังอยู่ในที่นั่นโดยไม่สามารถติดต่อและไม่สามารถช่วยเหลือได้มาเป็นเวลานานแล้ว

ที่สำคัญกว่านั้นคือ สมบัติลับของสำนักนางได้บ่งบอกว่าวิญญาณของพ่อนางค่อย ๆ อ่อนแอลงและเขาน่าจะไม่สามารถทนต่อไปได้นาน

ยิ่งไปกว่านั้นในฐานะที่พ่อของนางเป็นเจ้าสำนัก เมื่อเขาหายตัวไปเป็นเวลานานมันจึงทำให้บรรยากาศภายในสำนักเริ่มที่จะมีกลุ่มคนบางกลุ่มเริ่มก่อปัญหา

อย่างเช่นตอนนี้เมื่อบรรดาคนระดับสูงในสำนักรู้ว่าพ่อของนางกำลังจะตาย ความสงบภายในสำนักก็เริ่มระส่ำระส่ายทำให้ตำแหน่งของนางและแม่ของนางเริ่มสั่นคลอน นี่ก็เป็นอีกสาเหตุหนึ่งที่ทำให้นางยิ่งวิตกกังวล

“ข้าต้องการรายละเอียดมากกว่านี้!” หลิงตู้ฉิงพูด

เย่ชิงเฉิงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องอธิบาย หลังจากนั้นไม่นานนางก็ถามด้วยความกระตือรือร้นว่า “ท่านสามารถเตรียมตัวทันภายใน 500 ปีนี้เพื่อเข้าไปช่วยพ่อของข้าด้านในได้รึเปล่า?”

หลิงตู้ฉิงครุ่นคิดอยู่พักหนึ่งและถามว่า “ตอนนี้ข้ายังไม่สามารถตัดสินใจอะไรได้ เนื่องจากข้ายังไม่เห็นสถานการณ์ในพื้นที่นั้น เจ้าอธิบายข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับพื้นที่นั้นให้ข้าอีกได้ไหม?”

เย่ชิงเฉิงถอนหายใจ “พื้นที่นั้นไม่ใหญ่นัก เมื่อมองลงมาจากท้องฟ้ามันมีอาณาเขตประมาณ 40 ถึง 50 สิบกิโลเมตร…”

“เดี๋ยวก่อนนะ เจ้าบอกว่าอาณาเขตของมันกว้างกว่า 40 ถึง 50 กิโลเมตร?” หลิงตู้ฉิงมองไปที่เย่ชิงเฉิงอย่างแปลกประหลาด “ตามการคาดเดาของข้าสิ่งนี้ไม่น่าจะเกิดขึ้น”

เท่าที่เขารู้สิ่งนี้ไม่มีทางเกิดขึ้นได้

“มันครอบคลุมพื้นที่ 40 ถึง 50 กิโลเมตรไม่มีผิดแน่นอน!” เย่ชิงเฉิงพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “แต่ว่าภายในของพื้นที่นั้นแปลกมาก ยิ่งเราเข้าไปลึกมากเท่าไหร่ แรงกดดันที่เราสัมผัสได้ก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น และโดยเฉพาะหากใครเข้าไปถึงพื้นที่ระยะ 3 กิโลเมตรจากจุดศูนย์กลางที่ถูกปกคลุมด้วยหมอก คนผู้นั้นก็จะถูกดูดหายเข้าไปทันที”

“นอกจากนี้หากเป็นผู้เชี่ยวชาญปกติแล้วไม่มีใครที่สามารถเดินเข้าไปได้ระยะทางเกิน 15 กิโลเมตร ส่วนตัวข้าเองก็ได้ลองแล้วเช่นกัน ด้วยระดับการบ่มเพาะขอบเขตรวมแสงดาราของข้า ข้าสามารถเดินทางไปในหมอกนั้นได้เพียง 1 หรือ 2 กิโลเมตรและจากนั้นข้าก็ไม่สามารถขยับไปต่อได้อีกแม้แต่ก้าวเดียว”

หลิงตู้ฉิงถามด้วยความประหลาดใจ “เจ้าเคยเข้าไปด้านในมาก่อนงั้นเหรอ?”

“ใช่ ข้าเคยเข้าไปด้านในมาก่อน!” เย่ชิงเฉิงพยักหน้า

ความสนใจของหลิงตู้ฉิงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว เขาโบกมือให้เย่ชิงเฉิงและพูดว่า “มานั่งตรงหน้าข้า!”

เย่ชิงเฉิงพูดอย่างประหม่า “ท่านจะทำอะไร! ท่านก็รู้อยู่แล้วนะว่าข้ามีโองการจักรพรรดิอยู่กับตัว และข้าสามารถใช้งานมันได้ตามความนึกคิดของข้าและอำนาจของมันไม่ใช่สิ่งที่ค่ายกลกระบี่ของท่านจะต้านทานได้ นอกจากนี้แม้ว่าข้าจะตกลงแต่งงานกับท่าน แต่นั่นก็จะเป็นหลังจากที่ท่านช่วยพ่อของข้าได้ ท่านไม่มีสิทธิจะมาล่วงเกินข้าได้ในตอนนี้!”

“หยุดพูดจาไร้สาระได้แล้ว!” หลิงตู้ฉิงตะคอกด้วยน้ำเสียงเหลืออด “มานั่งตรงหน้าข้า ข้าจะมองสถานที่นั้นผ่านสายตาของเจ้า”

“หา?” เย่ชิงเฉิงรู้สึกสับสน นางไม่เข้าใจกับคำพูดของหลิงตู้ฉิงที่ต้องการจะยืมสายตาของนาง?

แม้ว่านางจะรู้สึกประหม่า แต่นางก็ยอมมานั่งอยู่หน้าหลิงตู้ฉิง นางมองไปที่หลิงตู้ฉิงและถามว่า “ข้าต้องทำอะไรบ้าง?”

หลิงตู้ฉิงใช้นิ้วชี้ของเขาแตะเข้าไปที่หน้าผากของเย่ชิงเฉิงโดยไม่บอกล่วงหน้าแม้แต่น้อย ซึ่งมันทำให้นางรู้สึกหงุดหงิดเป็นอย่างมากที่จู่ ๆ เขาก็มาแตะต้องเนื้อตัวของนางโดยไม่ขออนุญาตก่อน

แต่ในขณะที่นางกำลังจะพูดอะไรบางอย่างออกมา แต่นางก็หลับไปเสียก่อน

จากนั้นเย่ชิงเฉิงก็เห็นร่างของหลิงตู้ฉิงปรากฏขึ้นในความฝันของนาง