บทที่ 317 หินจันทราศักดิ์สิทธิ์[ฟรี]

บทที่ 317 หินจันทราศักดิ์สิทธิ์[ฟรี] บทที่ 317 หินจันทราศักดิ์สิทธิ์[ฟรี]

อันที่จริงตอนนี้สีจิ้งหมิงได้ตัดสินใจแล้วว่าเขาไม่ต้องการที่จะยุ่งเกี่ยวหรือสนใจอะไรกับคนหยาบคายเช่นหลิงตู้ฉิงอีก

แต่เมื่อเขาได้ยินว่าหลิงตู้ฉิงต้องการขายสิทธิ์ในการเข้าสู่เขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับ ดวงตาของเขาก็สว่างขึ้นและเขาก็อดไม่ได้ที่จะถามว่า “ราคาเท่าไหร่?”

ทุกคนต่างเข้าใจดีว่าสิทธิ์ในการเข้าสู่เขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับนั้นมีค่าเพียงใด ซึ่งแม้แต่ในสายตาของสำนักใหญ่ยังมองว่าสิทธิ์การเข้านี้เป็นล้ำค่าเป็นอย่างมาก

ด้วยการยืนยันของบรรดาสำนักขนาดใหญ่ที่ได้ทดสอบแล้วว่าภายในเขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับนั้นมีสมบัติที่มหัศจรรย์อยู่มากมาย แถมยังเป็นเขตแดนที่ผู้คนทุกระดับมีโอกาสในการเสี่ยงโชคแทบจะเท่าเทียมกัน

ความเท่าเทียมกันในที่นี้ก็คือเขตแดนแห่งนี้จะไม่อนุญาตให้ผู้เชี่ยวชาญที่มีขอบเขตสวรรค์ขึ้นไปสามารถเข้าไปด้านในได้ หากมีผู้เชี่ยวชาญคนไหนฝ่าฝืนกฎเหล็กนี้เข้าไป ผู้เชี่ยวชาญผู้นั้นจะถูกทัณฑ์สวรรค์ลงโทษให้ตายอย่างอนาถทันที

และความเท่าเทียมกันอีกประการหนึ่งก็คือ ทางเข้าเขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับนั้นไม่เคยปรากฏในที่เดิมซ้ำ ๆ ในแต่ละครั้งที่มันเปิดขึ้น

และจะมีแต่ผู้ที่มีกุญแจเท่านั้นที่จะรู้ว่าทางเข้านั้นมันอยู่ที่ไหน ซึ่งเป็นการป้องกันไม่ให้ผู้ที่ไม่มีกุญแจสามารถมารบกวนการเข้าสู่เขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับของผู้ที่มีกุญแจได้ทางอ้อม และยังทำให้แม้แต่บรรดาสำนักใหญ่ก็ยังไม่สามารถควบคุมหรือผูกขาดช่องทางการเข้าออกของเขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับได้

ในฐานะที่สีจิ้งหมิงเป็นศิษย์ของสำนักเบญจธาตุ เขาจึงเข้าใจความสำคัญและมูลค่าของสิทธิ์ในการเข้าไปเป็นอย่างดี

“บอกข้ามาเลยว่าเจ้ายินดีขายสิทธิ์นี้ในราคาเท่าไหร่?” สีจิ้งหมิงพูดด้วยความคาดหวัง “และอีกอย่าง เจ้าควรจะเอากุญแจเขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับออกมาให้ข้าดูก่อน ไม่งั้นข้าจะเขื่อเจ้าได้ยังไงว่าเจ้ามีกุญแจนั่นจริง ๆ”

หลิงตู้ฉิงพูดว่า “เจ้ารู้ไหมว่าทำไมถึงมีกฎมากมายที่ประตูของข้า? เพราะข้ารำคาญพวกคนที่สงสัยในความยุติธรรมในการแลกเปลี่ยนของข้า และในเมื่อเจ้ายอมทำตามกฎของข้าเจ้าก็ควรเชื่อมั่นในตัวของข้าเช่นกัน ส่วนราคาของสิทธิ์ในการเข้านั้นข้าคิดว่าเจ้าควรจะรู้ดีว่ามันควรจะมีราคาเท่าไหร่”

สีจิ้งหมิงยืนกราน “ข้าไม่สน ข้าขอดูกุญแจของเจ้าก่อน!”

“ชิงเฉิง แสดงกุญแจเขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับของเจ้าให้เขาดู” หลิงตู้ฉิงสั่ง

เมื่อได้ยินคำสั่ง เย่ชิงเฉิงจึงได้หยิบกุญแจเขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับของนางเองออกมาแสดงให้สีจิ้งหมิงดู จากนั้นนางก็เก็บมันไป

สีจิ้งหมิงขมวดคิ้ว และมองไปที่เย่ชิงเฉิงก่อนที่จะหันไปมองหลิงตู้ฉิง

เขาไม่แปลกใจเลยที่สำนักอักขระสวรรค์จะมีกุญแจเขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับ เพราะสำนักเบญจธาตุของพวกเขาก็มีมันในครอบครองเช่นกันและสิ่งที่พวกเขาต้องกังวลก็มีเพียงเรื่องเดียวก็คือพวกเขาต้องมานั่งหาว่าใครเป็นผู้เหมาะสมที่สุดที่จะได้รับสิทธิ์ในการเข้า

แต่สิ่งที่เขาไม่เข้าใจก็คือตามข้อมูลที่เขาได้รับมา หลิงตู้ฉิงและเย่ชิงเฉิงนั้นทั้งคู่เพิ่งพบกันได้ไม่นาน แต่เหตุใดเย่ชิงเฉิงจึงดูเชื่อฟังแแถมยังหยิบของล้ำค่าเช่นกุญแจเขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับออกมาตามคำสั่งของหลิงตู้ฉิงง่าย ๆ แบบนี้?

อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นว่าทั้งสองเป็นสามีภรรยากันแล้วไม่ว่าเขาจะอยากรู้อยากเห็นแค่ไหนและสนใจในตัวเย่ชิงเฉิงแค่ไหน เขาก็ทำได้เพียงเก็บความคิดนี้ไว้ในใจ

“เอาล่ะในเมื่อเจ้าก็รู้อยู่แล้วว่าข้าเป็นคนของสำนักเบญจธาตุ เจ้าควรเข้าใจว่าตราบใดที่ราคาของมันไม่แพงเกินไป ข้าก็ยินดีซื้อมัน สรุปแล้วถ้าเจ้ากล้าขาย ข้าก็กล้าซื้อ!” สีจิ้งหมิงกล่าวขึ้นพร้อมกับทำสีหน้ามั่นใจ

เมื่อเห็นว่าสีจิ้งหมิงยังคงยืนกรานให้เขาเสนอราคา หลิงตู้ฉิงยิ้มและพูดว่า “ดินซับพลังวิญญาณครึ่งกิโลกรัม ไม้มรกตศักดิ์สิทธิ์ 1 ท่อน และวัสดุระดับสวรรค์อีก 10 ชิ้น คือราคาที่ข้าต้องการขาย”

สีจิ้งหมิงครุ่นคิดสักพักก่อนที่จะพูดว่า “แพงไป! ข้าให้เจ้าได้แค่ครึ่งเดียวเท่านั้น!”

หลิงตู้ฉิงพูดอย่างชัดเจนว่า “ราคาครึ่งหนึ่งที่เจ้าต่อรองนั้นมันคือโอกาสที่เจ้าจะได้รับบางสิ่งจากข้าในอนาคต ส่วนโอกาสนั้นมันคืออะไรเจ้ารู้เมื่อเจ้าได้พบกับข้าอีกครั้ง

“นี่ข้าต้องการให้เจ้าให้โอกาสข้าด้วยงั้นเหรอ?” สีจิ้งหมิงหัวเราะล้อเลียนเขา

“งั้นก็แล้วแต่เจ้า ถ้าเจ้าคิดว่ามันไม่มีความจำเป็น ข้าก็หวังว่าเจ้าจะไม่เสียใจในภายหลัง!” หลิงตู้ฉิงพูดอย่างไม่แยแส

สีจิ้งหมิงขมวดคิ้วขณะที่เขามองไปที่หลิงตู้ฉิง ในใจเขานึกอยากจะตะโกนด่า เพราะเขาเริ่มที่จะทนต่อท่าทีหยิ่งผยองของหลิงตู้ฉิงไม่ไหวแล้ว