บทที่ 38 ชายผู้ที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย[รีไรท์]

บทที่ 38 ชายผู้ที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย[รีไรท์] EnjoyBook บทที่ 38 ชายผู้ที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย[รีไรท์]

หลิงตู้ฉิงนั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียง คิ้วของเขาขมวดเป็นปมขณะที่เขากำลังคิดไม่ตก

ในช่วงเวลาที่ผ่านมา เขาสร้างเต๋าตู้ฉิงที่ยังไม่สมบูรณ์เพื่อใช้มันแก้ขัดในการบ่มเพาะขอบเขตหลอมรวมลมปราณไปจนถึงขอบเขตควบแน่นลมปราณระดับหนึ่ง

และเมื่อตอนนี้ระดับการบ่มเพาะของเขาได้มาถึงทางตันแล้วเนื่องเต๋าที่ยังไม่สมบูรณ์ของเขา หลิงตู้ฉิงรู้ตัวดีว่าเขาต้องหาวิธีพัฒนาเต๋าตู้ฉิงของเขาให้สมบูรณ์โดยเร็ว

ในตอนแรกที่เขาสร้างหลักการบ่มเพาะของเต๋าตู้ฉิง เขาสร้างมันตามเส้นทางอารมณ์ที่เขามีต่อลูก ๆ ของเขาเท่านั้น

แต่ต่อมาเมื่อเขาพบกับจ้าวเหมิงลู่ เขาก็ได้รู้ว่ายังมีอารมณ์ความรู้สึกที่แปลก ๆ ระหว่างชายและหญิงดำรงอยู่

ความรู้สึกนี้เกินความคาดหมายอย่างมากและเป็นสิ่งที่เขาไม่เคยรู้จักมาก่อน

นอกจากนี้เมื่อเขาได้เจอกับหวงยี่เฟยและผู้คนมากหน้าหลายตา เขาก็ยังได้สัมผัสถึงอารมณ์ความรู้สึกอื่น ๆ ที่แตกต่างกันออกไปอีก

ซึ่งความรู้สึกแปลก ๆ เหล่านี้ยังไม่มีอยู่ในเต๋าตู้ฉิงที่ไม่สมบูรณ์ของเขา

เห็นได้ชัดว่าเต๋าตู้ฉิงของเขามีข้อบกพร่องอยู่มากเกินไปเขาต้องรีบแก้ไขมัน

อย่างไรก็ตามสำหรับหลิงตู้ฉิง ผู้ที่ไม่เคยรู้ว่าอารมณ์ความรู้สึกเป็นอย่างไร มันจึงเป็นเรื่องปกติที่เขาจะนึกถึงอารมณ์ความรู้สึกเหล่านี้ไม่ออกหากยังไม่ได้สัมผัสด้วยตัวเอง

หลิงตู้ฉิงรู้สึกว่าปัญหาเหล่านี้ยากกว่าการบำเพ็ญเพียรเต๋าไร้อารมณ์ที่เขาเคยบ่มเพาะในชีวิตก่อนหน้านี้ นั่นก็เพราะการบ่มเพาะเต๋าไร้อารมณ์นั้นสิ่งที่เขาทำก็มีเพียงแค่ฝึกฝนอย่างหนักไปเรื่อย ๆ ก็แค่นั้นเอง…

เขาเริ่มรวบรวมสมาธิอย่างตั้งใจและทำการวิเคราะห์สรุปทุกสิ่งทุกอย่างของประสบการณ์ที่เขาเคยได้ยิน ได้ฟัง ได้พบ ได้เจอ ได้สัมผัส ได้รู้สึก ทั้งของชาติที่แล้วและปัจจุบัน

เมื่อแสงอาทิตย์ส่องประกายขึ้นอีกครั้ง หลิงตู้ฉิงตื่นขึ้นมาจากความคิดที่สับสน ตอนนี้เขาได้บรรลุเข้าใจถึงความรู้สึกเคารพและความกตัญญูของหวงยี่เฟยและคนอื่น ๆ ที่มีต่อเขา แต่เขาก็ยังไม่เข้าใจว่าความรู้สึกของจ้าวเหมิงลู่ที่มีต่อเขาเป็นอย่างไร

ในชาติที่แล้วเขามีทั้งศิษย์ คนรับใช้ และแม่บ้าน ดังนั้นมันจึงไม่ยากที่เขาจะสามารถเข้าใจความเคารพและความกตัญญูที่คนเหล่านี้มีต่อเขาได้ก่อน

อย่างไรก็ตามเขาไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงแม้แต่คนเดียวในชาติที่แล้ว เขาจึงไม่เข้าใจว่าความรักคืออะไร

หลิงตู้ฉิงยังคงสับสน เมื่อเขาเข้าไปในลานกลางเรือนทุกคนต่างก็ตั้งใจฟังบทเรียนของถังชี่หยุน

ในวันนี้นางกำลังเล่าเรื่องประสบการณ์ต่าง ๆ ที่น่าสนใจและสอนความหมายที่แท้จริงของอักษร 2-3 พยางค์ให้แก่เด็ก ๆ

สำหรับผู้คุ้มกันที่กำลังตั้งใจนั่งฟังอยู่ แม้ว่าพวกเขาจะรู้จักความหมายของอักษรเหล่านี้เป็นอย่างดีแล้ว แต่พวกเขาก็ยังตั้งใจฟังและพยายามอย่างเต็มที่เพื่อเก็บเกี่ยวความรู้ต่าง ๆ ที่พวกเขาอาจจะตกหล่นไป

2 ชั่วโมงต่อมาชั้นเรียนของถังชี่หยุนก็จบลงและนางกับพวกเด็ก ๆ ก็พากันไปกินอาหาร

หลังมื้ออาหาร เด็ก ๆ ก็กลับไปทำกิจวัตรประจำวันของตัวเองต่อ

เมื่อหลิงว่านจุนและหลิงยี่เทียนทำท่าพร้อมที่จะเล่นหมากรุกกับหลิงตู้ฉิง หลิงตู้ฉิงได้โบกมือแล้วพูดว่า “พวกเจ้าเล่นกันเองไปก่อน พ่อยังมีเรื่องบางอย่างที่ต้องจัดการ”

เหตุผลที่หลิงตู้ฉิงปฏิเสธก็เพราะในตอนนี้เขายังไม่สามารถหันเหความสนใจของตัวเองไปกับเรื่องอื่นได้ เขาจำเป็นต้องหาวิธีหาคำตอบเกี่ยวกับความเข้าใจของอารมณ์ความสัมพันธ์ระหว่างชายและหญิง เพื่อพัฒนาเต๋าตู้ฉิงของเขาให้สมบูรณ์ ไม่เช่นนั้นระดับการบ่มเพาะของเขาจะตันอยู่ที่ขอบเขตควบแน่นลมปราณระดับ 1 ไปจนวันตาย

หลิงยี่เทียนและหลิงว่านจุนมองหลิงตู้ฉิงอย่างสงสัย เด็กชายทั้งสองมองหน้ากันอีกครั้งจากนั้นพวกเขาก็พากันไปต่อสู้บนกระดานหมาก

สำหรับพวกผู้คุ้มกัน โม่หยูถังที่ได้สัญญากับหลิงตู้ฉิงไว้ว่าเขาจะฝึกฝนคนพวกนี้ให้

โม่หยูถังจึงพาผู้คุ้มกันทั้งหมดออกไปฝึกข้างนอกหลังจากชัันเรียนของถังชี่หยุนจบลง

ตอนนี้มีเพียงหลิงตู้ฉิงเท่านั้นที่กำลังนั่งเหม่อมองท้องฟ้าอยู่ในลานด้วยความสับสน

ถังชี่หยุนสังเกตว่ามีบางอย่างผิดปกติกับหลิงตู้ฉิง นางเฝ้าดูเขาเงียบ ๆ อยู่ครู่หนึ่งจากนั้นก็เข้าไปถามว่า “ท่านหลิง มีปัญหาอะไรหรือเปล่า?”

หลิงตู้ฉิงตอบว่า “ข้ากำลังสงสัยอารมณ์ความสัมพันธ์ระหว่างชายและหญิง”

ถังชี่หยุนตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถามว่า “ท่านหลิง ท่านกำลังตกหลุมรักใครสักคนและถูกปฏิเสธมางั้นเหรอ?”

นางสับสนและรู้สึกเสียดายแทนกับผู้หญิงผู้นั้นที่ตาบอดถึงขนาดปฏิเสธชายเช่นหลิงตู้ฉิง

“ไม่ใช่” หลิงตู้ฉิงส่ายหัว

“แล้วคืออะไร?” ถังชี่หยุนถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

คำไม่กี่คำของถังชี่หยุนเริ่มทำให้หลิงตู้ฉิงนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้