บทที่ 39 พ่อบ้านผู้ปราดเปรื่อง[รีไรท์]

บทที่ 39 พ่อบ้านผู้ปราดเปรื่อง[รีไรท์] EnjoyBook บทที่ 39 พ่อบ้านผู้ปราดเปรื่อง[รีไรท์]

หลิงตู้ฉิงไม่เข้าใจเรื่องนี้เลยจริง ๆ ตอนนี้เขากังวลมากเรื่องที่จะพัฒนาเต๋าตู้ฉิงให้สมบูรณ์แบบ ถ้าเขาไม่เข้าใจ เขาจะทำอย่างไรดี?

ตอนนี้โม่หยูถังยังไม่กลับมาจากการไปฝึกให้บรรดาผู้คุ้มกันและบ่าวรับใช้ หลิงตู้ฉิงจึงต้องรอโม่หยูถังกลับมาอย่างใจจดใจจ่อ

หลิงตู้ฉิงที่กำลังเหม่อลอยรอโม่หยูถังอยู่ในเรือน จนกระทั่งยามบ่ายจึงเห็นโม่หยูถังพาเหล่าผู้คุ้มกันเหล่ากลับมา

หลังจากได้รับการชี้แนะของโม่หยูถัง บรรดาพวกผู้คุ้มกันได้มีการเปลี่ยนแปลงบางอย่างบนร่างกายของพวกเขา ในสายตาของคนอื่นอาจจะสังเกตความเปลี่ยนแปลงของพวกเขาได้ยาก แต่ในสายตาของหลิงตู้ฉิง เขารู้ว่าความแข็งแกร่งของเหล่าผู้คุ้มกันพวกนี้เพิ่มขึ้นมากกว่าเดิม

แต่นั่นมันไม่ใช่สิ่งที่เขากำลังเป็นกังวลในขณะนี้

หลิงตู้ฉิงรั้งตัวโม่หยูถังไว้และพูดว่า “พ่อบ้านโม่ ข้ามีเรื่องบางอย่างอยากปรึกษาเจ้า”

โม่หยูถังตกตะลึง ที่ผ่านมาหลิงตู้ฉิงไม่เคยใช้คำว่า ‘ปรึกษา’ กับเขามาก่อนหน้านี้เลย เขาจึงสงสัยเป็นอย่างมากว่านี่มันเรื่องอะไรกัน?

เขาไม่รู้ว่าหลิงตู้ฉิงกำลังจะพูดอะไร ดังนั้นเขาจึงโบกมือเพื่อส่งสัญญาณให้จู้กว่างเต๋อและคนอื่น ๆ ออกไป

บรรดาพวกผู้คุ้มกันที่ถูกไล่ให้แยกย้ายไป แม้พวกเขาเองต่างก็อยากรู้อยากเห็น แต่หลังจากที่ได้รับการชี้แนะจากโม่หยูถังมุมมองที่พวกเขามีต่อพ่อบ้านชราคนนี้ก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง พวกเขาไม่กล้าที่จะขัดคำสั่งพ่อบ้านคนนี้

หลังจากทุกคนจากไปแล้วโม่หยูถังจึงถามอย่างระมัดระวังว่า “นายท่าน ท่านต้องการรู้อะไร?”

หลิงตู้ฉิงถามด้วยความสับสนว่า “พ่อบ้านโม่ เจ้ารู้เรื่องเกี่ยวกับอารมณ์ของชายและหญิงหรือเปล่า? นอกจากนี้วิธีการสื่อสารและการแสดงออกทางอารมณ์ระหว่างชายและหญิงมันเป็นยังไง?”

โม่หยูถังนิ่งไปครู่หนึ่งเพราะเขาไม่รู้ว่าทำไมหลิงตู้ฉิงถึงถามเรื่องนี้

เมื่อเขาเห็นใบหน้าที่เอาจริงเอาจังของหลิงตู้ฉิง เขาอดไม่ได้ที่จะคิดว่า “เป็นไปได้ไหมที่นายท่านจะตกหลุมรักใครสักคนเข้าให้แล้ว”

หลิงตู้ฉิงเล่าต่อว่า “ข้าถามครูถังเกี่ยวกับเรื่องนี้แล้ว นางรู้ แต่นางไม่ต้องการบอกข้า และนางยังขอให้ข้ามาถามเจ้าแทน เจ้ารู้เรื่องเหล่านี้ไหม?”

โม่หยูถังรู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่า ทำไมนายท่านของเขากล้าถามเรื่องแบบนี้กับผู้หญิง?

เขาลังเลก่อนที่จะถามว่า “นายท่าน ท่านเคยข้องแวะกับผู้หญิงสักคนมาก่อนบ้างไหม?”

หลิงตู้ฉิงขมวดคิ้ว “ข้าเคยสิ ไม่ใช่ว่าข้ามีลูกสาวอยู่สามคน และข้าก็รู้จักครูถัง จ้าวเหมิงลู่ มี่ไล พวกนางไม่ใช่ผู้หญิงหรือยังไง?”

ได้ยินคำตอบของเจ้านายตัวเองแบบนี้โม่หยูถังแทบจะอธิบายต่อไปไม่ได้ เขาจึงกล่าวขึ้นมาอีกว่า “สิ่งที่ข้าหมายถึงไม่ใช่แบบนั้น เอาแบบนี้นายท่านเคยอยู่กับผู้หญิงสักคนโดยไม่ใส่เสื้อผ้าไหม ข้าหมายถึงผู้หญิงที่โตเป็นผู้ใหญ่แล้วนะ”

“ไม่เคย!” หลิงตู้ฉิงส่ายหัวทันที

เขาไม่คิดว่าจะมีอะไรผิดปกติเกี่ยวกับเรื่องเหล่านี้

โม่หยูถังหยุดครุ่นคิดอยู่สักพักและหรี่ตาถามหลิงตู้ฉิงด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า “นายท่าน ท่านยังไม่เคยสัมผัสกับเรื่องนี้ในชาติที่แล้วงั้นเหรอ?”

“ไม่!” หลิงตู้ฉิงส่ายหัว

หลิงตู้ฉิงไม่ได้แปลกใจที่พ่อบ้านชราถามโยงไปถึงถึงเรื่องชาติที่แล้วของเขา นั่นเป็นเพราะการที่เขาจู่ ๆ ก็สามารถบำเพ็ญเพียรขึ้นมาได้ขนาดนี้และความรู้ต่าง ๆ ที่เขาเผยให้พ่อบ้านโม่เห็นมันจึงไม่ใช่เรื่องแปลก ที่พ่อบ้านชราผู้นี้ซึ่งเลี้ยงดูเขามาตั้งแต่ยังแบเบาะพอจะเดาอะไรเกี่ยวกับตัวเขาได้ขึ้นมาบ้าง

“ที่ข้ากลับชาติมาเกิดก็เพื่อที่จะบำเพ็ญเพียรใหม่ให้อยู่ในวิถีที่ถูกต้อง และปัญหาในตอนนี้ของข้าคือ ข้าต้องการเข้าใจในอารมณ์ความรู้สึกของมนุษย์ปกติ!” ในระหว่างที่หลิงตู้ฉิงกล่าวประโยคนี้ เขาได้วาดมือขึ้นในอากาศเพื่อสร้างกำแพงล่องหนกั้นเสียงที่จะเล็ดรอดออกไปด้านนอก

แม้ว่าเขาไม่ต้องการปิดบังโม่หยูถัง แต่เขาก็ต้องปิดบังความลับนี้จากคนอื่น ๆ

ในตอนนี้ระดับการบ่มเพาะของเขายังคงอ่อนแออยู่ หากผู้คนรู้ว่าเขากลับชาติมาเกิดและกำลังบำเพ็ญเพียรอีกครั้งเขาจะตกอยู่ในอันตรายอย่างใหญ่หลวง